Wednesday, December 17, 2014

The Double Life of Véronique (1991) - சினிமா அறிமுகம்

சினிமா ஒரு விஷுவல் மீடியம்.

இது ஒரு புளித்துப்போன வசனம் தான் என்றாலும், இதை உணர்ந்து படம் எடுப்பவர்கள் மிகவும் குறைவு. வசனங்களிடமும் ஓவர் ஆக்டிங்கிடமும் சரணடைபவர்களே அதிகம். ஆனால் தான் வைக்கும் ஷாட்களின் மூலமே, கதையை நமக்குப் புரிய வைப்பதும், வசனங்களை முடிந்தவரை குறைப்பதுமே சினிமா ஒரு விஷுவல் மீடியா என்பதற்கு அர்த்தம். அத்தகைய படைப்பாளிகளில் ஒருவர் போலந்து இயக்குநர் Krzysztof Kieslowksi.

அப்போது சாதாரண நடிகையாக இருந்த Irène Jacob-ஐ ஹீரோயினாக வைத்து, Kieslowksi எடுத்த காவியம் தான் ' The Double Life of Véronique'. 1991ஆம் ஆண்டு கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டபோதே, பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.

படத்தின் கதை சிம்பிளானது தான். ஒரே நாளில் வெவ்வேறு நாட்டில் (போலந்து & ஃப்ரான்ஸ்) பிறந்த இரு கதாநாயகிகள் வெரோனிக்கா & வெரோனிக். இருவரும் ஒரே போன்ற தோற்றம் உடையவர்கள். ஒரே போன்ற மேனரிசம் உடையவர்கள். ஒருவருக்கு ஒரு நாட்டில் நடப்பதை, இன்னொருவர் கனவு போன்றோ உள்ளுணர்வாகவோ உணர்கிறார்கள். ஆனாலும் தன்னைப் போன்ற இன்னொருவர் இருப்பது மற்றவருக்குத் தெரியாது.அதில் வெரோனிக்கா இறந்தபின்,  தன்னைப் போலவே தன்னில் இன்னொரு பாதியாக, தனக்கு ஒரு முன்னெச்சரிக்கையாக ஒருத்தி போலந்தில் வாழ்ந்துவிட்டுப் போயிருக்கிறாள் என்று ஃப்ரான்ஸ் வெரோனிக் உணர்ந்துகொள்கிறாள்.

படம் பார்க்கும்போது நாமும் ஒரு கனவு காண்கிறோமோ எனும் தோற்றத்தை ஏற்படுத்தியது தான் இயக்குநர் கீய்ஸ்லோவ்ஸ்கியின் வெற்றி. திரைக்கதையும், ஒளிப்பதிவும், ஜாகோப்பின் நடிப்பும் சேர்ந்து, விஷுவலாகக் கதை சொல்ல பேருதவி செய்திருக்கின்றன.

படம், போலந்தில் வாழும் வெரோனிக்காவுடன் ஆரம்பிக்கிறது. எனர்ஜெடிக்கான, நன்றாகப் பாடும் திறமையுள்ள, ஆனால் ஹார்ட் பிரச்சினையுள்ள பெண்ணாக அவரது கேரக்டர் விவரிக்கப்படுகிறது.

சிறுவயதிலேயே அம்மாவை இழந்தவர்..

அன்பான அப்பா..

ஃபைல் லேஸை விரலில் சுற்றிக்கொண்டேயிருக்கும் மேனரிசம் கொன்டவ்ர்..

தங்கமோதிரத்தால் இமையை வருடும் மேனரிசம் கொண்டவர்.

ஒளிஊடுருவும் ரப்பர் பால் ஒன்றின்வழியே உலகத்தை தலைமீழாகப் பார்ப்பதில் ஆர்வம்..

பாடும்திறமை உள்ளவர்.
இதயநோய் உள்ளவர்

- இப்படி படத்தின் முதல் அரைமணி நேரம் வெர்னிகாவுடன் மட்டுமே க(ளி)ழிக்கிறோம். வெர்னிகாவிற்கு திடீரென பாடும் வாய்ப்பு வர, முதல் மேடை நிகழ்ச்சியிலெயே இதயநோய் காரணமாக சுருண்டு விழுந்து இறந்து போகிறார். அதன்பின் படம் ஃப்ரான்ஸில் வெரோனிக் உடன் ஆரம்பிக்கிறது. (வெரோனிக்காவின் கதையை எந்த ஷாட்டில், எங்கே கட் செய்து, வெரோனிக்கின் கதையை எங்கேயிருந்து ஆரம்பிக்கிறார் என்று கவனித்துப்பாருங்கள். இறப்பில் இருந்து பிறப்புக்குத் தாவும் மேஜிக்கை அனுபவியுங்கள்.)

தான் தனி ஆள் அல்ல எனும் அதே உணர்ச்சியுடன் வாழும் வெரோனிக், நம்மூர் பொம்மலாட்டம் போன்ற பப்பெட் ஷோ நடத்தும் ஹீரோவுடன் காதலில் விழுகிறார். ஹீரோ யார் என்றே தெரியாத நிலையில், ஹிரோ அனுப்பும் க்ளூ எல்லாம் தற்செயலாக வெரோனிக்காவின் வாழ்க்கையுடன் சம்பந்தப்பட்டதாக இருக்கிறது. அவன் தான் தன்னுடைய இன்னொரு பாதி என்று நினைத்து அவனைத் தேடிச் செல்லும் ஹீரோயின், அவன் ஒரு சுயநலவாதி என்பதையும் தன்னுடைய உண்மையான பாதி யார் என்பதயும் அங்கே தெரிந்துகொள்கிறாள்.

படத்தின் விஷேசமே, மேலே சொல்லப்பட்ட எதுவும் விலாவரியாக விளக்கப்படுவதில்லை. இருவருக்கும் ஹார்ட் பிராப்ளம் என்பதை இரு காட்சிகளில் சொல்கிறார் இயக்குநர்.
வெரோனிக்கா தெருவில்  போகும்போது நெஞ்சைப் பிடித்தபடி வலியை உணர்கிறாள்.

வெரோனிக் ஹீரோ அனுப்பிய லேஸை ஒரு ECG ரிப்போர்ட் மேல் வைத்துப் இருக்கிறாள்.

---------- அவ்வளவு தான். வசன விளக்கம் எதுவும் இல்லை. நுணுக்கமான நடிப்பு, கதை சொல்லும் ஷாட்ஸ் என இரண்டை வைத்தே முழுப்படமும் நகர்கிறது. ஒவ்வொரு ஷாட்டும் காரணத்தோடு, நுணுக்கமான டிடெய்ல்ஸுடன் வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு செகன்ட் அசந்தாலும், அதைத் தவறவிட்டுவிடுவோம்.


