Saturday, November 11, 2017

வாழ்க்கையில் சலிப்பு : கள்ளக்காதல் தான் தீர்வா, பிட்டுப் பட டைரக்டர்ஸ்?

காதலும் காதலிக்கின்ற காலங்களும் ஏன் பசுமையானவையாக, இனிமையானவையாக கொண்டாடப்படுகின்றன என்றால், அப்போது நமக்கு பொறுப்பு என்று ஏதும் இல்லை. மூன்று வேலையும் சோறு போடவும் தங்குவதற்கு இடம் கொடுக்கவும் பெற்றோர் இருக்கிறார்கள். எனவே ஹார்மோன்களின் பிரச்சினையை மட்டும் நாம் பார்த்துக்கொண்டால் போதும்.

பதினாறும் பெற்று பெருவாழ்வு வாழ்க என்ற வாழ்த்துடன் திருமண வாழ்க்கையை ஏகப்பட்ட கனவுகளுடன் ஆரம்பிக்கிறோம். அந்த பதினாறில் ‘ மளிகைக்கடன் பாக்கி, வீட்டுவாடகை, கூடிக்கொண்டே போகும் வேலைப்பளு, சொந்தக்காரர்களின் பாலிடிக்ஸ், ஆபீஸ் பாலிடிக்ஸ், ஆஸ்பத்திரி செலவுகள், ஸ்கூல் பீஸ்’ போன்றவை அடக்கம் என்று கொஞ்ச காலத்திலேயே புரிந்துவிடும்.

இந்திய நிறுவனங்கள் தனது ஊழியர்களை நடத்தும் விதத்தை மனித உரிமை மீறலில் தாராளமாகச் சேர்க்கலாம். வெளிநாட்டு வேலைக்குச் செல்லும் பலரும் இந்தியாவில் மீண்டும் வேலை செய்ய விரும்புவதே இல்லை. இந்தியாவில் எட்டுமணி நேர வேலை என்பதே கிடையாது. காலையில் எட்டு மணிக்கு உள்ளே போய், இரவு எட்டு மணிக்குக் கிளம்பும்போது, என் பாஸ் ‘என்னப்பா...அதுக்குள்ள கிளம்பிட்டே?’என்று கேட்ட கொடுமையெல்லாம் உண்டு. அதிக நேரம் சக்கையாகப் பிழிந்து வேலை வாங்குவது, ஆபீஸ் பாலிடிக்ஸ், ஜாதி பாலிடிக்ஸ், அதிக நேரம் வேலை செய்பவனுக்கே ஊதிய உயர்வு/புரமோசன் என்பது தான் இஞ்சினியர், மீடியா ரிப்போர்ட்டர், லேத் ஆபரேட்டர் என எல்லாவகைப்பட்ட தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை முறை.

கூடிக்கொண்டே போகும் வீட்டுவாடகை & மருத்துவச் செலவுகள், வீட்டு ஓனரின் இம்சைகள், சொந்தக்காரர்களின் அக்கறையான பாலிடிக்ஸ் என பெர்சனல் வாழ்க்கையும் ஆஹா, ஓஹோ தான்.

காலையில் அடித்துப்பிடித்துக் கிளம்பி, பஸ்ஸிலோ ட்ரெய்னிலோ கூட்டத்தில் சிக்கிக் கசங்கி, ஆபீஸிலும் நொந்து நூழாகி, திரும்ப கூட்டத்தில் சாறு பிழியப்பட்டு, வீட்டு வேலைகளையும் பிள்ளைகளின் ஹோம் ஒர்க்கையும் முடித்துவிட்டுச் சாய்ந்தால், புராண மன்மதனும் தூங்கிவிடுவான். பெரும்பாலும் செக்ஸ் என்பதே வார இறுதிக் கொண்டாட்டம்/வேலைகளின் ஒன்றாக ஆகிவிடும். அதையும் பிள்ளைகள் தூங்காது கெடுக்கும் என்று கருட புராணம் சொல்கிறது.

ஒரு மிடில் கிளாஸ் வாழ்க்கை என்பதே இத்தனை சிக்கல்களுக்கு இடையிலும் தப்பி வாழ்வது தான். ’நித்தம் நீ மூன்று முறை கட்டிலில் சேர்ந்துவிடு’ என்று சொல்லும் சினிமாப் பாடல்கள் கேட்டு வாழ்க்கையை உயர்குடி படைப்பாளிகள் புரிந்துகொள்ளகூடாது.

இவ்வளவு சிக்கல்களுக்கு இடையில் வாழும்போது, சலிப்பு என்பது தவிர்க்க முடியாதது. ‘இது என்ன வாழ்க்கை...ஏன் வீட்டுக்காரர் ஆபீஸையே கட்டிக்கொண்டு அழுகிறார்..ஏன் மனைவிக்கு செக்ஸில் ஆர்வமே இல்லை..ஒரு நல்லது, பொல்லதுக்குப் போக முடிகிறதா...வீட்டுஓனர் திட்டிவிட்டுப் போகிறார்’ என்று பிரசினையிலேயே உழலும்போது, மனது சந்தோசத்தைத் தேடும். சந்தோசமாக இருப்பதும், இருக்க விரும்புவதும் தான் மனிதனின் வாழ்க்கை நோக்கமே. யாராவது ஆணோ/பெண்ணோ, சிரித்து ஆறுதலாகப் பேசினால், வெகுசிலருக்கு...........கவனிக்க, எல்லா ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் அல்ல, வெகுசிலருக்கு அந்த தோளில் சாய்ந்துகொள்ள ஆசை வரும்.

ஆனால் ‘உயர்குடி’ சினிமாக்காரர்கள் நினைப்பது போல், கள்ளக்காதல் என்பது அத்தனை எளிதானது அல்ல. ஹாலிவுட் திருட்டு டிவிடிக்களைப் பார்த்து வளரும் முதிராப் படைப்பாளிகள் நினைப்பது, எங்காவது யாருக்கும் தெரியாமல் ஒருநாள் குஜாலாக இருந்துவிட்டுப் போவது ஈஸி என்று.

அமெரிக்காவில் முன்பின் தெரியாத ஒரு பெண் ‘ஹாய்’ என்று சொன்னால், பதிலுக்கு ஆணும் ‘ஹாய்’ என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்க்கொண்டே இருப்பான். இங்கே ஒரு பெண் அப்படிச் செய்தால், ‘மச்சி...ஒரு ஆண்ட்டி என்னைப் பார்த்து லுக் விட்டுச்சு மச்சி. ஹாய்கூடச் சொல்லுச்சு’ என்று முதலில் ஒரு நண்பர்கள் மாநாடு நடக்கும். அடுத்த நாள் அந்த பெண்மணியின் பின்னாலேயே வந்து, வீட்டு அட்ரஸ், ஆபீஸ் அட்ரஸ் என முழு விபரங்களும் சேகரிக்கப்படும். ஏனென்றால், முப்பதைத் தாண்டிய ஆண்களும்கூட பாலியல் வறட்சியால் வாடும் சமூகம் இது. ’எங்க வீட்டுக் கொடியில் இடமில்லை. அதனால இன்னைக்கு ம்ட்டும் உங்க வீட்டுக்கொடியில் துணி காயப்போட்டுக்கறேன்’ என்பது போல் எல்லாம் இங்கே ஒரு பெண்ணால்‘ஒன் நைட் ஸ்டேண்ட்’ எடுத்துவிட முடியாது.

கள்ளக்காதல் என்பது முதிரா முற்போக்குவாதிகள் நினைப்பது போல், அத்தனை எளிதான, கிளுகிளுப்பான விஷயம் இல்லை. எனது நட்பு/சொந்த வட்டங்களில் இருந்து இரு சிறு உதாரணங்களைப் பார்ப்போம்.

எனக்குத் தெரிந்த ஒரு பையனுக்கு தந்தை-தாய் இருவரும் ஆசிரியர்கள். ஒரு திருமணமான பெண்மணியுடன் பையன் முதலில் சகஜமாகப் பேசத் தொடங்கினான். கூட இருந்த பையன்கள் எல்லாம் ஏற்றிவிட, கள்ளக்காதல் மலர்ந்தது. சில காலம் கழித்து, அதில் இருந்து வெளியேறலாம் என்று நினைக்கும்போது தான் சிக்கல் வந்தது. அந்த பெண்மணி பையனின் வீட்டுக்கே வந்து பெரிய ரகளை. எங்காவது பையனுக்குப் பெண் பார்த்தால், அந்த ஊருக்கே போய் அட்டகாசம் செய்துவிடுவார் அந்தப் பெண்மணி. அவருக்கு கணவன், குழந்தைகள் உண்டு. கணவனிடமும் பேசிப்பார்த்தாகிவிட்டது, பல பஞ்சாயத்துகளும் செய்தாகிவிட்டது. இன்னும் புதைகுழியில் இருந்து பையன் மீளவில்லை. ’சொல்வதெல்லாம் உண்மை’வரை பிரச்சினை போய்விட்டது.

நல்ல மனைவி, இரு வயது வந்த பெண் குழந்தைகளுடன் வாழ்ந்துவந்த ஒருவருக்கும் வாழ்க்கையில் சலிப்பு. அப்படியென்றால் கள்ளக்காதல் தான் தீர்வென்று பல பெரியவர்(!)களின் சினிமாக்களும் கதைகளும் சொல்கின்றனவே. எனவே ஒரு இடத்தில் ஐக்கியம் ஆனார். அது இன்னொரு புதைகுழி. ’இரு பெண் குழந்தைகளின் வாழ்க்கை கெடாமல் இருக்க வேண்டுமென்றால், குடும்பத்தை விட்டுவிட்டு, கள்ளக்காதலியுடன் போவதே ஒரே வழி’ எனும் நிலைமைக்கு ஆளானார். அவர் குடும்பமும் ‘தயவு செய்து இங்கே வராதீரும்’ என்று அவரைக் கெஞ்சி, கள்ளக்காதலியிடமே அனுப்பி வைத்தார்கள்.

இதே நிலை தான் ஒரு பெண், கள்ளக்காதலில் சிக்கும்போதும். ’நினைத்தால் டிவியை ஆன் செய்து படம் பார்த்துவிட்டு, ஆஃப் செய்வது போல் ஒரு பெண்ணை/ஆணை தொட்டு விலகிவிடலாம்’ என்று முதிரா முற்போக்குவாதிகள் நினைக்கிறார்கள். வாழ்க்கை அவ்வளவு எளிதானதல்ல. இங்கே இலவசம் என்று எதுவும் கிடையாது. ஏதோவொரு வகையில் அதற்குரிய விலையைக் கொடுத்தே தீர வேண்டும்.

ஒரு படைப்பாளி சமூகத்திற்கு நல்லது சொல்லாவிட்டாலும், கெட்டது சொல்லாமல் இருக்க வேண்டும். திருமண வாழ்வில் சலிப்பென்பது படைப்பாளிக்கும் வரும், படைப்பாளியின் அப்பா-அம்மாவிற்கும் வந்திருக்கும். அதற்காக ‘அப்பா...நீ அடுத்த வீட்டு ஆண்ட்டியை கரெக்ட் பண்ணு..அம்மா, உன்னை பால்காரன் ரொம்பநாளா லுக் விடறான். நீ அவன்கூட ஒருநாள் போய்ட்டு வா. உங்க பிரச்சினை எல்லாம் தீர்ந்திடும்.’ என்று இந்த முற்போக்கு படைப்பாளிகள் தீர்வு சொல்ல மாட்டார்கள் என்று நம்புகிறேன். தன் குழந்தைகளுக்கும், குடும்பத்திற்கும் சொல்ல முடியாத தீர்வை, சமூகத்திற்குச் சொல்லலாமா?

வாழ்க்கையில் அனுபவமின்மையும், ‘முற்போக்குவாதி’ என்று பெயரெடுக்கும் ஆசையும் தான் அரைவேக்காட்டு படங்களுக்குக் காரணம். இயக்குநர் கே.பாலச்சந்தர் இந்த முதிரா முற்போக்குவாதிகளின் பிதாமகன். இன்றைக்கு பாலச்சந்தரின் ‘கள்ளக்காதல்’ படங்களுக்கு எந்த மதிப்புமில்லை என்பது இளைய தலைமுறை படைப்பாளிகள் நினைவில் வைக்க வேண்டும்.

சில காலம் முன்பு நண்பர் ஒருவர் ‘ஒரு ஷார்ட் ஃபிலிம் எடுக்கப்போகிறேன். கதை ஓகேவான்னு சொல்லுங்க’ என்று ஒரு கதை சொன்னார். ஒரு பாலியல் தொழிலாளி-மாதவிடாய்-ஒரு கஸ்டமர் என்பது தான் கதைக்களம். திருமணமாகாத ஆண்களுக்கு மாதவிடாய் என்பது ‘ஹே..ஹே...மூணுநாள் லீவு’ என்று தமிழ் சினிமா சொல்லிக்கொடுத்தது தான் தெரியும். அதில் உள்ள சிரமங்களைப் பற்றியெல்லாம் ஒன்றுமே தெரியாது. எனவே நண்பரிடம் ‘உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகும்வரை, இந்தக்கதையை எடுக்காதே.’ என்று சொன்னேன். இல்லையென்றால் ‘சரஸ்வதி’ என்று ஒரு காவியம் இந்நேரம் படைக்கப்பட்டிருக்கும்.

பாலியல் தொழிலாளி, முறைகெட்ட உறவு எல்லாம் எளிதாக முற்போக்கு படைப்பாளி ஆக உதவும் விஷயங்கள். அதை எதிர்த்து யாரும் கருத்து சொன்னால் ‘ஆணாதிக்க வாதி..பிற்போக்குவாதி’ என்று முத்திரை குத்திவிடலாம். இருப்பினும், தெரியாத விஷயத்தைப் பற்றி கருத்து சொல்லக் கிளம்புவது முட்டாள்தனம் மட்டுமல்ல, சமூகத்திற்குக் கேடும்கூட.


சரி, வாழ்க்கையில் சலிப்பு தட்டும்போது என்ன செய்வது?

மறந்துவிட்ட கனவுகளையும், இழந்துவிட்ட சந்தோசத்தையும் (குடும்பத்திலேயே) மீட்டு எடுப்பது தான். பொருளாதாரம் அனுமதிக்கும் அளவில், ஒரு டூர் போய் வரலாம். குழந்தையை ஸ்கூலுக்கு அனுப்பிவிட்டு, இருவரும் லீவ் போடலாம். சொந்த மண்ணிற்குப் போய், ஒரு காலத்தில் எப்படி இருந்தோம் என்று நினைவுகளை புதிப்பிக்கலாம். இலக்கியத்திலும், நல்ல(!) சினிமாக்களிலும் கவனம் செலுத்தலாம். திருமண ஆல்பத்தை புரட்டிப்பார்க்கலாம். எங்கே ஆரம்பித்து, எங்கே சிக்கிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று அப்போது பேசிக்கொள்ளலாம். பணத் தேவை எப்படி எல்லா நுண்ணுணர்வுகளையும் அழிக்கிறது என்று கலந்துபேசி, விழிப்புணர்வு பெறலாம். பண்டிகைகளிலும், நண்பர்கள்/சொந்தங்களின் நல்லதுகளில் கலந்துகொள்ளலாம்.

ஒரு படைப்பாளி இந்த விஷயத்தை பொறுப்புடன் எப்படி அணுகுவது என்று தெரிந்துகொள்ள, சமீபத்தில் மலையாளத்தில் வெளிவந்த முந்திரிவள்ளிகள் தளிர்க்கும்போல் படம் மிகச்சிறந்த உதாரணம்.

மோகன்லாலும், மீனாவும் திருமண வாழ்வின் சலிப்புக் காலகட்டத்தில் இருக்கும் தம்பதிகள். கணவன் சந்தோசத்தைத் தேடி, இன்னொரு பெண்ணைத் தேடுகிறான். மனைவிக்கு மூன்று ஆண்களிடமிருந்து அழைப்பு வருகிறது.

முறைகெட்ட உறவு எத்தனை சிக்கலானது, அதில் இறங்கினால் என்ன ஆகும் என்று மெல்லிய நகைச்சுவையுடன் படத்தின் முதல்பாதி பேசுகிறது. இரண்டாம்பாதியில் கணவன் - மனைவி இருவரும் இணைந்து, இழந்துவிட்ட மகிழ்ச்சியை மீட்டு எடுக்கிறார்கள். மீண்டும் தங்கள் திருமண வாழ்வின் துவக்க கால சந்தோசத்தையும் காதலையும் க்ண்டெடுக்கிறார்கள்.

படம் பார்த்து நெகிழ்ந்து போனேன். அந்த படைப்பாளி, இந்த சமூகத்தின் மேல் கொண்டுள்ள அக்கறையும் கருணையும் என்னை நெகிழ வைத்தது. ஆண் என்றாலும் பெண் என்றாலும் வாழ்வதற்கான முறை என்பது ஒன்று தான் என்பதை புரட்சி மோடுக்குப் போகாமலேயே, சிரிக்கச் சிரிக்கச் சொன்ன படம் அது.

திருமணமான அனைவரும் பார்க்க வேண்டிய படம் என்று ஏற்கனவே இங்கே பரிந்துரை செய்திருந்தேன். மீண்டும் சில புத்திசாலிகளுக்கு, அந்த படத்தைப் பரிந்துரைக்கிறேன்.

திருமண வாழ்வில் சலிப்பு என்பது தவிர்க்க முடியாதது. அதில் இருந்து மீள கள்ளக்காதலே வழி என்று சொல்லும் படைப்பாளிகள், இந்த படத்தை 100 முறை பார்க்க ஆணையிடுகிறேன். அவ்வளவு நேரம் செலவிட முடியாது என்றால், அந்த படத்து இயக்குநரின் வீட்டு கோமியத்தை வாங்கிக் குடிக்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

அமிதாப் மாமாவுக்கு கோபம் வந்துவிட்டதால், பதிவு நிறைவு பெறுகிறது!

மேலும் வாசிக்க... "வாழ்க்கையில் சலிப்பு : கள்ளக்காதல் தான் தீர்வா, பிட்டுப் பட டைரக்டர்ஸ்?"
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

0 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

Saturday, October 28, 2017

ஹரஹர மகாதேவகி - விமர்சனம் (18 +)


எச்சரிக்கை : 18+ படத்திற்கு மட்டுமல்ல, விமர்சனத்திற்கும்!

 ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் ஒரு சுஹானுபவத்துக்கு ரெடி ஆவோம்னு நானும் என் தம்பியும் இந்த படம் பார்க்க உட்கார்ந்தோம். அப்பவே தம்பிகிட்டே சொன்னேன், ‘அடேய் அம்ப,.நம்ம சென்சார்லாம் கெட்டவா..அதனால நோக்கு இந்த படம் பிடிக்காது’ன்னு.

படம் ஓப்பன் பண்ண உடனே, ஹீரோயினை ஓப்பன் பண்ணுவான்னு பார்த்தால், ஹீரோவை ஓப்பன் பண்ணிட்டா! அதிலேயே துடிப்போட இருந்த தம்பி, துவண்டு போய்ட்டன்! இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம் வர்ற நல்ல தம்பி, இப்படி இடிஞ்சு போய்ட்டானேன்னு நேக்கு ஃபீல் ஆகிட்டது.

இருந்தாலும், டைரக்டர் தம்பி ஏதோ சொல்ல வாராளேன்னு பொறுத்துண்டு பார்த்தேன். லோகத்துல சிலபேருக்கு ஸ்டார்ட்டிங் ட்ரபுள் உண்டுன்னு என் சிஷ்யா உங்களுக்கு நல்லாத் தெரியும். இந்த டைரக்டர் தம்பிக்கும் அப்படி ஒரு பிரச்சினை இருக்கும் போல! காமெடி படம்னு சொல்லிண்டு ரொம்ப நேரம் மொக்கை போட்டுண்டு இருந்தா. சரி, முன்னாடி சொதப்பினாலும், பின்னாடி பெருசா பண்ணுவான்னு பொறுத்துண்டேன்.

ஒரு அரைமணிநேரம் தட்டுத்தடுமாறுன டைரக்டர் தம்பி, அப்புறமா ஓரளவு வீறுகொண்டு எழுந்துட்டா.

படத்துல கவர்ன்மெண்ட்டு, ‘பேக் இருக்கிறவா..இல்லாதவா’ன்னு பாகுபாடு பார்க்காமல் எல்லா லேடீஸ்க்கும் இலவச அழகு சாதன பேக் கொடுக்கிறா. அதுல ஒரு பேக்ல வில்லன் அபிஷ்டு‘பாம்’ வைக்க ப்ளான் செஞ்சுடறான்.
ஹீரோ, ஹீரோயினோட ஹார்ட்டையும் ப்ரேக் பண்ணிட்டதால, அவா லவ்வும் ப்ரேக் அப் ஆயிடுது. அதனால ‘தூக்கிப்போட்ட காண்டத்தை தவிர, எனக்குச் சொந்தமான மீதி சாமானை தூக்கிண்டு வாடா’ன்னு ஹீரோயின் சொல்லிடறா. ஹீரோ அதே இலவச பேக்ல அதை அள்ளிப் போட்டுண்டு போறான்.

கள்ளநோட்டு மாத்துற ஒரு அம்பி, ஒரு கோடி ரூபாய் நோட்ட, அதே மாதிரி பேக்ல வச்சுண்டு சுத்திண்டு வர்றான்.

ஒரு ஆண்ட்டியை விட்டுட்டு, அவா குழந்தையை தூக்குன ஒரு பாவி, ஒரு கோடி ரூபா கேட்டு மிரட்டுண்டு இருக்கான். அந்த பணமும் அதே மாதிரி பேக்ல போறது. இந்த நாலு பேக்கும் மாறிப் போயிடறது.

வெஜ்ஜா செய்ய வேண்டிய கதையை, வச்சு செஞ்சிருக்கா. ஒரு சாதாரண காமெடிப் படத்துல கொஞ்சம் ‘பாம்பு..கடவுளே..வாட்சப் ஜோக்’ன்னு நிரப்பி, இதான் ரொமாண்டிக் காமெடின்னு சொல்றா. என் தம்பி மாதிரி ரொம்ப எதிர்பார்க்காமல் உட்கார்ந்தேள்னா, ஒரு நல்ல பஜனை செஞ்ச திருப்தி கிடைக்கும்.

படத்துல பஜனைப் பாட்டு எல்லாம் நல்லா போட்டிருக்கா. ஆயா சோத்துல, ஹரஹரன்னு பாட்டு எல்லாம் தேவாமிர்தம்!

டைரக்டர் தம்பிக்கு ஸ்வாமிஜியோட அட்வைஸ் என்னன்னா........................