படம் முழுக்க குறியீடுகளால் நிரம்பி வழிகிறது. படத்தின் முதல் ஷாட், குழந்தையாக இருக்கும் வெரோனிக்காவை அவளது அம்மா தலைகீழாகப் பிடித்தபடி, வானத்தில் இருக்கும் நட்சத்திரங்களைக் காட்டுகிறார்.

அடுத்த ஷாட், வெரோனிக்கின் அம்மா ஃப்ரான்ஸில் ஒரு மரத்தின் இலையைக் காட்டி, இது முதல் இலை. வ்சந்தகாலத்தில் இன்னும் பெருகும் என்று சொல்கிறாள்.

மறையும் நட்சத்திரம் வெரோனிக்காவிற்கு...வளர்ந்து செழிக்கும் இலை வெரோனிக்கிற்கு...ஏன் அப்படிக் காட்டப்படுகிறது என்று யோசியுங்கள்.
வெரோனிக்கா இறந்தபின்னர், வெரோனிக் உடன் ஆவியாக இருக்கிறாள் என்பதும் பல காட்சிகளில் குறிப்பாக உணர்த்தப்படுகிறது. அதில் ஒரு காட்சி தான் வெளிப்படையாக இருக்கும். மற்றவை கவனித்தால் தான் தெரியும்.


அதே போன்றே, போலந்தில் வாழும் வெரோனிக்காவின் வாழ்க்கையை சித்தரிக்கும் காட்சிகளில், பெரும்பாலும் வெரோனிக்காவின் ஒரு மிரர் இமேஜும் தெரிந்துகொண்டேயிருக்கும். இரட்டைத்தன்மையை விளக்க, ஹிட்ச்காக் கடைப்பிடித்த பாணி அது. அதை கீய்ஸ்லோவ்ஸ்கியும் வெற்றிகரமாக இங்கே உபயோகப்படுத்தியிருக்கிறார். (கீய்ஸ்லோவ்ஸ்கி வெள்ளைக்காரத்துரை என்பதால், இதை காப்பி லிஸ்ட்டில் அறிவுஜீவிகள் சேர்க்க மாட்டார்கள் என்று நம்புகிறேன்.)

மர்மம், ஆவி, தற்செயல் என பல தளங்களில் படம் பயணிக்கிறது.  இயக்குநர் Keislowski இந்தக் கதையைச் சொல்லியிருக்கும் விதத்தில் தான், இந்தப் படம் உலக சினிமாவாக ஆகிறது.

தற்செயலாக நடக்கும் சம்பவங்கள் முடிவில் வேறு அர்த்தத்தை அல்லது ஒரு முழுமையை உண்டாக்குகின்றன. இந்த படத்தின் திரைக்கதையையும் அப்படியே அமைத்திருக்கிறார். முதலில் வேண்டாத சிறுவிஷயம் என்று நாம் நினைப்பது எல்லாம் பிற்பாதியில் முக்கியமானதாகவும் கதையை நமக்கு விளங்கவைப்பதாகவும் இருக்கின்றன. இந்த சிம்பிளான கதையை அர்த்தமுள்ளதாகவும், ரசிக்கவைப்பதாகவும் ஆக்குவது அந்த உத்தி தான்.

கூடவே, ஒளிப்பதிவு. “Every Frame is Painting’ என்று சொல்வது இந்தப் படத்திற்குத் தான் சாலப்பொருந்தும். லைட்டிங்கும், கேமிராக்கோணங்களும், ஹீரோயினும் நுணுக்கமான எக்ஸ்பிரச்ன்களும் சேர்ந்து, இந்தப் படத்தின் தரத்தை எங்கோ கொண்டுசென்றுவிடுகின்றன.

ஹீரோயினுக்கு நடப்பது என, அவள் யோசிப்பது என்ன. இருவருக்குமான பிணைப்பு என்ன என்று எதுவுமே வெளிப்படையாகப் பேசப்படுவதில்லை. கிளமாக்ஸில் தான் நமக்கு மொத்தக்கதையுமே 'ஓரளவு' புரிகின்றன. மர்மமும் சுவாரஸ்யமும் கலந்த கலவையாக இந்தப் படம் இருக்கிறது.

Preisner-ன் இசையும் Irène Jacob-ன் நடிப்பும் அழகும் நம் மனதைவிட்டு ரொம்பநாளைக்கு நீங்காது.

‘ட்வின்ஸ், ஒருவருக்கு நடப்பதை இன்னொருவர் உணர்வார்கள்’ எனும் கான்செப்ட்டில் எம்.ஜி.ஆரின் நீரும் நெருப்பும் படமும், ஜாக்கிசானின் 'ட்வின் பிரதர்ஸ்' படமும் ஏற்கனவே வந்திருக்கின்றன. (கீய்ஸ்லோவ்ஸ்கி வெள்ளைக்காரத்துரை என்பதால்….ரிப்பீட்டேய்!) அந்தப் படங்கள் கமர்சியல் என்டெர்டெய்ன்மென்டுக்காக அந்த கான்செப்ட்டை யூஸ் செய்திருந்தன. இங்கே தன் கதை சொல்லும் முறையால் இயக்குநர் கீய்ஸ்லோவ்ஸ்கி    இந்த உலகத்தில் யாரும் தனியல்ல, ஏதேனுமொரு விதத்தில் இன்னொரு விதத்தில் இன்னொருவருடன் பிணைக்கப்பட்டவர்கள் தான் என்று நமக்கு உணர்த்த உபயோகித்திருக்கிறார்.

விளக்க ஆரம்பித்தால், ஒவ்வொரு காட்சியையும் விளக்க வேண்டும். அது நீங்கள் படம் பார்க்கும் அனுபவத்தைக் கெடுக்கும் என்று அஞ்சுவதால்....

ஏதாவது நல்ல புத்தகத்தைப் படிக்கும்போதோ அல்லது இணையத்தில் நல்ல படங்கள் பற்றிப் படிக்கும்போதோ ‘The Double Life of Véronique ' எனும் இந்தப்பெயர் திரும்பத் திரும்ப கண்ணில் பட்டுக்கொண்டே யிருக்கும். நீண்டநாட்கள் தள்ளிப்போட்டுக்கொண்டே வந்த படம்..இந்த வாரம் தான் பார்க்க முடிந்தது. அடுத்த நாளே மறுபடியும் பார்த்தேன்.... மெய் மறந்தேன்!