எனக்குத் தெரிஞ்ச ஸ்வாமி, அதிகாலைல பத்துக்குப் பத்து ரூம்ல மாமியோட பஜனைக்கு ரெடி ஆனார். மாமியும் பழம், தட்டு, பூவோட பூஜைக்கு ரெடி ஆனா. ஸ்வாமி, பழத்தை உருட்டுறார், தட்டை உருட்டுறார். ஆனாலும் அவரால மணியை மட்டும் அடிக்கவே முடியல; வயசாயிடுச்சு, இல்லியா! மாமியும் ஸ்வாமிக்கு கை கொடுத்துப் பார்க்கிறா. வாய்ப்பாட்டு பாடியும் பிரயோஜனம் இல்லேன்னா பார்த்துக்கோங்க. பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்து, பொங்கி எழுந்த மாமி சொன்னா : ’உம்ம மணியை விட்டுட்டு, என் மண்டையை சொறிஞ்சுவிடும்; இதுக்கு அதுவே நல்லா இருக்கும்’னு!

டைரக்டர் தம்பியும் டபுள் மீனிங்கை ஊறுகாய் போல தடவினதுக்குப் பதிலா, சுத்தமான வெஜ் காமெடி படத்தையே கொடுத்திருந்தால், அதுவே நல்லா இருந்திருக்கும்.

ஹரஹர மகாதேவகி!
மேலும் வாசிக்க... "ஹரஹர மகாதேவகி - விமர்சனம் (18 +)"
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

1 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

Monday, October 23, 2017

அர்ஜூன் ரெட்டியும்....கொஞ்சம் ’சேது’ பாலாவும்!

சினிமாவில் எப்போதும் ஜெயிக்கிற சில கதைகள் உண்டு; டபுள் ஆக்ட்டிங், பழி வாங்குதல் போல, தேவதாஸ் கதைக்கு அழிவே கிடையாது. ஒரு உன்னதமான காதல், அதன் தோல்வியால் விரக்தியில் வாடும் ஹீரோ, இறுதியில் இணையும் அல்லது சாகும் ஜோடி என்பதை வைத்து பலவிதங்களில் தேவதாஸ் கதை நமக்கு சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

தேவதாஸ், வசந்த மாளிகை, வாழ்வே மாயம் எல்லாம் இன்றும் பேசப்படும் கதைகள். சேதுவின் கதையும் அடிப்படையில் தேவதாஸ் கதை தான். தமிழ் சினிமாவையே உலுக்கிய சேது வெளியாகி பதினெட்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு, தெலுங்கில் அர்ஜுன் ரெட்டியாக தேவதாஸ் கதை மீண்டும் ஜெயித்திருக்கிறது.


பாசம், காதல், கோபம் என எல்லா உணர்ச்சிகளையும் அதிரடியாக வெளிப்படுத்தும் ’சேது’ கேட்டகிரி ஆள், அர்ஜுன் ரெட்டி. ஆர்த்தோ சர்ஜியனாகவும் குடிகாரனாகவும் பெண்களுடன் சல்லாபிப்பவனாகவும் அறிமுகமாகிறார் ஹீரோ. ‘என்னடா, இப்படிப்பட்ட ஆளாக இருக்கிறானே’ என்று நாம் அதிர்ச்சியாகும்போது, ஃப்ளாஷ்பேக்கில் ஒரு அழகான காதல் கதை மலர்கிறது. இத்தகைய படங்களின் கமர்சியலுக்கு வெற்றிக்கு அடிப்படையே, இந்த காதல் அழுத்தமாகச் சொல்லப்படுவது தான். இதில் சொதப்பினால், பின்னால் வரும் எமோசனல் சீன்ஸ் எதுவுமே எடுபடாது.

அதை அர்ஜூன் ரெட்டியில் சரியாகச் செய்திருக்கிறார்கள். ஆனாலும் இது ‘அன்பே...ப்ராணநாதா’வகை புனிதக் காதல் அல்ல என்பது தான் விஷேசம். ஐயாயிரத்திற்கு மேற்பட்ட முத்தங்களுடனும் 549 கலவிகளுடன் இந்த காதல் சொல்லப்படுகிறது. ‘எனக்கு அவளைப் பார்த்தால் தப்பாவே தோணினது இல்லை மச்சி’ என்பது போன்ற டுபாக்கூர் போலித்தனங்களை விட்டுவிட்டு, இறங்கி அடித்திருக்கிறார்கள்.

இந்த காதல் பிரிவில் முடிவதும், தேவதாஸாக அர்ஜூன் ரெட்டி வாழ்வதையும் டீடெய்லாக பதிவு செய்கிறது படம். ஒரு முழு வாழ்க்கையைப் பார்த்த ஃபீலிங்கை கொண்டுவந்துவிடுகிறார்கள்.

கழிவிரக்கம் என்பது இருப்பதிலேயே மோசமான விஷயம். தனக்கு மட்டும் தான் கெட்டது நடப்பதாகவும், தான் மட்டுமே கைவிடப்பட்டதாகவும் நினைத்து நினைத்து, தன்னையே உருக்கி மாய்த்துவிடும் விஷயம், கழிவிரக்கம். மற்ற தோல்விகளைவிட, காதல் தோல்வி தான் எளிதாக கழிவிரக்கத்திற்கு இட்டுச் செல்லும். ‘இது மற்றவர்களுக்கும் நடந்த ஒரு விஷயம் தான். இதை கடந்து செல்வோம்’ என்று இல்லாமல், அந்த புள்ளியிலேயே வாழ்க்கையை உறைய வைத்துவிடும் கழிவிரக்கம்.

கழிவிரக்கம் சுகமானது என்பதாலேயே எளிதில் அதிலிருந்து வெளியேறவும் முடியாது. குடும்பம், நண்பர்களின் விஷேச கவனம் கிடைப்பதும் தொடர்ந்து இந்த சகதியிலேயே உருள முக்கியக் காரணம். இதை நாம் எல்லோருமே உள்ளுக்குள் விரும்புவதாலேயே, ‘யாருக்காக....வாழ்வே மாயம்’ போன்ற சோகப் பாடல்களும் படங்களும் ஹிட் அடிக்கின்றன. அர்ஜூன் ரெட்டியும் விதிவிலக்கல்ல.

ஆனால் கழிவிரக்கம் முழுக்க சுயநலமான விஷயம். தன்னைத் தவிர வேறு எதைப் பற்றியும் மனதை யோசிக்கவிடாத அயோக்கியத்தனம். உலகத்தில் தான் மட்டுமே கஷ்டப்படுவதாக நினைத்து, சுற்றியிருக்கும் உலகைப் பார்க்க மறுக்கும் மூடத்தனம்.

அர்ஜூன் ரெட்டி எங்கே காவியம் ஆகிறதென்றால், கிளைமாக்ஸில் ஹீரோயின் வந்து நிற்கும்போது! ஹீரோவின் கஷ்டங்களே பெரிய விஷயம் என்று நாம் உச்சு கொட்டிக்கொண்டிருக்கும்போது, அதைவிட மோசமான காலகட்டத்தை அவள் தாண்டி வந்து அவனை பளார் என்று அடிக்கும் இடத்தில், படம் வேறு லெவலுக்குப் போய்விடுகிறது.

சில போராளிகள், கிளைமாக்ஸ் ஒரு பழமைவாதம் என்று பொங்கியிருந்தார்கள். ஆனால் இயக்குநர் சொல்ல விரும்பியது, நான் மேலே விளக்கியிருப்பதைத் தான். படத்தின் மையமே, அந்த ஆணின் கன்னத்தில் விழும் அடி தான். நீண்ட நேரம், ஹீரோயின் என்னென்ன கஷ்டங்களை எல்லாம் சந்தித்திருக்கக்கூடும் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்...

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு, ஒரு நல்ல படம் பார்த்த திருப்தி.

தமிழில் படம் ரீமேக் ஆகிறது. விக்ரம் மகன் துருவ் நடிக்க, பாலா இயக்குகிறார்!

பாலா, ஒரு வீணாக்கப்பட்ட பொக்கிஷம். என்னைப் பொறுத்தவரை, அவர் எடுத்த ஒரே ஒரு நல்ல ‘சினிமா’ சேது தான். சசிக்குமாருக்கு சுப்ரமணியபுரம் போல், பாலாவிற்கு சேது. நந்தாவில் அகதிகள் பிரச்சினையை பாலா தொட, ‘பாலா என்றால் விளிம்புநிலை மனிதர்களைத் தான் படமெடுப்பார்’ என்று அறிவுஜீவிகள் ஏற்றிவிட, பாலாவும் வெறியேறி நம்மை கடித்துக் குதறியது வரலாறு. இதைச் சொல்வதற்காக பல நண்பர்களின் எதிர்ப்பை பலமுறை சந்தித்திருக்கிறேன். ஆனாலும் நமக்குத் தேவை ‘சேது’ பாலா தானே ஒழிய தாரை தப்பட்டை பாலா அல்ல.

அர்ஜூன் ரெட்டியை ரீமேக் செய்ய, ’சேது’பாலாவை விட வேறு நல்ல இயக்குநர் கிடையாது. அர்ஜூன் ரெட்டியின் பல காட்சிகளில் சேது ஞாபகம் வந்தது உண்மை.

பாலா மீண்டும் தன்னைக் கண்டடையவும், நமக்கு ‘சேது’ பாலா திரும்பக் கிடைக்கவும் இதுவொரு நல்ல வாய்ப்பு. ‘சேது’ பாலாவின் ரசிகனாக, அதை எதிர்நோக்கி இருக்கிறேன்!
மேலும் வாசிக்க... "அர்ஜூன் ரெட்டியும்....கொஞ்சம் ’சேது’ பாலாவும்!"
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

1 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

Friday, October 20, 2017

மெர்சல் - ஆக்கினார்களா?



’உங்கள் அபிமான நட்சத்திரங்கள் நடிக்கும்’ என்று முன்பெல்லாம் டைட்டில் போடுவார்கள். நிறைய நட்சத்திரங்கள் நடிக்கும்போது, இப்படிப் போடுவது வழக்கம். அட்லி படங்களைப் பொறுத்தவரை ‘உங்கள் அபிமான திரைப்படங்கள் பங்குபெறும்’ என்று தாராளமாக டைட்டில் போடலாம். 

சிவாஜியில் ஆரம்பித்து, தலைவாவிற்குப் போய், மூன்றுமுகத்தை மிக்ஸ் செய்து, கத்தியைத் தொட்டு, பழைய எம்ஜிஆர் படங்களையெல்லாம் ஞாபகப்படுத்தி, ரமணா, டங்கல், பாகுபலியைக் கூட விடாமல் டச் செய்து, அபூர்வ சகோதரர்களின் கதையைச் சொல்லியிருக்கிறார் அட்லி. கொஞ்சம்கூட புதிதாக எதையும் செய்துவிடக்கூடாது என கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு வேலை பார்த்திருக்கிறார்கள். 

முதலில் ஒரு சமூக அக்கறையுள்ள மெசேஜை கொடுத்ததற்காக விஜய் & அட்லியை பாராட்டியே ஆகவேண்டும். விஜய் மாதிரி பெரிய ஹீரோக்கள் சில விஷயங்களைப் பேசும்போது, அதனுடைய ரீச் அதிகம். டிமானிடைசேசன், ஜிஎஸ்டி, மனிதம் இழந்துவிட்ட மருத்துவத்துறை என்று பொளந்துகட்டுகிறார்கள். 

கேட்டுச் சலித்த ஒரு பழிவாங்கும் கதை. அப்பாவை வில்லன்கள் கொன்றுவிட, பிள்ளைகள் வளர்ந்து ஃபாரின் போயாவது பழிவாங்கி முடிக்கிறார்கள். 