 இதுவரை நான் பார்த்த படங்களில் டாப் 5 லிஸ்ட்டில் இந்தப் படத்திற்கு மூன்றாம் இடத்தைத் தருகிறேன். உலக சினிமா ரசிகர்களுக்குப் பொக்கிசம் இந்தப் படம். ஒரு திரைப்படத்தின் கூறுகளான நடிப்பு, ஒளிப்பதிவு, இசை, எடிட்டிங், கதை, திரைக்கதை என சகல அம்சங்களும் ஒன்றுபோல் பெர்ஃபெக்ட்டாக வருவது அபூர்வம். அது இந்தப் படத்தில் சாத்தியமாகியிருக்கிறது. அதனால் தான் இயக்குநர் Krzysztof Keislowski உலக சினிமா ரசிகர்களால் கொண்டாடப்படுகிறார்.

எச்சரிக்கை/நல்ல செய்தி : படத்தில் கில்மா சீன்கள் உண்டு.
 
மேலும் வாசிக்க... "The Double Life of Véronique (1991) - சினிமா அறிமுகம்"

Monday, December 15, 2014

திரைக்கதை சூத்திரங்கள்-II (பகுதி-30)


Syd Field எனும் புயல்
 தற்போது தமிழில் இருக்கும் சூழல் போன்றே, 1970களில் ஹாலிவுட்டிலும் திரைக்கதை என்றால் என்ன என்பது குருகுல மர்மமாக இருந்து வந்தது. '(திரைக்கதை) எழுத்து என்பது சும்மாவா? அதெல்லாம் தவம் மாதிரி' எனும் பில்டப்புகள் வேறு பீதியைக் கிளப்பும். திரைக்கதையைக் கற்க வேண்டும் என்று விரும்புவோருக்குப் பயன்பட்ட நூல்கள் எவையும் திரைக்கதையை மனதில் வைத்து எழுதப்பட்டவை அல்ல. உதாரணம், அரிஸ்டாட்டிலின் Poetics, கேம்பலின் 'A Hero with thousand faces'.

 அந்த நூல்களைப் படிப்பவர்களே, அந்தப் புத்தகங்களில் உள்ள கருத்துக்களை சினிமாவுடன் ஒப்பிட்டு, அவர்களே அரைகுறையாகப் புரிந்துகொண்டு, பின் தங்கள் சொந்தத் திறமையால் கற்று வெளியே வந்தார்கள். இத்தகைய சூழலில் தான் Syd Field எனும் புயல், ஹாலிவுட்டைத் தாக்கியது. சிட் ஃபீல்ட் எழுதிய Screenplay - Fundamentals of Screenwriting புத்தகம் பெரும் அதிர்வை சினிமா ஆர்வலர்களிடையே உண்டாக்கியது. அதுவரை ரகசியமாய் இருந்த பல விஷயங்களையும் புட்டுப்புட்டு வைத்தார் சிட் ஃபீல்ட்.
அவர் சொன்ன 3 ஆக்ட் வடிவம், இன்றளவும் செல்வாக்குப் பெற்ற ஒன்றாக நீடிக்கிறது. அவர் வழியில் வந்த பலர், அதை இன்னும் மேம்படுத்தி அடுத்த நிலைகுக் கொண்டுசென்றுவிட்டார்கள் இப்போது. அவரது 3 ஆக்ட் வடிவத்துடன் மாறுபட்டவர்கள்கூட, அந்தப் புத்தகத்தில் சொல்லப்பட்ட அடிப்படை விஷயங்களை ஏற்றுக்கொண்டே தான் ஆக வேண்டும். அந்தப் புத்தகத்தின் பெயருக்கேற்ப, திரைக்கதைக்கே அடிப்படையாக, பைபிளாக ஆனது Screenplay புத்தகம்.

Syd Field-ன் 3 ஆக்ட் வடிவத்தைப் பற்றி இன்று பார்த்துவிட்டு, Blake Snyder நோக்கி அடுத்து நகர்வோம். 

கிரேக்க மேதையான அரிஸ்டாட்டில் தன் Poetics நூலில் நாடகம் பற்றி எழுதுகையில் ‘ஆரம்பம், மத்திமம், முடிவு ஆகிய மூன்றைக் கொண்ட நாடகமே முழுமையானது’ என்று சொல்லியிருப்பது பற்றி, ஏற்கனவே பார்த்தோம். அது தான் சிட் ஃபீல்டின் மூன்று அங்க வடிவத்திற்கு அடிப்படை. அதை வைத்து, அவர் திரைக்கதையை மூன்றாகப் பிரித்தார். ஆக்ட்-1, ஆக்ட்-2 மற்றும் ஆக்ட்-2 என்று பிரித்துக்கொண்டார். கூடவே அவரது கண்டுபிடிப்பாக, Plot Points-களைச் சேர்த்தார். அவர் பரிந்துரைத்த வடிவம் இப்படி வந்தது:


ஆக்ட்-1 (Set-up): 
இதில் கதையின் முக்கிய மாந்தர்களின் இயல்பு, சூழ்நிலை போன்றவை விளக்கப்படும். ஹீரோவின் வழக்கமான வேலைகளும், அவனது உலகத்தின் இயல்பு நிலையும் ஆடியன்ஸுக்கு செட்டப்பில் தெரியப்படுத்தப்படும். படத்தின் தீம் எதைப்பற்றியது என்பதும் ஆக்ட்-1ல் விளக்கப்படும். ஆக்ட்-1 என்பது ஒரு திரைக்கதையில் 25% நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கியதாக இருக்கும். இந்த ஆக்ட்-1ல் இரு முக்கிய சம்பவங்கள் நிகழ்ந்தேறும். அவை Inciting Incident மற்றும் Plot Point 1(Key Incident).

Inciting Incident: அவ்வாறு சுமூகமாக்ச் செல்லும் ஹீரோவின் வாழ்வில் ஒரு சம்பவம் நடக்கிறது. அது ஹீரோவை நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாவோ சவாலுக்கு அழைப்பதாக, சாகசத்திற்குத் தூண்டும் ஒரு நிகழ்வாக, காதல் கதையென்றால் ஹீரோ ஹீரோயினைச் சந்திப்பதாக இருக்கும். இந்த Inciting Incident-ல் தான் ஹீரோவை படத்தின் மையப்பிரச்சினை சந்திக்கும்.

Plot Point 1:  ஹீரோ தனக்கு விடப்பட்ட சவாலை ஏற்றுக்கொள்ளும் தருணம் அல்லது அவனது வாழ்க்கையை மாற்றிப்போடும் தருணம் இந்த ப்ளாட் பாயின்ட். இந்த நிகழ்விற்குப் பின் அவனது வாழ்க்கை, பழைய மாதிரி இருக்கப்போவது இல்லை. இனி சுமூகநிலைக்கு அவன் திரும்பவேண்டும் என்றால், அவன் படத்தின் மையப்பிரசிச்னையை சால்வ் பண்ணியே ஆக வேண்டும். இந்த சம்பவம் தான், ஹீரோவை ஆக்ட்-2க்குள் தள்ளுவது.