மூன்று வேடங்களில் ஹீரோ என்றால், மூன்று ஹீரோயின்கள் இருந்தே ஆக வேண்டுமா? அப்படியே இருந்தாலும், மூன்று பேருக்கும் லவ் சீன்ஸும் டூயட்டும் வைத்தே தீர வேண்டுமா? காஜல் அகர்வால் வர்றதே நாலு சீன்..எப்படியும் மூணு-நாலு கோடி சம்பளம் கொடுத்திருப்பார்கள். ராம.நாரயாணன் ஆவி இந்நேரம் தற்கொலை செய்துகொண்டிருக்கும்.

இன்னொரு பக்கம், பரிதாபமாக ஏ.ஆர்.ரகுமான். படம் ஒரு ரேஞ்சில் போய்க்கொண்டிருக்க, பாட்டு & பிண்ணனி இசையில் டப்பாவை உருட்டலாமா, வேண்டாமா என குழப்பத்திலேயே மியூசிக் என எதையோ செய்துவைத்திருக்கிறார். நமக்கு எதுக்கு பாய் விஜய் படமெல்லாம்? ஆளப் போறான் பாட்டே விஷுவல்ஸால் தான் தப்பிக்கிறது. மற்ற பாட்டெல்லாம் கொடூரம்.

மூன்று பேர் சேர்ந்து திரைக்கதை எழுதியிருக்கிறார்கள். அதற்காக இம்புட்டு நீளமா? ஏத்துன டிக்கெட் விலைக்கும் சேர்த்து, எக்ஸ்ட்ராவா படம் காட்டுற உங்க நல்ல மனசுக்கு தேங்க்ஸ்..ஆனாலும் வேணாம், முடியல. 

நமக்கு வருத்தமே, துப்பாக்கி மாதிரி சூப்பர் ஹிட் ஆகியிருக்க வேண்டிய படம் இது. வெற்றி-மாறன் - வெற்றிமாறன் என மூன்று ரசிக்க வைக்கிற கேரக்டர்ஸ், தளபதி எபிசோடு, காளி வெங்கட் ஃப்ளாஷ்பேக், ரசிகர்களை விலடிக்க வைக்கும் பல காட்சிகள்/வசனங்கள் என பல நல்ல விஷயங்களை வைத்துவிட்டு, வழவழா, கொழகொழாவென்று இழுத்து இழுத்து கதை சொல்கிறார்கள். கொடுமையாக, கிளைமாக்ஸுக்குப் பிறகும் படம் ஓடுகிறது. கொஞ்சம் கத்தரி போட்டிருந்தால், கில்லி-போக்கிரி வரிசையில் மெர்சலும் சேர்ந்திருக்கும்.

அதற்காக, பைரவா கேட்டகிரியும் இல்லை; அதற்கும் மேலே தான்.

‘நான் பெரிய ஸ்டார்..நான் சும்மா வந்து குறுக்க மறுக்க நடந்தாலே போதும்’ என்று நினைக்காமல், மூன்று வேடங்களுக்காக விஜய் கொட்டியிருக்கும் உழைப்பை பாராட்டியே ஆகவேண்டும். குறும்பான வெற்றியும், சற்று இறுக்கமான மாறனுமாக அவர் காட்டியிருக்கும் நுணுக்கமான நடிப்பு, முந்தைய படங்களில் இல்லாதது. ஃப்ளாஷ்பேக்கில் மாறன் வரும்போது, தியேட்டர் தெறிக்கிறது. நித்யா மேனன் சாகும் காட்சியில், விஜய்யின் நடிப்பு அட்டகாசம். ஏ சூப்பர்ப்பா, நீ இப்படில்லாம் நடிச்சு பார்த்ததில்லைப்பா! 

விஜய்யின் வசனங்களிலும் அனல் பறக்கிறது. ஒரு நல்ல மெசேஜை விஜய் மாதிரி பெரிய ஹீரோக்கள் பேசும்போது கிடைக்கும் ரீச் அதிகம். விவசாயம், கல்வி, மருத்துவம் என தொடர்ந்து தன் படங்களில் சமூகப் பிரச்சினைகளை விஜய் கதைப்பொருளாக எடுத்துக்கொள்வதை பாராட்டியே ஆகவேண்டும்.

மூன்று ஹீரோயின்களில் நித்யா மேனனுக்கு நடிக்க வாய்ப்புள்ள கேரக்டர். அவ்வளவு பெரிய ஸ்க்ரீனில் அவ்வளவு பெரிய நித்தியைப் பார்க்க கொஞ்சம் பயமாகத்தான் இருக்கிறது. ஜோதிகா நடித்திருக்க வேண்டிய கேரக்டர். கடைசி நேரத்தில் அவர் காலைவாரிவிட, நித்தியை வைத்து ஒப்பேற்றியிருக்கிறார்கள். சமந்தாவின் ‘ரோஸ் மில்க் வாங்கித் தர்றேண்டா’ சீன்களும், அந்த டயலாக் டெலிவரியும் செம ரகளை. மற்ற சீன்களில் காஜல் மாதிரியே இவரும் வேஸ்ட்!

’சுடலை’ சூர்யாவிற்கு இதெல்லாம் சப்பை கேரக்டர். ‘இன்னும் முப்பது வருசத்தில் நார்மல் டெலிவரின்னா ஆச்சரியப்படுவாங்க’ என்று சொல்லும் இடத்தில் மட்டும் ஸ்கோர் செய்கிறார்.

கோவை சரளா, சத்யராஜ், வடிவேலு எல்லாம் இருக்கிறார்கள். இப்போதே ஏறக்குறைய மூணு மணிநேரம். இவர்களையும் ஒழுங்காக பயன்படுத்தியிருந்தால், விடிந்திரிக்கும். ஆனாலும், டிமானிடைசேசன் பற்றி வடிவேலு பேசும் டயலாக்கிற்கு தியேட்டரே அதிர்ந்தது. ‘வீ ஆர் ஃப்ரம் இண்டியா...ஒன்லி டிஜிட்டல் மணி..நோ கேஷ்..ஆல் பீப்பிள் ஸ்டேண்டிங் க்யூ..உங்கிட்ட சொல்றதுக்கு என்ன, எல்லாம் நக்கிட்டுத் திரியறோம்’ என சைகையுடன் வடிவேலு பேசும்போது கிடைக்கும் கைதட்டல்கள், மக்கள் எவ்வளவு கடுப்பில் இருக்கிறார்கள் என்று காட்டுகின்றன.

மொத்தத்தில், இழுவையான சில சீன்களையும் தேவையற்ற சில சீன்களையும் பொறுத்துக்கொண்டால்...................

குடும்பத்துடன் பார்த்துக் கொண்டாடக்கூடிய படம் தான், மெர்சல்.
மேலும் வாசிக்க... "மெர்சல் - ஆக்கினார்களா?"
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

0 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

Tuesday, October 10, 2017

NETWORK (1976) - சினிமா அறிமுகம்






நீ இயற்கையின் ஆதார சக்திகளுடன் விளையாடிவிட்டாய் மிஸ்டர்.பேல்..ஒரு பிஸினஸ் டீலை நிறுத்திவிட்டதாக நீ நினைக்கிறாய். அப்படி இல்லை..அரபிகள் பில்லியன் கணக்கான டாலர்களை இங்கிருந்து வெளியே எடுத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள். இப்போது அதை அவர்கள் திரும்ப இங்கே கொண்டுவர வேண்டும்.

 இது அலையின் ஏற்றமும் இறக்கமும் போல…இயற்கைச் சமநிலை. நாடுகள், நாட்டு மக்கள் எனும் பார்வையில் சிந்திக்கும்  கிழவன் நீ.

நாடு என்று எதுவும் இல்லை. ரஷியன் என்று யாரும் இல்லை. அரபிகள் என்று யாரும் இல்லை. மூன்றாம் உலக நாடுகள் என்று எதுவும் இல்லை. மேற்குலகு என்று எதுவும் இல்லை.

இங்கே இருப்பது எல்லாம் டாலரின் புனிதமான சிஸ்டம்களின் சிஸ்டம்ஸ் மட்டுமே..ஒரு பரந்து விரிந்த, பெரிய, ஒன்றோடொன்று நெய்யப்பட்ட, ஒன்றையொன்று கலந்துகொள்ளும், பலவகைப்பட்ட, சர்வதேச டாலரின் காலனிகள் மட்டுமே!

பெட்ரோ டாலர்ஸ், எலக்ட்ரோ டாலர்ஸ், மல்டி-டாலர்ஸ்..ரீச்மார்க்ஸ், ரப்ள்ஸ், ரின், பவுண்ட் & ஷெக்ள்ஸ்.

சர்வதேச பணம் தான் இந்த பூமிக்கிரகத்தின் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் தீர்மானிப்பது. அது தான் அனைத்தின் இயற்கையான ஒழுங்கு.

இன்று, அது தான் பொருட்களின் அணு அமைப்பு. நீ அந்த இயற்கையின் ஆதார சக்திகளுடன் விளையாடிவிட்டாய். நீ அதை சரிசெய்தே ஆகவேண்டும். புரிகிறதா, மிஸ்டர்.பேல்?

நீ உனது சின்ன 21 இன்ச் டிவி ஸ்க்ரீனின் எழுந்து நின்றுகொண்டு, அமெரிக்காவைப் பற்றியும் ஜனநாயகத்தைப் பற்றியும் அலறுகிறாய். இங்கே அமெரிக்கா என்று ஏதுமில்லை. இங்கே ஜனநாயகம் என்று ஏதுமில்லை.
     
இங்கே இருப்பது எல்லாம் ஐபிஎம், ஐடிடி, டவ், யூனியன் கார்பைடு போன்ற கார்ப்போரேசன்ஸ் தான். இவை தான் இன்றைய உலகின் நாடுகள்.

 

ரஷ்யாக்காரன் கார்ல் மார்க்ஸ் பற்றியா இன்று அவர்கள் கவுன்சிலில் பேசிக்கொண்டிருக்கிறான் என்று நினைக்கிறாய்?

நம்மைப் போலவே, லினியர் புரோக்ராமிங் சார்ட்களையும், புள்ளிவிவர தியரிகளையும் எடுத்துக்கொண்டு, முதலீடுகள் & பணப் பரிமாற்றங்களைப் பற்றி கணக்கு போட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நாம் கொள்கைகளையும் நாடுகளையும் சார்ந்த உலகில் வாழவில்லை, இனி வாழப்போவதுமில்லை.

இந்த உலகம், யாராலும் தடுக்க முடியாத பிஸினஸ் சட்டங்களால் முடிவுசெய்யப்படுகிற கார்போரேசன்களின் பல்கலைக்கழகம்.

பிஸினஸ் தான் உலகம், மிஸ்டர்.பேல்!

--
1976ல் வெளியான Network படத்தில் வரும் புகழ்பெற்ற வசனம் இது. சட்டயர் காமெடி மூவியாக உருவாகி, இன்று எதிர்காலத்தை முன்பே கணித்துச் சொன்ன காவியமாக போற்றப்படுவது நெட்வொர்க் .

12 ஆங்க்ரி மென் – க்குப் பிறகு இயக்குநர் சிட்னி லுமெட்டின் படங்களின் எனக்கு மிகவும் பிடித்த படம்.

ஒரு டிவி அலுவலம் தான் கதைக்களம். டி.ஆர்.பிக்காக எந்த அளவிற்கு டிவி உலகம் இறங்கும் என்ற கணிப்பில் உருவான படம். ஒரு காமெடிக்காக எழுதப்பட்ட காட்சிகள் எல்லாம் இன்று உண்மையிலேயே நடந்தேறி, சீரியஸ் படமாக இன்று நெட்வொர்க் ஆராதிக்கப்படுவது வேதனையான வேடிக்கை.