ஆக்ட்-2(Confrontation):
ஹீரோ  பிரச்சினைகளைச் சந்திப்பது, தனது குறிக்கோளை நோக்கிய பயணத்தில் தற்காலிகத் தோல்விகளை அடைவது போன்ற சம்பவங்கள் எல்லாம் நடந்தேறும் இடம், இந்த ஆக்ட்-2 எனும் கன்ஃப்ரன்டேசன். இது திரைக்கதையில் 50% நிகழ்வுகள் நடந்தேறும் இடம். இதில் நான்கு முக்கியப் பகுதிகள் உள்ளன. Pinch-1, Mid Point, Pinch-2 மற்றும் Plot point-2. முதலில் Mid Point & Plot point-2-ஐ மட்டுமே தன் புத்தகத்தின் பரிந்துரைத்த சிட் ஃபீல்ட், பின்னர் அதன் போதாமையை உணர்ந்து, பின்ச்-1 & 2-ஐச் சேர்த்தார்.

Pinch 1: ஆக்ட்-2வில் பல்வேறு நிகழ்வுகள் நடந்தேறும்போது, கதையின் முக்கியப்பிரச்சினையை ஆடியன்ஸ் மறந்தே போகும் அபாயம் உண்டு. எனவே அவர்களுக்கு அதை ஞாபகப்படுத்தும்பொருட்டு, ஹீரோவுக்கு உள்ள முக்கியமான சிக்கலை ஞாபகப்படுத்தும் ஒரு சீன் வைக்க வேண்டும் என்று சொன்னார் சிட் ஃபீல்ட். அதுவே இந்த பின்ச்-1.

Midpoint: இது நமக்கெல்லாம் நன்கு பரிச்சயமான இண்டர்வெல் ப்ளாக். பொதுவாக, சமாதானத்திற்கான எல்லா வழிகளும் அடைபடும் இடம், இந்த மிட் பாயிண்ட். இனிமேல் சாகசத்தைத் தவிர வேறு வழியில்லை ஹீரோவுக்கு. கதையின் போக்கையே மாற்றும் ஏதோவொரு முக்கிய நிகழ்வு நடந்தேறும் இடமாகவும் இந்த சீன் இருப்பதுண்டு.

Pinch 2: இதுவும் பின்ச்-1 போன்றே, இன்னொரு ஞாபகப்படுத்தும் சீன் தான்.

Plot Point 2: இது திரைக்கதையின் இன்னொரு முக்கியமான இடம். ஆக்ட்-2 முடிந்து, ஹீரோவை மூன்றாவது ஆக்ட்டிற்குத் தள்ளும் சீன், இந்த ப்ளாட் பாயிண்ட்-2. இது பொதுவாக ஹீரோ எல்லாவற்றையும் இழந்து நிற்கும் இடமாகவோ அல்லது ‘பொறுத்தது போதும்’ என்று பொங்கி எழும் இடமாகவோ இருக்கும். அங்கேயிருந்து கிளைமாக்ஸ் நோக்கி, ஹீரோவை புல்லட் போல் தள்ளும் நிகழ்வாக, இந்த ப்ளாட் பாயிண்ட் இருக்கும்.

ஆக்ட்-3 (Resolution): ஹீரோ எல்லாப் பிரச்சினைகளையும் தீர்த்து அல்லது தானாகவே அவை தீர்ந்து, கிளைமாக்ஸில் சுபம் போடும் பகுதியே இந்த ஆக்ட்-3.
சிட் ஃபீல்ட் குறிப்பிடும் இந்த ப்ளாட் பாயிண்ட்கள், திரைக்கதை எழுதும்போது மைல் ஸ்டோன்ஸ் போன்று உதவக்கூடியவையாக அமைந்தன. ஆனால் இந்த பாயிண்ட்களுக்கு இடையே என்ன செய்வது என்பது பற்றிய பிராக்டிகல் விளக்கங்களை சிட் ஃபீல்டின் தியரி தரவில்லை. குறிப்பாக ஆக்ட்-2 என்பது ஒரு மணிநேரத்திற்கு ஓடக்கூடிய சம்பவங்களால் நிறைந்தது. அதை எப்படி நிரப்புவது? பின்ச்-1&2 மற்றும் மிட் பாயிண்ட் மட்டுமே போதுமா என்பது போன்ற கேள்விகள் எழுந்தன. சிட் ஃபீல்ட், திரைக்கதையின் அடிப்படைக்கு மட்டுமே உதவுவாரே ஒழிய, முழு திரைக்கதை எழுத அவரது 3 ஆக்ட் வடிவம் பயன்படாது எனும் எதிர்குரல்கள் எழுந்தன.

சிட் ஃபீல்டின் வழியைப் பின்பற்றி, பலரும் அவரது 3 ஆக்ட் வடிவத்தை மேலும் வளர்த்தெடுத்தார்கள். 5 ஆக்ட், 7ஆக்ட் என்று பல்வேறு வடிவங்கள் பரிந்துரைக்கப்பட்டன. அவற்றை சிலர் வெற்றிகரமாக இன்றும் பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். திரைக்கதை எழுதும்போது, ஆக்ட்-1ஐத் தாண்டியபின் கண்ணைக் கட்டி காட்டில் விட்ட நிலை தான் பலருக்கும் ஏற்படும். நல்ல ஓப்பனிங் சீன், ப்ளாட் பாயிண்ட்-1, மிட் பாயிண்ட், ப்ளாட் பாயிண்ட்-2 வைத்திருப்பார்கள். ஆனால் இடையில் உள்ள பக்கங்களை எதனால் நிரப்புவது?

இப்படி எல்லோரும் குழம்பிக்கொண்டிருந்தபோது தான், Blake Snyder எனும் அடுத்த குரு, தன் தியரியை வெளியிட்டார். நாம் ஏற்கனவே சொன்னபடி Joseph Campell & Syd Feild-ன் கலவையாக அவர் பரிந்துரைத்த வடிவம் இருந்தது. சிட் ஃபீல்டின் வழியில் இறங்கி, எல்லையை அடையமுடியாமல் தட்டுத்தடுமாறிகொண்டிருந்த பலருக்கும், ப்ளேக் ஸ்னிடர் ஆபத்பாந்தவனாக வந்து சேர்ந்தார். 

அவர் பற்றி அடுத்த வாரம்...
மேலும் வாசிக்க... "திரைக்கதை சூத்திரங்கள்-II (பகுதி-30)"

Friday, December 12, 2014

செங்கோவியின் திரைவிமர்சனம் : லிங்கா (2014)

அதாகப்பட்டது:
எந்திரன் வெளியானது அக்டோபர் 2010. முழுதாக நான்கு வருடங்களுக்கும் மேல் ஆன பிறகு, சூப்பர் ஸ்டாரின் நடிப்பில் வெளிவரும் படம் 'லிங்கா'. சூப்பர் ஸ்டார் படத்திற்கு அறிமுகம் தேவையா என்ன?..நேரே களத்தில் இறங்குவோம்.

ஒரு ஊர்ல...:
தாத்தா ராஜா லிங்கேஸ்வரன் கஷ்டப்பட்டுக் கட்டிய அணைக்கு, பேரன் லிங்கா காலத்தில் ஆபத்து வருகிறது. அணையையும் போனஸாக அனுஷ்காவையும் லிங்கா காப்பாற்றுவதே கதை.

உரிச்சா...:
நோய்வாய்ப்பட்டு, இனிமே நடிக்கவே மாட்டாரோன்னு நாம எல்லாம் கவலைப்பட்டதற்குப் பதிலாக, அதே ஸ்பீடுடன், அதே ஸ்டைலுடன் ‘நண்பா..நண்பா’ பாடலில் அறிமுகமாகிறார் சூப்பர் ஸ்டார்.

ரஜினியை பணக்காரன், சைண்டிஸ்ட் என்று பார்ப்பதைவிட, லோக்கல் ஆளாகப் பார்ப்பது தான் நமக்கு அதிகம் பிடிக்கும். இதில் லோக்கல் திருடனாக, சிவாஜிக்கு முந்தைய ரஜினியாக வருகிறார். கூடவே கூட்டணிக்கு சந்தானமும், கருணாகரனும்.

முதல்பாதி செம ஜாலி. சந்தானம் வழக்கம்போல் ஒன்லைன்களில் சிக்ஸர் விளாச, ரஜினியும் வழக்கம்போல் காமெடியில் கலக்குகிறார். மரகத நெக்லஸைத் திருடும் சீனில் ஆக்சனைவிட காமெடிக்கே முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறார்கள். 

சோலையூர் அணையை செக் செய்த எஞ்சினியர் கொல்லப்படுகிறார். அவர் சாகும்போது, கோவிலைத் திறந்தால்தான் ஊரையையும் அணையையும் காப்பாற்ற முடியும் என்று சொல்லிவிட்டுச் சாகிறார். கோவிலை ராஜா அல்லது அவரின் வாரிசான லிங்கா தான் திறக்க வேண்டும். ராஜா அணையையும் சோனாக்‌ஷியையும் கட்டியே ஓட்டாண்டி ஆன கோபத்தில் இருக்கும் லிங்கா ரஜினி, வரமறுக்கிறார். அவரை விடாமல் விரட்டி, ஊருக்கு அழைத்து வரும் வேலை அனுஷ்காவிற்கு!

அனுஷ்கா-ரஜினி ரொமான்ஸிலும் ரஜினி ஸ்டைல் காமெடி தான். தாத்தா ரஜினி பற்றிய கிளைமாக்ஸ் ஆரம்பிக்கும்வரை, படம் செம ஸ்பீடு, செம மசாலா.

ஃப்ளாஷ்பேக்கில் ‘ராஜா லிங்கேஸ்வரன்’ ரஜினி சாதாரணமாக, நமது Joseph Campbell எழுதிய The Hero with a Thousand Faces புத்தகத்தைப் படித்தபடியே அறிமுகம் ஆகிறார். ரஜினி படங்களில் குறியீடு இருக்காது. ஆனால் இதில் அதிசயமாக அந்த ரஜினி கேரக்டர் எப்படி என்று இந்த புத்தகத்தின் மூலமே சொல்லிவிடுகிறார்கள். உடனே அடுத்து வரும் ஃபைட், ரஜினி ரசிகர்களுக்குச் செம விருந்து. ட்ரெய்னிங் மேல் ஓடியபடியே பறந்து, பறந்து பட்டையைக் கிளப்புகிறார். கிராஃபிக்ஸ் அதிகம் என்றாலும் ரசிக்க முடிகிறது.

பிறகு தான் ஆரம்பிக்கிறது பிரச்சினை. ரஜினிக்கு அல்ல, நமக்கு. அவர் சோலையூர் வருவதும், மக்கள் வறட்சியில் வாடுவதும், அவர் அணை கட்ட முயற்சிப்பதுமாக நகரும் காட்சிகளில் சுவாரஸ்யம் அதிகம் இல்லை. வெள்ளைக்கார வில்லன் அணைகட்டுவதைத் தடுக்க முயற்சிப்பதும், அதைமீறி ரஜினி அணைகட்டி ஜெயிப்பதையும் விலாவரியாகக் காட்டுகிறார்கள்.

படத்தின் துவக்கித்திலேயே அணை கட்டிவிட்டார் என்று ஆடியன்ஸுக்குச் சொன்னபிறகு, ஃப்ளாஷ்பேக்கில் அவர் அணைகட்டப் போராடுவது நம்மிடம் எந்த ஒரு எஃபக்ட்டையும் உண்டாக்கவில்லை. அணைகட்டி முடிக்கும்வரை ஒரு இருபது நிமிடம், நாமும் அந்த கஷ்டத்தில் பங்கேற்கிறோம். இதெல்லாம் ரஜினிக்கு சப்பை மேட்டர், வெற்றிக்கொடிகட்டு என்று ஒரே பாட்டில் அணையைக் கட்டி முடித்திருக்கலாம்.!

ஆனால் அணை கட்டிமுடித்ததும் வரும் செண்டிமெண்ட் பகுதி அட்டகாசம். வழக்கமான முத்து எஃபக்ட் என்றாலும், ராஜாவின் தியாகம் நம்மையும் நெகிழ வைத்துவிடுகிறது. ஃப்ளாஷ்பேக் முடியும்போது, மிச்சம் இருப்பது அரைமணி நேரம். வில்லன்கள் வேகமெடுக்க, லிங்கா களத்தில் இறங்க, படமும் விறுவிறுப்பாக முடிகிறது.


பொதுவாகப் படங்களில் ஃப்ளாஷ்பேக் இரண்டுவகை தான். ஒன்று பாட்ஷா டைப் தீப்பொறி பறக்கும் ஃப்ளாஷ்பேக். இரண்டாவது, முத்து டைப் ‘வள்ளல்-தியாகி’ ஃப்ளாஷ்பேக். பாட்ஷா டைப் ஃப்ளாஷ்பேக்கை எவ்வளவு வைத்தாலும் போரடிக்காது, ஆனால் முத்து டைப் ஃப்ளாஷ்பேக்கை முத்து மாதிரியே சுருக்கமாக வைப்பது நல்லது. இதில் நீட்டி முழக்கி, ஒருமணி நேரத்திற்கு இழுத்தது தான் சறுக்கல்.