Network, சினிமா வரலாற்றில் வந்த பத்து சிறந்த திரைக்கதைகளில் ஒன்று, 100 சிறந்த சினிமாக்களில் ஒன்று!

உயிரைக் கொடுத்து நடிப்பது என்பதற்கு நடிகர் பீட்டர் ஃபின்ச் (மிஸ்டர்.பேல்), இந்த படத்தில் நடித்தது தான் சரியான உதாரணமாக இருக்க முடியும். இந்த படத்தில் நடித்ததாலேயே சீக்கிரம் மண்டையைப் போட்டார் மனுசன்!

ஹீரோயின் Faye Dunaway வெளுத்து வாங்கியிருப்பார்.
Gone with wind படத்திற்குப் பிறகு, மிகவும் சிக்கலான ஹீரோயின் பாத்திரம் இது. இந்த இரண்டு நடிகர்களுமே ஆஸ்காரை தட்டிச் சென்றது ஆச்சரியம் இல்லை.

டிவி உலகம் / டிஆர்பி கதைக்களத்தில் சமீபத்தில் தமிழில் வந்த மொக்கைப்படங்களால் புண்பட்டவர்கள், இந்த படத்தைப் பார்க்கலாம்!
மேலும் வாசிக்க... "NETWORK (1976) - சினிமா அறிமுகம்"
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

0 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

Saturday, September 16, 2017

துப்பறிவாளன் - திரை விமர்சனம்

முகமூடிக்குப் பிறகு மீண்டும் ஒரு கமர்சியல் ஹீரோவுடன் கமர்சியல் படம் என்று மிஷ்கின் அறிவித்தபோது, கொஞ்சம் பயமாகவே இருந்தது. இருந்தாலும், முகமூடி சொதப்பிவிட்டதை மிஷ்கினே ஒத்துக்கொண்டதால், பழைய தவறுகளைக் களைந்து தரமான கமர்சியல் படமாக வரும் என்று எதிர்பார்த்தேன். எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றிவிட்டார் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

ஷெர்லாக் ஹோம்ஸ் கதாபாத்திரத்தை கணியன் பூங்குன்றனாக தமிழ்ப்படுத்துவதில் ஆரம்பிக்கிறது மிஷ்கின் டச். துப்பறிவாளன் கேரக்டருக்கு இது முதல் படம்(பார்ட்) என்பதால், கணியன் யார், எப்படிப்பட்டவன் என்று நமக்கு புரியவைக்க கொஞ்சம் அதிக நேரத்தையே படம் எடுத்துக்கொள்கிறது. ஆனாலும் கணியனின் புத்திசாலித்தனத்தையும், கிறுக்குத்தனத்தையும் நாம் புரிந்துகொண்டால் தான், இரண்டாம்பகுதி பரபரப்ப்பில் கணியன் செய்யும் சிறு நகாசு வேலைகளைக்கூட நாம் புரிந்து ரசிக்க முடியும். உதாரணம், ஹோட்டல் ரிசப்சனில் மொட்டை மறைந்ததும் ஜான் விஜய்க்கு ஆபத்து என்று ஓடுவது.

பெரிய பெரிய கேஸ்களை எல்லாம் வேண்டாம் என்று சொல்லும் ஹீரோ, ஒரு சிறுவனின் நாய்க்குட்டி கேஸை எடுத்துக்கொண்டு துப்பறிவது தான் கதை. மிக எளிமையான கேஸ் என்று தோன்றுவது, தேன் கூட்டில் கைவைத்தது போல் பல சிக்கல்களுக்குள் ஹீரோவையும் நம்மையும் கொண்டு செல்கிறது. முதல் ஃபைட் சீனில் ஆரம்பித்து, கிளைமாக்ஸ்வரை ரோலர் கோஸ்டர் பயணம் தான்.

டெவில் குரூப்பின் வேலைகளை ஹீரோ துப்பறிந்து நெருங்க, நெருங்க, டெவில் குரூப் தன்னைத்தானே ஓவ்வொருவராக அழித்துக்கொள்வது தமிழுக்கு புதுமை தான். ஹீரோவோ போலீஸோ வில்லன் குரூப்பை கொல்வதில்லை. அவர்களே தங்களை கொன்றுகொல்கிறார்கள்; மெயின் வில்லன் டெவில் மட்டுமே எஞ்சி ஹீரோ கையால் சாகிறான்.

கமர்சியல் ஆடியன்ஸுக்காக இதில் மிஷ்கின் நிறைய இறங்கி வந்திருக்கிறார் என்றே சொல்ல வேண்டும். பாக்கியராஜ் நெஞ்சில் குத்தப்படும்போது, நெஞ்சுவலி என்று பாக்கியராஜ் ‘நடித்த’ ஷாட் வந்து போவது ஒரு உதாரணம். இந்த மாதிரி ஸ்பூன் ஃபீடிங் வேலைகள், மிஷ்கின் ரசிகர்களுக்குத் தேவையில்லை. கால்களை காட்டும் ஷாட் இல்லாதது எனக்கு பெரும் ஏமாற்றமாக இருந்தது. எங்குபோனாலும் அறிவுஜீவிகள் கால்களைப் பற்றியே கேட்டு, மிஷ்கினை வெறுப்பேற்றிவிட்டார்கள் போல. ஒருவர் சினிமாவில், தனக்கென ஒரு அடையாளத்தை உருவாக்கிக்கொள்வது அவ்வளவு எளிதல்ல. மணிரத்னம் என்றால் இருட்டு, ரஜினி என்றால் தலை கோதுதல் என்று கஷ்டப்பட்டு ஒரு அடையாளத்தை பிடித்து வைத்தால், அறிவுஜீவிகளுக்கு அது பொறுப்பதில்லை. ‘ஏன் இருட்டுலயே படம் எடுக்கிறார்?...ஏன் கமல் மாதிரி நடிக்க மாட்டேங்கிறார்...ஏன் காலையே காட்டுகிறார்’ என்று கிளம்பி வந்துவிடுகிறார்கள். இதற்கு மிஷ்கின் இறங்கிப்போவது சரியல்ல.


விஷாலுக்கு இதுவொரு முக்கியமான படம். ஆரம்பக் காட்சிகளில் கணியன் பூங்குன்றனாக மிஷ்கின் சேட்டைகளுடன் வெடுக்,வெடுக்கென அவர் நடப்பதும் பேசுவதும் பீதியூட்டினாலும், கொஞ்சநேரத்தில் அந்த கேரக்டர் நம் மனதில் உட்கார்ந்துவிடுகிறது. இரண்டாம்பாதியில் வரும் ஆக்சன் சீகுவென்ஸ், விஷாலுக்கு சரியான வேட்டை என்று தான் சொல்ல வேண்டும். மவுத் ஆர்கன் ஃபைட்டும் சைனீஸ் ரெஸ்டாரண்ட் ஃபைட்டும், பைக் சேஸிங்கும் விஷால் இறங்கி அடிக்கும் களங்கள்.


ஒருமுறை ஜாக்கிசான் ஃபைட் சீன்ஸ் பற்றிப் பேசும்போது ‘அதில் ஒரு ரிதம் இருக்கும். அதுவும் ஒருவகை நடனம் தான்’ என்று சொல்லியிருந்தார். அவரது சைனீஸ் படங்களில் அதை நாம் பார்க்கலாம். ஆனால் ஹாலிவுட் படங்களில் அந்த ரிதம் இருக்காது. துப்பறிவாளன் சண்டைக்காட்சிகளில் அந்த ரிதத்தை உணர முடிந்தது. சைனீஸ் ரெஸ்டாரண்ட் சண்டைக்காட்சியில், மியூசிக்கும் கருப்பு-சிவப்பு-வெள்ளை கலர் பேலட்டும் மயிர்க்கூச்செறியும் ஃபாஸ்ட் மூவ்மெண்ட்டும் நம்மை கிறங்கடிக்கின்றன. அதிலும் ஷூ-விற்கு க்ளோசப் வைத்து ஒரு சின்ன டிரம்ஸ் பீட் போட்டிருக்கிறார்கள்..கொன்னுட்டாங்க!

பிரசன்னா தான் நமக்கு காமிக் ரிலீஃப் கொடுப்பது. நிறைய காட்சிகளில் அவரது ‘ம்..ஆ’போன்ற ஒற்றை வார்த்தை ரியாக்சனுக்கே சிரிப்பலை எழுகிறது. பவர் பாண்டிக்கு அடுத்து இதிலும் ஒரு கேரக்டர் ஆர்ட்டிஸ்ட்டாக பிரசன்னா ஜெயித்திருப்பது சந்தோசம்.

ஹீரோயின் அனு இமானுவேல், நல்ல அறிமுகம். மருண்ட பார்வையுடன் விஷாலை அவர் எதிர்கொள்வதே அழகு. ‘கடைசிவரை’ பிக்பாக்கெட்டாக இருந்து, நம்மை கொள்ளை கொள்கிறார். மிஷ்கின், கால்களை கைவிட்டாலும் ஹீரோயினின் கைகளுக்கு இரு முக்கிய இடங்களில் க்ளோசப் வைக்கிறார். ஒன்று, ஹீரோ கைகளில் முத்தமிடும்போது...அடுத்து, வினய்யை ஹீரோயின் வீட்டுக்குள் அழைக்கும்போது. ஒரு நல்ல ஃபிலிம் மேக்கரின் வேலையே, இப்படி பார்வையாளர்களின் சப்-கான்ஸீயஸ் மைண்டுடன் விளையாடுவது தான். ராபர்ட் ப்ரெஸ்னனின் பிக்பாக்கெட் மூவியில், கைகளை மிக அழகாக காட்சிப்படுத்தியிருப்பார். இதிலும் அதிகம் அப்படி எதிர்பார்த்தேன். இரு இடங்களில் மட்டும் வலுவாக ‘பிக்பாக்கெட்டின்’ கைகளை காட்டி முடித்துவிட்டார்.

ஹீரோயினை வேலைக்கு அழைக்கும் ஹீரோ, அவரது பிக்பாப்பெட் மூளையை துப்பறிவதற்கு பயன்படுத்திக்கொள்வார் என்று எதிர்பார்த்தால், வீட்டு வேலைக்காரி ஆக்கியது  கொடுமை.

மிஷ்கினை நாம் நேசிப்பதற்குக் காரணம், ஒவ்வொரு சீனையும் அழகாக்கவும் நேர்த்தியாக வடிவமைக்கவும் அவர் எடுத்துக்கொள்ளும் அக்கறை தான். ஹீரோவின் வீடு வடிவமைக்கப்பட்ட விதமும், அதன் க்ரீன் - ப்ரொவ்ன் கலர் பேலட்டும் ஒரு புதிய லுக்கை கொடுக்கின்றன. கதை சென்னையில் தான் நடக்கிறது. முடிந்தவரை பேக்ரவுண்டை ப்ளர் ஆக்கி, காட்சிகளை அழகாக்குகிறார். ஒரு சீனில் அவர் காஃபி போட வேண்டும். அது சாதாரண காஃபி அல்ல. மரணத்திற்கான தூது. அந்த இடத்தில் வெர்மீரின் கிச்சன் மெய்ட் (மில்க் மெய்ட்) பெயிண்டிங்கை பயன்படுத்துகிறார்.