ஆனாலும் இடைவேளைக்கு முந்தைய மற்றும் பிந்தைய பத்து நிமிடங்களை ஒதுக்கிவிட்டுப் பார்த்தால், செம டைம்பாஸ் மூவி

சூப்பர் ஸ்டார்:

எமனுக்கு ஹாய் சொல்லித் திரும்பியபின் ரஜினி நடித்திருக்கும் படம். எனவே படம் எப்படி என்பதை விட, தலைவர் எப்படி இருக்கிறார் என்பதில் தான் நமக்கு முதலில் ஆர்வம். எந்த மாற்றமும் இல்லாமல், அதே ரகளையான ரஜினியாக களமிறங்கியிருக்கிறார். ஏறக்குறைய 25 ஆண்டுகளுக்கு முன் பாட்ஷாவில் என்ன வைப்ரேசனை உண்டாக்கினாரோ, அதையே 25 ஆண்டுகளுக்குப் பின்பும் உண்டாக்க முடிகிறதென்றால்...அதனால் தான் அவர் சூப்பர் ஸ்டார்.

திரையில் அவர் காட்டும் எனர்ஜியைப் பார்க்கும்போது, இன்னும் பத்து வருடங்கள் ஆனாலும் அவரை அடுத்த தலைமுறையால் நெருங்க முடியாது என்றே தெரிகிறது. தன் ரசிகர்களுக்கு என்ன பிடிக்கும் என்று தெரிந்து, விருந்து வைப்பதில் வல்லவர் அவர். உலக சினிமா ஆர்வலர்கள் புழுங்கிச் செத்தாலும் கவலையில்லை என்று, ரஜினி மார்க் மசாலாவுடன் இறங்கி அடித்திருக்கிறார்.

ஒருவிதத்தில் ரஜினியும் ரஜினி படங்களும் ஒன்று தான். அங்கே என்ன ஸ்பெஷலாக இருக்குன்னு புரியாது, ஆனாலும் பிடிக்கும். இந்தப் படமும் அதே வகை தான்!

அனுஷ்கா:
இப்போது இருக்கும் நடிகைகளில் அழகும், நடிப்புத்திறமையும் கூடவே கொஞ்சம் முதிர்ச்சியும் உள்ள நடிகை. எனவே ரஜினிக்குப் பொருத்தமான ஜோடியாக செட் ஆகிறார். டிவி நிருபர் என்று சொல்கிறார்கள். ஆனாலும் ஃபுல் டைம் டூட்டி, லிங்காவுடன் தான். 


சோனாக்ஷி சின்ஹா:
 நீண்ட நெற்றியழகி..நடிப்பதற்கு கொஞ்சம் ஸ்கோப் உள்ள கேரக்டர். ஃப்ளாஷ்பேக்கில் கிராமத்துப் பெண்ணாக, ராஜா மேல் ஆசை கொள்ளும் பெண்ணாக வருகிறார் துடுக்குத்தனமான நடிப்பு. தைரியமாக ஜாக்கெட் இல்லாமல் நடித்திருக்கிறார். (ஆனால் சேலை அணிந்திருக்கிறார். - உபரித் தகவல்!!!)

சந்தானம் & கருணாகரன்:
எந்திரனுக்குப் பிறகு இதிலும் சந்தானம். ஆனால் எந்திரனைவிட இதில் காமெடி அதிகம். ’நண்பேண்டா’ என்று சொல்ல வந்து, ரஜினியைப் பார்த்து யோசித்து ‘நண்பேன்’ என்று நிறுத்துவதும், ரஜினி ‘டா’ என்று சொல்லிமுடிப்பதுமாக அறிமுகமே அமர்க்களம். இருவருக்குமான ஃப்ரீக்வென்ஸி அதிலேயே செட் ஆகிவிடுகிறது.

சமீபத்தில் நல்ல காமெடி நடிகராக உருவாகிவரும் கருணாகரன், இதிலும் இருக்கிறார். ரஜினி, சந்தானம் என இரண்டு காமெடி ஜாம்பவான்களுக்குப் பின், இவரும் சிரிக்க வைக்கிறார்.


கே.எஸ்.ரவிகுமார்:
 இந்தப் படத்தின் இரண்டாவது ஹீரோ. (பயப்படாதீங்க, அவர் நடிக்கலை. கிளைமாக்ஸில் தான் வருகிறார்!) இவ்வளவு பிரம்மாண்டப் படத்தை, ஆயிரக்கணக்கான நடிகர்கள் பங்கேற்கும் காட்சிகள் நிரம்பிய ஒரு படத்தை ஆறுமாதத்தில் எடுப்பது சாதாரண விஷயம் அல்ல. குவாலிட்டியிலும் காம்ப்ரமைஸ் செய்துகொள்ளாமல், ரஜினியையும் கஷ்டப்படுத்தாமல், இப்படி ஒரு படத்தைக் கொடுப்பதற்கு அதீத திறமை வேண்டும். அவரது பெரும்பாலான படங்களில்பொழுதுபோக்கிற்கு உத்தரவாதம் இருக்கும். இதிலும் அப்படியே. 
நெகடிவ் பாயிண்ட்ஸ்:
 - அதீத எதிர்பார்ப்பு. ரஜினி படத்திற்கு வில்லனே, நாம் அதிகமாக எதிர்பார்ப்பது தான். ரஜினி படம் பார்க்கப் போகவேண்டுமென்றால், அறிவுஜீவி மூளையையும் அதிக எதிர்பார்ப்பையும் கழற்றி வைத்துவிட்டுத் தான் செல்ல வேண்டும்.

- நீளமான ஃப்ளாஷ்பேக். அதை ஃப்ளாஷ்பேக்காக சொல்வதை விட, அது தான் முக்கியக் கதை போன்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஆனால் மற்ற காட்சிகளை விட ஃப்ளாஷ்பேக் வேகமாக இருந்திருக்க வேண்டும். 20-30 நிமிடங்கள் மொக்கை போடுகிறார்கள்.

- ஃபைட் சீன்களில் ஓவர் கிராபிக்ஸ் காட்சிகள், குறிப்பாக கிளைமாக்ஸில். எந்திரனிலும் இதே பிரச்சினை தான். அனிமேசன் படமோ என்று டவுட் வந்துவிடுகிறது.

- வலுவான வில்லனோ, வில்லனுடன் ரஜினி ஆக்ரோசமாகச் சவால்விடும் காட்சிகளோ இல்லாதது ஏமாற்றமே. அந்த பிரிட்டிஷ் வில்லன் ரசிக்க வைத்தாலும், டெரராக இல்லை. ஜெகபதி பாபுவும் வேஸ்ட்.

- மக்கள் எதிர்பார்க்காங்க, நீங்க வரணும் என்பது போன்ற கி.மு. காலத்து அரசியல் கிளுகிளுப்பு வசனங்கள். இங்கே யாரும் எதிர்பார்க்கலை சாமிகளா, புரிஞ்சிக்கோங்க!