சினிமா என்பது பல கலைகளின் சங்கமம் ஒரு நல்ல கலை ரசிகன் ஃபிலிம் மேக்கர் ஆகும்போது, உலகில் உள்ள கலைகளையும் சாத்திரங்களையும் தன் படைப்பினுள் கொண்டுவருகிறான். வான்கோவின் ஓவியங்களும் வெர்மீரும் ஓவியங்களும் பல காட்சிகளுக்கு இன்ஸ்பிரேசன் ஆகியிருக்கின்றன. அகிரா குரசோவாவின் ட்ரீம்ஸ் ஒரு நல்ல உதாரணம். ஒரு தமிழ் படத்தில் வெர்மீரின் ஓவியத்தையும், அதை பிரதிபலிக்கும் ஷாட்டையும் பார்த்தபோது மிக மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. ( இதையும் ஒரு இணைய அறிவுஜீவி, காப்பி என்று கிண்டல் அடித்திருந்தார். தலையில் அடித்துக்கொண்டேன்! )

வினய்-ஆண்ட்ரியா-பாக்கியராஜ்-மொட்டை-தாடி-ஜான் விஜய் என்று வில்லன் கும்பலையும் அவர்களுக்குள் இருக்கும் பாசப்பிணைப்பையும் படம் அழகாக பதிவு செய்கிறது. மொட்டை தற்கொலை செய்யும் காட்சி கவிதை என்றால், பாக்கியராஜ் சாகும் காட்சி சோகம். வில்லன் என்றாலும் பாக்கியராஜுக்குள் ஒரு மனிதம் இருக்கும். தனக்கு நெஞ்சுவலி என்று பதறிய கார் டிரைவருக்கு பணம் கொடுப்பதும், அவன் சாகப்போவது தெரிந்து திரும்பிப் பார்த்தபடி போவதும், மனைவிக்கு விடுதலை கொடுப்பதும் டச்சிங்கான சீன்ஸ். பாக்கியராஜை பேசவிட்டால் சொதப்பிவிடும் என்று ஒரு வரி டயலாக்கிலேயே மேனேஜ் செய்திருப்பது மிஷ்கினின் புத்திசாலித்தனம்.

ஆயிரம் இருந்தும், வசதிகள் இருந்தும்......................

ஆரம்ப காட்சிகள் நீளமாக, பொறுமையைச் சோதிக்கின்றன. ஹீரோயின் கேரக்டரைத் தவிர வேறு எந்த கேரக்டருமே நம் மனதைத் தொடுவதில்லை.

துப்பறிவாள் வில்லனைப் பிடிக்கிறார். அவர்கள் இதுவரை என்ன செய்தார்கள், இது முழுமையாக என்ன கேஸ் என்பது தான் ஆடியன்ஸுக்கு சுத்தமாக விளங்கவில்லை. எல்லாவற்றையும் வசனத்திலேயே சொல்ல, கமலேஷ் யார், ராம் ப்ரசாத் யார் என்று நாம் யோசிப்பதற்குள் படம் முடிந்துவிடுகிறது.

துப்பறிவாளன் என்ன கண்டுபிடித்தார் என்று கேட்டால் ‘கமலேஷ் காசு கொடுத்தான். சொர்ணவேல் பையன் செத்தான். சிம்ரனை விட சொர்ணவேல் பொண்டாட்டி அழகு. அது தெரிஞ்ச சிம்ரன் புருசனும் செத்தான். சொர்ணவேல் ஃபீல் ஆகிட்டான். அவனை டெவில் கொன்னுட்டான். டெவில் யார்னா, டெவில் டெவில் தான். நாயை டெவில் போட்டான். அப்புறம், ஆரணி ஜான் விஜய்யை கொன்னுட்டாள். ஜான் விஜய் சோஃபா கொண்டுவந்தவன். ஆனால் அதுக்குள்ள இருந்த பணம், ராம் பிரசாத் கொடுத்தது. ராம் பிரசாத் சிரிச்சு செத்தார். பாக்கியராஜ் தவண்டு செத்தார். டெவில் காஃபி குடிச்சான். டர்ர்னு சொர்ணவேலை அறுத்துக் கரைச்சான். விக்டர் ஹெல்ப் பண்ணான். ஆரணியை டெவில் போட்டான். பிச்சாவரம் போய்
ஃபாரின் போக பார்த்தான். பாவம், சாரி கேட்டு செத்தான் டெவில்’. இது தான் நடந்தது. புரிஞ்சதா?

படம் முழு திருப்தி தராமல் போகக் காரணமே, என்ன எழவு நடந்தது என்றே புரியாமல் போனது தான். இதை மட்டும் இன்னும் தெளிவாகச் சொல்லியிருந்தால், துப்பறிவாளன் எல்லா செண்டரிலும் ஹிட் ஆகியிருக்கும்.

இருப்பினும், ஒரு விறுவிறுப்பான & தரமான ஆக்சன் படம் பார்க்க விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு துப்பறிவாளன் செமயான விருந்து தான்...தாராளமாகப் பார்க்கலாம்.
மேலும் வாசிக்க... "துப்பறிவாளன் - திரை விமர்சனம்"
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

0 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

Friday, September 1, 2017

The Conformist (IL CONFORMISTA)- இத்தாலிய சினிமா - அறிமுகம்


தமிழின் முக்கிய எழுத்தாளர்களில் ஒருவர் ஒரு சினிமாவைப் பார்க்கிறார். ‘படம் பிடிக்கலை..இதுவொரு குப்பை’ என்று சொல்கிறார். உடனே அவர் கடும் மிரட்டலுக்கு ஆளாகிறார். அவர் வீட்டுப் பெண்களைப் பற்றி வசைமழை பொழிகிறார்கள். தன் அடையாளத்தைக் குறிப்பிட்டே, ‘உன்னை கொலை செய்துவிடுவேன்’ என்று மிரட்டுகிறார்கள். அவர் அந்த படத்தின் ஹீரோவுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதுகிறார், உங்கள் ரசிகர்களைக் கண்டியுங்கள்..அவர்களால் என் உயிருக்கு ஆபத்து என்று. அங்கேயிருந்து எந்த பதிலும் இல்லை. கனத்த மௌனம். ஒரு எழுத்தாளனின் உயிரைவிட ஒரு கமர்சியல் படத்தின் வசூல் முக்கியம் இல்லையா? அடுத்த படம் ரிலீஸ் ஆகும்போது விமர்சனம் எழுத, எழுத்தாளர் யோசிக்க வேண்டும் இல்லையா? 

‘நேர்மை என்றால் ஹமாம்’ என்பது போல் நல்லவர் என்றால் அந்த நடிகர் தான் எனும் பிம்பம், மீடியாக்களால் கடந்த பத்து வருடங்களாகவே வளர்த்தெடுக்கப்பட்டது. கிளிப்பிள்ளை மாதிரி எல்லோருமே இன்று அவர் நல்லவர் என்று ஒத்துக்கொள்வார்கள், நீங்கள் உட்பட. பாசிடிவ் செய்திகளைத் தவிர வேறு எதுவுமே எங்கேயும் வெளிவரவில்லை. நெகடி செய்திகளும் உடனடியாக நீக்கப்பட்டன, மறைக்கப்பட்டன. தற்போதுகூட ஒரு பிரபல இணையதளத்தில் அந்த படத்தின் விமர்சனம் ‘திருத்தி’ எழுதப்பட்டது. முதல்நாள் மோசமான படம் என்ற விமர்சனம், அடுத்த நாளே அருமை என்றது. இப்படி பாசிடிவ் செய்திகளை மட்டுமே கேட்டு பழகிப்போன ரசிகர்களுக்கு, திடீரென ஒரு படம் குப்பை என்று நெகடிவ் விமர்சனம் வரவும், அதை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று தெரியவில்லை. ‘என் தலைவன் விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்..அவர் படத்தையே குறை சொல்றியா?’ என்று மிரட்டலில் இறங்கிவிட்டார்கள்.

ஏன் விமர்சித்த எழுத்தாளனுக்கு ஃபோன் செய்து ‘கொன்று விடுவேன்’ என்று ‘சொன்னார்கள்’? ஏனென்றால் கையில் அதிகாரம் இல்லை, எனவே ‘சொன்னார்கள்’. இல்லையென்றால் செய்திருப்பார்கள். தமிழ் சினிமாவில் இருக்கும் ஒரு சில நல்லவர்களில் ஒருவர் என்று மீடியாக்களால் முன்னிறுத்தப்படும் நடிகரின் ரியாக்சனே இப்படி என்றால், மற்றவர்கள் பற்றிச் சொல்ல வேண்டியதில்லை. தனக்கு எதிரான கருத்தை யாரும் வெளியிட்டுவிடக்கூடாது, அந்த கருத்தும் கருத்தைச் சொல்பவரும் சமூகத்தில் இருந்தே ‘நீக்கப்பட’ வேண்டியவர்கள் என்பது தான் பாசிசம். இது சென்ற வாரத்தில் இங்கே நடந்த வரலாறு!

ஹிட்லர், முசோலினி போன்ற தனிமனிதர்களால் எப்படி ஒரு கூட்டத்தையே வெறிபிடிக்க வைக்க முடிந்தது என்பதற்கான பதில், இந்த சமகால நிகழ்வுகளில் ஒளிந்திருக்கிறது. எழுத்தாளரை மிரட்டியவர்கள் யார் என்று பார்த்தால், மிகப் பெரிய ரவுடியாகவெல்லாம் இருக்க மாட்டார்கள். சாமானியர்கள். அன்றாடங்காய்ச்சிகள். சுய அடையாளம் இல்லாதவர்கள். தன் தலைவனைப் பற்றியோ தலைவன் சம்பந்த விஷயங்களைப் பற்றியோ எதிர்மறைக் கருத்தை சகித்துக்கொள்ள முடியாத மனநிலைக்கு தள்ளப்பட்டவர்கள். மிகத் தீவிரமாக தன் தலைவனை நேசிப்பவர்கள். ஆனால் இவர்களை விடவும் மோசமான ஆட்கள் உண்டு, அவர்கள் தான் Conformists.


ஒரு சாதாரண திரைப்படத்திற்காக ஒரு இலக்கியவாதி மேல் தாக்குதலே நடந்தாலும், ஒன்றுமே நடக்காதது போல் கமுக்கமாக இருப்பவர்கள். அந்த நடிகராலோ அல்லது அவர்களின் ரசிகர்களாலோ கிடைக்கும் ஆதாயங்களை இழக்க விரும்பாதவர்கள். தனக்கு பயன் கிடைக்கும் என்று தெரிந்தால், ரசிகர் கூட்டத்துடன் இணைந்து தாக்குதலில் இறங்கக்கூடியவர்கள். இவர்களுக்கு ஃபாசிச தலைமையின் கொள்கை பிடிக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. மெஜாரிட்டி ஆதரவு எந்தப் பக்கம் இருக்கிறதோ, எந்தப் பக்கம் இருந்தால் சௌகரியங்கள் கிட்டுமோ அந்தப் பக்கம் நிற்கக்கூடியவர்கள். ஃபாசிச தலைமையை விட, அவர்களை ஆதரிக்கும் கூட்டத்தை விட ஆபத்தான ஆட்கள் இந்த Conformists.

சினிமாக்களில் ஃபாசிச தலைமையைப் பற்றி படங்கள் வந்திருக்கின்றன. அவர்களை ஆதரிக்கும் கூட்டத்தைப் பற்றி, எதிர்க்கும் கூட்டத்தைப் பற்றி, பாதிக்கப்பட்ட கூட்டத்தைப் பற்றியெல்லாம் படங்கள் வந்திருக்கின்றன. ஆனால் இந்த வகைகளில் சேராமல், சுயநலத்தைத் தவிர வேறு எதையும் யோசிக்காத, அதே நேரத்தில் கெட்டவர்கள் என்றும் ஒதுக்கிவிட முடியாத Conformists பற்றி இலக்கியங்களோ, சினிமாக்களோ அதிகம் பேசியதில்லை. காரணம், இதுவொரு சிக்கலான மனநிலை. ‘நிம்மதியாக, ஊரோட ஒத்து வாழ நினைக்கும் அப்பாவிகள்’ என்றும் இவர்களைச் சொல்லலாம், சுயநலத்திற்காக ஒரு தவறுக்கு துணை போகிறவர்கள் என்றும் சொல்லலாம். இந்த சிக்கலான கேரக்டரை காட்சிப்படுத்துவது மிகவும் கஷ்டம். அதை வெற்றிகரமாகச் செய்த படம் ‘ The Conformist (IL CONFORMISTA)'. 