பாசிடிவ் பாயிண்ட்ஸ்:

- சூப்பர் ஸ்டார், சூப்பர் ஸ்டார், சூப்பர் ஸ்டார்
- பொன்.குமரனின் வலுவான கதை
 - ரஜினி+ரவிகுமார் காம்பினேசனுக்காகவே ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் எப்போதும் கொடுக்கும் ஸ்பெஷல் மசாலா டைப் பாடல்கள். ஓ நண்பா, மோனா, சின்னச் சின்ன....என எல்லாமே கலக்கல்.
 - ரத்னவேலுவின் கேமிரா. அதிலும் அந்த அணை காட்சிகள் கொள்ளை அழகு. வயதான ரஜினியை ரசிக்க வைப்பதில் ரத்னவேலுவின் கேமிராவிற்குப் பங்கு அதிகம். (ஆனால் கூட்டத்தைக் காட்டிக்கொண்டே கேமிரா நகரும்போது ப்ளர் அடிப்பது ஏனோ?)
- ரஜினி படங்களுக்கே உரிய அனைத்து மசாலாக்களும் ஆஜர் ஆகியிருப்பது.
- அந்த ட்ரெய்ன் ஃபைட்டும் கிளைமாக்ஸ் ஃபைட்டும்
- ஷூட்டிங் நடந்த நாட்கள் மிகவும் குறைவு. எனவே இருக்கிற ஷாட்டை வைத்து, பல இடங்களில் திருப்பித்திருப்பிப் போட்டு ஒப்பேற்றியிருக்கிறார்கள். ’வாங்கப்பா’ என்று சோனாக்‌ஷி சொல்லும் ஷாட், மீண்டும் பாடலில் வரும் அளவிற்கு ஃபுட்டேஜ் பற்றாக்குறை. சமாளித்த எடிட்டர் சம்ஜித் வாழ்க.
பார்க்கலாமா?
பக்கா ரஜினி மூவி...பார்க்கலாம்.

மேலும் வாசிக்க... "செங்கோவியின் திரைவிமர்சனம் : லிங்கா (2014)"

Sunday, November 30, 2014

திரைக்கதை சூத்திரங்கள் – பகுதி 29


1.   ஆயிரம் முகங்களுடைய ஹீரோ

 திரைக்கதை எழுதுவது எப்படி என்று சொல்லித்தர பல ஆங்கில குருக்கள் இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு வழிமுறையை நமக்கு பரிந்துரைக்கின்றனர். சிலர் திரைக்கதையை சீக்வென்ஸ்களாக பிரித்து எழுதப் பரிந்துரைக்கின்றனர். சிலர் 3- ஆக்ட் வடிவம் போதுமென்கின்றனர். சிலரோ 7-ஆக்ட் வரை பரிந்துரைக்கின்றனர். சிலர் வடிவம் ஒரு பிரச்சினையே அல்ல, கதையைத் தெளிவாகச் சொன்னால் போதும் என்கின்றனர்.

புதிதாக படிக்க ஆரம்பிக்கும் நாம் இதில் குழம்பிப்போவது சகஜம் தான். ’மதுரைக்கு எப்படிப் போவது?’ என்று ஒருவரிடம் நாம் கேட்க, அவர் ‘ கிழக்கே பார்த்தும் போகலாம்...தெற்கே பார்த்தும் போகலாம்..மேற்கு திசையிலும் போகலாம்..ஒன்னும் பிரச்சினையில்லை’ என்று சொன்னால், நாம் என்ன செய்வோம்? எங்கேயும் போகாமல் அங்கேயே நிற்போம், இல்லையா? ஏறக்குறைய அது தான் எனக்கும் நடந்தது. ஒரு வருடத்திற்கு மேல் எதுவுமே செய்யாமல் எல்லா வழிமுறைகளையும் நான் பார்க்கும் சினிமாக்களில் அப்ளை செய்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். சில படங்களுக்குத் தான் சில வழிமுறைகள் பொருந்தின.

இந்த குழப்பத்தில் இருந்து என்னை வெளியே எடுத்தது, ’நம்முடைய நோக்கம் என்ன?’ எனும் கேள்வி தான். ஹாலிவுட்டில் உள்ள அத்தனை வழிமுறைகளையும் கற்றுத் தேர்வதைவிட, தமிழ் சினிமாவுக்குப் பொருத்தமான திரைக்கதை அமைப்பை கற்றுத் தேர்வது தான் நம்முடைய நோக்கம். அந்தக் கோணத்தில் ‘ஹாலிவுட் திரைக்கதை வழிமுறைகளை’ ஆராய்ந்தபோது, நான் கண்டடைந்தது அல்லது எனக்குச் சரியென்று தோன்றியது Blake Snyder-ன் பீட் ஷீட் அமைப்பு தான்.
அவர் அதை இரு மேதைகளின் பாணியைச் சேர்த்து, புதிதாக ஒரு வடிவத்தை அமைத்தார். அந்த இரு மேதைகள், Joseph Campbell மற்றும் Syd Field. இதில் சிட் ஃபீல்ட் சொன்ன சில அடிப்படை விஷயங்களை ஹிட்ச்காக் படங்களை வைத்து, நான் கற்றுத் தேர்ந்தேன். அவற்றைத் தான் இந்த தொடரின் முதல் பகுதியில் பார்த்தோம். இந்த பதிவில் Joseph Campbell பற்றிப் பார்ப்போம். பின்னர் Blake Snyder பற்றியும், அவரது பீட் ஷீட் எந்த அளவுக்கு நமக்கு சரியாக வரும், அதில் உள்ள குறைகள் என்ன என்பது பற்றியும் பார்ப்போம். (பீட் ஷீட்டை முடித்தபிறகு, சீன் எழுதுவது பற்றி விரிவாகப் பார்க்கலாம்.)

1949ல் Joseph Campbell என்பவர் எழுதிய The Hero with a Thousand Faces எனும் புத்தகம் வெளியானது. புராணங்களை ஆராய்ந்து, ஒரு ஹீரோவின் பயணம் ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவில் இருப்பதைக் கண்டு சொன்னார் அவர். அவரது நோக்கம், அதை வைத்து மனிதர்களின் சைக்காலஜியை அலசுவதும், ஆன்மீகரீதியிலும் மனநலரீதியிலும் ஒரு குழந்தை/மனிதன் கடந்து வரும் பாதையைப் புரிந்துகொள்வதுமே!