இந்த படத்தின் ஹீரோவின் ஒரே லட்சியம், ஊரோடு ஒத்து வாழ்வது தான். சிறுவயதில் நடந்த சில மோசமான நிகழ்வுகளால், இயல்பான வாழ்க்கையில் இருந்து விலகிப்போனவன் அவன். எனவே ஒரு ’இயல்பு வாழ்க்கை’ வாழ என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டுமோ அதையெல்லாம் செய்ய விழைகிறான். 

பெரும்பாலான மக்கள் சர்வாதிகாரியின் பக்கம் நிற்கிறார்கள்; அவனும் அங்கே சேர்ந்துகொள்கிறான்.

பெரும்பாலான மக்கள் திருமணம் செய்து வாழ்கிறார்கள்; அவனும் ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொள்கிறான். 

திருமணத்திற்கு முன் பாவ மன்னிப்பு கேட்கும் வழக்கம் இருக்கிறது; அவனும் போய் பாவ மன்னிப்பு கேட்டுக்கொள்கிறான். ஆனாலும் அதுவரை செய்த தவறுகளைத் தொடர்கிறான்.

ஹனிமூன் ட்ரிப்புக்கு அவன் கிளம்புகையில், அவனுக்கு ஒரு அசைன்மெண்ட் கொடுக்கப்படுகிறது. ஃபாசிசத்திற்கு எதிர் கருத்து கொண்ட அவனது கல்லூரிப் பேராசிரியரைக் கொல்ல வேண்டும். அவனுக்கு மிகவும் பிடித்த பேராசிரியர் அவர். ’அதனால் என்ன?’ என்று ஹனிமூன் ட்ரிப்பின் ஆன் தி வேயில் அவரைக் கொலை செய்ய ஃப்ரான்ஸ் போய் இறங்குகிறான். அங்கே சிக்கல், ‘அன்னா’ வடிவில் வருகிறது.

அவளைப் பார்த்ததும் காதலில் விழுகிறான். அன்னா ஒரு பேரழகி. ஆனால் வயதான பேராசியரின் இளம் மனைவி. இப்போது காதலுக்காக(!) பின்வாங்குவதா? அல்லது தனது இயல்பு வாழ்க்கை தொடர பேராசியரை போட்டுத்தள்ளுவதா? புது மனைவியை என்ன செய்வது? அன்னாவும் சில நாட்களில் அவன் பேராசியரைக் கொல்ல வந்தவன் என்று புரிந்துகொள்கிறாள். அவளை மீறி, பேராசியரைக் கொல்ல வேண்டும். தேவைப்பட்டால், அவளையும் கொல்ல வேண்டும்! என்ன செய்வான் ஹீரோ?
ஃபாசிசம் எந்த அளவிற்கு மோசமானது என்று அடுத்தடுத்து வரும் நிகழ்வுகளும், கிளைமாக்ஸும் நமக்குச் சொல்கின்றன. படம் முடிகையில் திகைத்துப்போய்த் தான் அமர்ந்திருக்கிறோம். கொஞ்சம் கவனமாக இல்லாவிட்டாலும் நாமும் ஒரு Conformist ஆக மாறும் அபாயம், நம் வாழ்க்கையில் இருப்பதை படம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இத்தாலிய சினிமாக்களில் பை சைக்கிள் தீவ்ஸ், சினிமா பாரடைசோ பற்றிப் பேசப்பட்ட அளவிற்கு, ஏனோ இந்தப் படத்தைப் பற்றிப் பேசப்படவில்லை. இந்த படத்தின் ஒளிப்பதிவு, உலகப் புகழ்பெற்றது. பல ஃபிலிம் இன்ஸ்டுயூட்களில் ஒளிப்பதிவிற்காக ஸ்டடி செய்யப்படுவது!

என்னைப் பொறுத்தவரை இது தான் இத்தாலிய சினிமாக்களில் பெஸ்ட் என்பேன்!
மேலும் வாசிக்க... "The Conformist (IL CONFORMISTA)- இத்தாலிய சினிமா - அறிமுகம் "
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

5 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

விவேகம் - பாவம் அஜித்!

'நான் கெட்டவன் இல்லை..கேடுகெட்டவன்’ன்னு சிவா டயலாக் எழுதி, அதை அஜித் ரசிகர்கள் கொண்டாடியபோதே நினைச்சேன், இன்னும் பெருசா அந்தாளு செய்வார்னு! ...செஞ்சுட்டார்!


அஜித்தின் தொப்பையை பலரும் கேலி செய்திருக்கிறார்கள். சில பேட்டிகளில் நேரடியாகவே கேட்டிருக்கிறார்கள். அப்போதெல்லாம் உடம்பைக் குறைக்காத அஜித், இந்த படத்திற்காக குறைத்திருக்கிறார். காரணம், உண்மையிலேயே சிவாவையும் இந்த படத்தையும் நம்பியிருக்கிறார்...பாவம்!

வேகமான ஒரு கமர்சியல் படம் கொடுக்க வேண்டும், அதில் அஜித்தை ஹாலிவுட் ஹீரோ மாதிரிக் காட்ட வேண்டும் எனும் ஆர்வம் எல்லாம் ஓகே தான். ஹாலிவுட் படம் தயாரிப்பதற்கான ஆர்ட், கேமிரா, எடிட்டிங் ஒர்க் எல்லாம் செய்துவிட்டு, கதை-திரைக்கதை-வசனத்தை தெலுங்கு மசாலா ரேஞ்சுக்கு யோசித்தது நியாயமா? 

பொதுவாக ஒரு ஷாட் மனதில் நிற்க நாலு செகண்ட் வேண்டும் என்பது நடைமுறை. இதை ஹாலிவுட்டில் உடைத்து, ஒரு செகண்டிற்கும் கீழே ஷாட்ஸ் வைத்து வெற்றிபெற்றது Bourne Identity. அதில் இருந்து ஆக்சன் படங்கள் என்றாலே கேமிராவை ஆட்டணும், ஷாட் லென் த்தை குறைக்கணும் என்று ஆனது. அதை விவேகத்தில் சின்சியராகவே முயற்சித்திக்கிறார்கள். 

சண்டைக்காட்சிகளில் மட்டும் அதைச் செய்திருந்தால் பரவாயில்லை. வசனக்காட்சிகளில்கூட கேமிராவை அங்கும் இங்கும் அலைபாய்ந்ததில், எதுவுமே மனதில் நிற்காமல் எரிச்சல் வந்தது தான் மிச்சம். படத்தின் பெரிய மைனஸ், இந்த கணக்கீடு இல்லாத ஷாட் காம்போசிசன் தான். சுடுகிற குண்டு எங்கே போகிறது, எங்கிருந்து அடியாள் வருகிறான் என்று எதையுமே புரிந்துகொள்ளாத அளவில் தான் சண்டைக்காட்சிகளும் இருக்கின்றன. அஜித்தே பல வருடம் கழித்து, காலை தூக்கி எல்லாம் அடித்திருக்கிறார்; அந்த உழைப்பை நீங்ககூட மதிக்கலேன்னே எப்படி ப்ரோ?

இன்னொரு பெரும் கொடுமை, வசனங்கள். இவ்வளவு கடுப்பேற்றும் வசனங்களை ஒரே படத்தில் நான் கேட்டதேயில்லை. புருசன் பொண்டாட்டி பேசும்போதுகூடவா பஞ்ச் டயலாக் வைக்கிறது. ஒன்று கேமிராவில் மூஞ்சியை வைத்துப் பேசும் பஞ்ச் டயலாக் அல்லது ஹீரோவை வில்லனே புகழும் பில்டப் டயலாக்ஸ். எதுவுமே ஒரு அளவுக்குள் தான் இருக்க வேண்டும். இது டூ மச்..முடியல.

அந்த ‘கோட்டைசாமி’ சீன் எல்லாம் எப்படித்தான் யோசித்தார்களோ...ஏனய்யா, டேமை பார்த்தவுடனே லிங்கா ஞாபகம் வரவேண்டாமா? அலெக்ஸ்பாண்டியனில் ஓப்பனிங் சீனில் கார்த்தி குதித்தபோதும், குருவியில் விஜய் வைரத்தை திருடி குதித்தபோதும், லிங்காவில் பைக் டூ பலூனில் தலைவர் குதித்தபோதும் என்ன ஆச்சுன்னு சிவாவுக்கு உண்மையிலேயே தெரியாதா? ஒரே ஒரு அஜித் ரசிகரைக் கூப்பிட்டு டேம் சீனை சொல்லியிருந்தால்கூட, சிவா காலில் விழுந்தாவது நிறுத்தியிருக்க மாட்டாரா? 

இது எல்லாத்தையும்கூட பொறுத்துப்பேன்..ஆனால் கிளைமாக்ஸ் ஃபைட்டில் ஹீரோயினை பாட விட்டீங்களே..அந்த கொடுமையை மட்டும் மன்னிக்கவே மாட்டேன். ஹாலுவுட் தரம்னு சொல்லித்தானே கால்ஷீட் வாங்கிட்டு, பரவை முனியம்மா ரேஞ்சுக்கு பாட விட்றுக்கீங்களே...பாட்டாவது நல்லா இருந்தால் தப்பிச்சிருக்கலாம். தியேட்டரிலேயே சிரிக்கிறாங்க.

மேலே சொன்ன 5 பத்திகளைத் தவிர, மத்தபடி படம் நல்லா இருக்கு...நல்லாத் தானே இருக்கு.ஆமா, ஆமா!

அஜித்துக்கு இரண்டே வேண்டுகோள்கள் தான் :

1. நீங்க ஜனா, ஆழ்வார், பில்லா-2 எடுத்தால்கூட ரசிகர்கள் தியேட்டருக்கு வந்திடுவாங்க. அதனால் வெறுமனே ரசிகர்களுக்காக படம் எடுக்காமல், எங்களையும் கொஞ்சம் மனசுல வைங்க. அப்புறம் அந்த சிவா தம்பிகிட்டே ‘ஏம்ப்பா, என் ரசிகர்களுக்காக படம் எடுத்தியா? இல்லே, விஜய் ரசிகர்களுக்காக இந்த படத்தை எடுத்தியா?’ன்னு மறக்காமல் கேட்டிடுங்க.

2. உங்களை பலரும் மதிக்கக்காரணமே, சொந்தக் காலில் நின்று முன்னேறி மேலே வந்தவர் என்பது தான். அப்படிப்பட்ட நீங்கள் என்ன செய்யவேண்டும் என்றால், உங்களை மாதிரியே பெரிய பின்புலம் இல்லாமல் முன்னேறப் போராடும் இயக்குநர்களுக்குத் தான் வாய்ப்பு கொடுக்க வேண்டும். அது தான் நியாயமாக இருக்கும். இந்த விஷ்ணுவர்த்தன், சிவா மாதிரி பணக்கார வீட்டு செல்லப்பிள்ளைகளை வளர்த்துவிட்டது போதும். கொஞ்சம் குனிந்து கோடம்பாக்கத்தைப் பாருங்கள். வியர்க்க, விறுக்க எத்தனையோ பேர் உங்களுக்காக நல்ல கதையுடன் அலைந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்! 