மோசஸ், இயேசு கிறிஸ்து, புத்தர் என இதிகாச நாயகர்களின் வாழ்க்கையையும் கிரேக்க புராணங்களையும் ஆராய்ந்து இந்தப் புத்தகத்தை எழுதினார் ஜோசப் கேம்பல். திரைக்கதை பற்றி எல்லாம் அவர் யோசிக்கவில்லை என்பதே உண்மை. ஆனால் அவர் கண்டு சொன்னது, திரைக்கதை ஆக்கத்தில் பெரும் மாற்றத்தை உண்டாக்கியது.

ஹீரோவின் பயணத்தை Monomyth என்று அழைத்தார். அதை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்தார். Departure, Initiation, Return என்று அவற்றை அழைத்தார். இது அரிஸ்டாட்டில் சொன்ன மூன்று அங்க வடிவத்துடன் ஒத்திருந்ததால், திரைக்கதை ஆசிரியர்களின் மூளையில் லைட் எரிந்தது.

Departure: ஹீரோ ஒரு சாமானிய உலகத்தில் இருந்து இன்னொரு இயல்புநிலை கடந்த இன்னொரு உலகத்திற்குள் பிரவேசிக்கிறான். (Set Up - தோன்றுதல்)

Initiation: அங்கே பல சக்திகளை எதிர்கொள்கிறான். (Confrontation – திரிதல்)

Return: அதில் வெற்றி கண்டு, மீண்டும் தன் பழைய நிலைக்கே திரும்புகிறான். (Resolution – ஒடுங்குதல்)
ஹீரோ ஒரு வட்டத்தில் 17 நிலைகளைக் கடந்து ஆரம்பித்த இடத்திற்கே வருவதாக கேம்பல் சொன்னார். தமிழில் இந்த அமைப்பில் உருவான படம், தேவர் மகன். கமலின் வருகையும், அவரது கேரக்டர் ஆர்க்கும் அந்த 17 நிலைகளில் பெரும்பாலானவற்றை ஒத்திருக்கும். அந்த 17 நிலைகளை இப்போது பார்ப்போம்:




1. Call to Adventure : ஹீரோவுக்கு ஒரு சவால் அல்லது எச்சரிக்கை விடப்படுகிறது. அவன் அதற்கு பதில் சொல்லியே ஆக வேண்டிய சூழல்.

2. Refusal of the Call : ஹீரோ அந்த சவாலை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. ஏற்கனவே இருக்கின்ற சொகுசான வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு, சாகசம் புரிய அவன் தயாராக இல்லை.

3. Supernatural Aid: ஹீரோ யாரோ ஒரு பெரியவர் அல்லது வழிகாட்டி ஒருவரிடம் அறிவுரை/உதவியைக் கேட்கிறான். 

4. Crossing of the First Threshold : ஹீரோ முதல் தடையை அந்த வழிகாட்டியிடமே எதிர்கொள்கிறான். நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவதன் மூலமாகவும் மனவலிமை மூலமாகவும் அவரை சம்மதிக்க வைக்கிறான்.

5. Belly of the Whale : தன் உலகத்தை விட்டு, ஹீரோ புதிய உலகத்திற்குள் பிரவேசிக்கிறான். வெற்றி பெற வேண்டுமென்றால், இந்த புதிய உலகத்திற்குள் அவன் புகுந்து புறப்பட வேண்டும்.

6. Road of Trials: ஹீரோவின் வலிமையையும் புத்திசாலித்தனத்தையும் சோதிக்கும் சில தடைகளை எதிர்கொண்டு வெல்கிறான்.

7. Meeting with the Goddess: இந்த வெற்றி ஹீரோவுக்கு ஓய்வையும் சொகுசையும் தருகிறது. ஆனாலும் இது தற்காலிக வெற்றி தான். ஹீரோ இங்கே கொஞ்சம் அசந்தாலும், எதிர்சக்தி ஹீரோவைக் காலி செய்துவிடும்

8. Woman as the Temptress : ஹீரோ தன் சொந்த ஆசைகளை எதிர்கொண்டு வெல்ல வேண்டும். தன் இறுதிக்கோளை அடைய, இந்த ஆசைகளிடம் இருந்து அவன் விடுபட்டு வர வேண்டும்.

9. Atonement with the Father: ஹீரோ தனக்குள் இருக்கும் ஒன்றுடனோ அல்லது தன் தந்தையுடனோ இரண்டறக் கலக்க வேண்டும்.

10. Apotheosis : ஹீரோ தனக்குள் இருக்கும் எல்லைகளைத் தாண்டிவிட்டான். எல்லாரையும் விட உயர்ந்து விட்டான். ஆனாலும் அவன் இந்த அங்கீகாரத்தை தன் உலகத்துடன் பகிர்ந்துகொள்ள, கடவுள்களுக்கு நிகரான உயர்ந்த நிலையை அவன் மறுக்க வேண்டும்.

11. The Ultimate Boon: ஹீரோ தன் இறுதி பரிசினை வெல்கிறான். அதன் மூலம் இந்த உலகத்தில் பிரிவை குணப்படுத்த முடியும். இந்த பரிசினை அவன் கடவுளிடமிருந்து திருடி இருக்கலாம் அல்லது கடவுளே கொடுத்திருக்கலாம்.

12. Refusal of the Return: ஹீரோ தன் குறிக்கோளை அடைய விரும்பவில்லை. ஒருவேளை தனக்குக் கிடைத்த ஆசீர்வாதம்/பரிசினை பகிரவில்லை அல்லது இந்த உயர்ந்த நிலையை அவன் எஞ்சாய் பண்ணுகிறான்.

13. The Magic Flight : ஹீரோ அதை திருடி இருந்தால், உலகின் மூலைக்கே விரட்டப்படுகிறான். அல்லது விரும்பி கொடுக்கப்பட்டிருந்தால் கடவுளின் துணையுடன் தன் வீட்டிற்கு விரைகின்றான்.

14. Rescue from Without : ஹீரோவால் தனியே இயல்புநிலைக்கு திரும்ப முடியாது. எனவே நண்பர்களின் துணையுடன் அதைச் செய்கிறான்.

15. The Crossing of the Return Threshold: ஹீரோ தனக்குக் கிடைத்த ஆசீர்வாதத்தை தன் உலகிற்கு கொண்டு வருகிறான். இது ஒரு ஒன் வே. கடவுளே நினைத்தாலும், அதை திரும்ப எடுக்க முடியாது.

16. Master of the Two Worlds: ஹீரோ தன் குறிக்கோளில் ஜெயித்துவிட்டதால், அவனால் இரு உலகிலும் சஞ்சரிக்க முடியும். இப்போது அவனே வழிகாட்டி ஆகிவிட்டான்.

17. Freedom to Live : புதிய சைக்கிள் ஆரம்பம்.ஹீரோவின் ஆட்சி ஆரம்பம்.

(தொடரும்)  
மேலும் வாசிக்க... "திரைக்கதை சூத்திரங்கள் – பகுதி 29"