உங்க செல்லப்பிள்ளைகள் உங்களை வச்சுச் செய்றாங்கன்னு இன்னுமா உங்களுக்குப் புரியல?
மேலும் வாசிக்க... "விவேகம் - பாவம் அஜித்!"
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

1 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

Friday, July 28, 2017

எங்க மாமாவும் நளினி அத்தையும் பின்னே ராமராஜன் அங்க்கிளும்...


என் தூரத்து உறவினரான மாமா ஒருவருக்கு ராமராஜன் என்றாலே பிடிக்காது. கரகாட்டக்காரனைத் தவிர வேறு ராமராஜன் படங்களை அவர் பார்த்ததில்லை. சிறுவயதில் இதுபற்றி அண்ணன் ஒருவரிடம் கேட்டபோது, ‘அந்த டவுசர் பாண்டியன் நளினியை தள்ளிக்கிட்டுப் போய்ட்டான்லடா...அந்த கோபம் மாமனுக்கு!’ என்று சொன்னார். சிவாஜி-எம்ஜிஆர்-ரஜினி ரசிகர்களை மட்டுமே தெரிந்த அந்த வயதில் ஒரு நடிகைக்கு ரசிகர் என்பதை நம்ப முடியவில்லை. அண்ணன் அதை ஒருநாள் நிரூபித்தார். மாமா ஃபுல் மப்பில் மஹாதியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்தபோது, அண்ணன் ஏதோ ஒரு மழைப்பாட்டையும் அதில் நளினியின் நவரச நடிப்பையும்(!) சிலாகிக்கத் தொடங்கினார். மாமாவுக்கு வந்ததே கோபம். ‘டேய்..அவளைப் பத்தி எப்படிடா நீ இப்படிப் பேசலாம். அவ உனக்கு அத்தை முறைடா’ என்று மாமா அடிக்கப் பாய்ந்து, ஒரே ரகளை. அன்று முதல் நளினி எங்களுக்கு அத்தை ஆனார்!

கால ஓட்டத்தில் மாமா தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியே போய்விட்டார்; நளினி அத்தையையும் மறந்துவிட்டேன். சமீபத்தில் 1980களில் வந்து கமர்சியலாக வெற்றியடைந்த படங்களைத் தொடர்ந்து பார்த்து வருகிறேன்.

தங்கைக்கோர் கீதம்
24 மணி நேரம்
நூறாவது நாள்
யார்?
பிள்ளைநிலா
கீதாஞ்சலி - என எந்த படத்தை எடுத்தாலும், அதில் நளினி அத்தை இருப்பது ஆச்சரியப்படுத்தியது.

கமலும் ரஜினியும் மாஸ் ஹீரோ ஆகும் ஆசையில், கமர்சியல் குப்பைகளை அள்ளிக்கொட்டிக்கொண்டிருந்தபோது, மோகன் - விஜயகாந்த் - சத்தியராஜ் போன்ற ஹீரோக்கள் தான் நினைவில் நிற்கும் படங்களைக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். மணிவண்ணன் போன்ற குறைத்து மதிப்பிடப்பட்ட இயக்குநர்கள் தான் த்ரில்லர் ஜெனரில் பட்டையைக் கிளப்பியிருக்கிறார்கள். இவர்களுக்கு எல்லாம் பெரிய உதவியாக நளினியும் இருந்திருக்கிறார்.

ஏனென்றால், பொதுவாகவே ஹீரோயின்ஸ் குழந்தைக்கு அம்மாவாக நடிப்பதையோ கல்யாணமான பெண்ணாக நடிப்பதையோ விரும்புவதில்லை. காதலியாக நடித்து, ரசிகர்களின் கவர்ச்சிக்கன்னியாக பெயர் எடுப்பதே பொருளாதார ரீதியாகவும் அவர்களுக்கு நல்லது. அத்தைக்கு அந்த மாதிரி பிற்போக்கு சிந்தனைகள் எல்லாம் இருந்த மாதிரித் தெரியவில்லை.

பெரும்பாலும் திருமணமான குடும்பப்பெண் கேரக்டரைத் தான் செய்திருக்கிறார். தங்கைக்கோர் கீதத்தில் கல்லூரி மாணவி, 24 மணி நேரம்/100வது நாளில் மனைவி, பிள்ளை நிலாவில் அம்மா, கீதாஞ்சலியில் திமிர்பிடித்த பெண் என்று கதை நாயகியாக, டைரக்டர்களின் ஆர்ட்டிஸ்ட்டாகவே இருந்திருக்கிறார்.

நூறாவது நாள் படத்தின் வெற்றிக்கு நளினியின் கண்களும் முக்கியக்காரணம். தான் கண்ட கனவு பலித்துவிடுமோ என்று பதறி, ஒரு உயிரைக் காப்பாற்ற துடிக்கும் கேரக்டரில் வாழ்ந்திருக்கிறார். கீதாஞ்சலியில் திமிர்பிடித்த பணக்காரப்பெண்ணாக வந்து திருந்தும் கேரக்டர். பிள்ளை நிலாவில் அந்த திமிர் கேரக்டரை ராதிகா எடுத்துகொள்ள, தலைகீழாக அப்பாவிப் பெண் வேடம். தன் குழந்தையின் உடலில் ஆவியிருப்பதை அறிந்து, குழந்தையை விட்டு விலகவும் முடியாமல் நெருங்கவும் முடியாமல் தவிக்கும் அம்மாவாக அசத்தியிருப்பார். எந்த கேரக்டர் கொடுத்தாலும் அதற்குரிய நியாயத்தைச் செய்பவராகவே இருந்திருக்கிறார்.

யார் படத்திலும் குறிப்பிடத்தக்க கேரக்டர். சாத்தான் ஹீரோயினின் மனதை மயக்கி, ஆசையைத் தூண்டிவிட, தனக்கு ஏன் அப்படி ஒரு கெட்ட எண்ணம் வந்தது என்று துடித்துப்போகும் கேரக்டர். ஒரு மிடில் கிளாஸ் பெண்ணின் மனவோட்டத்தையும், குற்றவுணர்ச்சியையும் கண்முன் கொண்டுவந்திருப்பார்.

பயம், கோபம் போன்ற உணர்ச்சிகளுக்கு இணையாக சிருங்காரத்தை நயமாக வெளிப்படுத்தும் ஆற்றல் அத்தைக்கு இருந்ததை, மாமா கோவித்துக்கொண்டாலும், நாம் ஒத்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். வாணிஸ்ரீக்கு அடுத்து, உதடுகளை நளினமாகப் பயன்படுத்தி நடித்தது நளினி அத்தை தான். மாமா அத்தையிடம் கவிழ்ந்ததிலும் ஒரு அர்த்தம் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

இப்படி ஹீரோயினாக நடித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, மண்ணுக்கேத்த பொண்ணு படத்தில் ஒரு சிறிய வேடத்தில் நிழல்கள்ரவிக்கு ஜோடியாக வருகிறார். காரணம், அந்த படத்தின் டைரக்டர் ராமராஜன் அங்கிள்!

’நளினி தேவிகா போன்ற ஒரு நடிகை. 1980களில் பத்து வருடங்களுக்கு மேல் வெற்றிகரமான கதாநாயகியாக, நடிப்புக்குத் தீனி போடும் வித்தியாசமான வேடங்களில் நடித்தவர்’ என்பது தான் நான் உட்பட பலரின் எண்ணம். ஆனால் அவர் 1983ல் தான் உயிருள்ளவரை உஷா மூலம் ஒரு நாயகியாக உருவெடுக்கிறார். 1984ல் நூறாவது நாள், 24 மணிநேரம் மூலம் கரியரின் உச்சத்திற்குப் போகிறார். பிள்ளைநிலா, கீதாஞ்சலி, ஈட்டி, யார்? போன்ற படங்களின் மூலம் 1985ல் ஒரு ஸ்டாராக ஆகிறார். கரிமேடு கருவாயன், பாலைவன ரோஜாக்களில் பெயர் வாங்கினாலும், 1986ல் காதலில் விழுந்து வீழ்ச்சி அடைகிறார்.

சிவாஜியுடன் அவர் நடித்த சாதனை(1986) படத்தில் சினிமா ஹீரோயினாக நளினி வருவார். ஹீரோயின் நளினியை நம்பி இயக்குநர் சிவாஜி ‘அனார்கலி’ எனும் காவியத்தை எடுக்க ஆரம்பிப்பார். பாதியிலேயே திருமணம் செய்யப்போகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு, நளினி காணாமல் போய்விடுவார். இதையே சொந்த வாழ்க்கையிலும் செய்து, பல ரசிகர்களின் மனதை சுக்குநூறாக உடைத்தார். 1987ல் கல்யாணத்துடன் காணாமல் போனார்.

1983-1986 என நான்கு ஆண்டுகளில் தான் இவ்வளவு நல்ல படங்களையும், நல்ல கேரக்டர்களையும் செய்துமுடித்திருக்கிறார். எந்த வேடத்தையும் செய்யத் துணியும் நல்ல நடிகர், நடிகை இருந்தால் தான் இயக்குநர்களாலும் வித்தியாசமான கதைகளை யோசிக்க முடியும். அந்த மூன்று ஆண்டுகளில் பல இயக்குநர்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்றிருந்திருப்பார். அதை அவரே உடைத்து வெளியேறியது துரதிர்ஷ்டவசமானது. நளினி விட்டுச்சென்ற வெற்றிடத்தைத் தான் பின்னர் வந்த சீதாவும், ரேவதியும் பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள்.

நளினி அத்தையின் பழைய படங்களையும் நடிப்பையும் பார்த்துவிட்டு, இப்போது யானையின் பிளிறல் ஓசை பிண்ணனியில் ஒலிக்க அவர் நடிக்கும் காமெடி சீன்களைப் பார்க்கும்போது கஷ்டமாக இருக்கிறது. அத்தையை இந்த கோலத்தில் பார்த்து, மாமா எப்படி தாங்கிக்கொள்கிறார் என்று தெரியவில்லை. அவர் எங்கள் கண்ணில் சிக்காமல் காணாமல் போனதிற்கும், இந்த காமெடி கொடுமைக்கும் ஒருவேளை தொடர்பிருக்கலாம்!
மேலும் வாசிக்க... "எங்க மாமாவும் நளினி அத்தையும் பின்னே ராமராஜன் அங்க்கிளும்..."
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

0 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

Saturday, July 22, 2017

விக்ரம் வேதா - திரை விமர்சனம்



ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் ஒரு நல்ல படம் பார்த்த திருப்தி.

என்கவுண்டர் ஸ்பெஷலிஸ்ட் விக்ரம் (மாதவன்), தாதா வேதா(விஜய் சேதுபதி) கூட்டத்தை வரிசையாக என்கவுண்டரில் போட்டுத்தள்ளுகிறார். அடுத்து விஜய் சேதுபதிக்கே குறிவைக்கும்போது, அந்த வேதாளமே வந்து சரண்டர் ஆகிறது. அது ஏன் என்பதைத் தான் மிரட்டலாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

படத்தில் முதலில் பாராட்டப்பட வேண்டியது, பிண்ணனி இசை. ‘தனனனணா’ இன்னும் காதுகளில் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. டஸ்க்கு டஸ்க்கு பாடல், கறுப்பு வெள்ளை தீம் மியூசிக் என ஒரு இசைப்புரட்சியே நடத்தியிருக்கிறார் சாம் சி.எஸ். கடந்த ஒரு வருடமாக எனது ஃபேவரிட் மியூசிக் ஆல்பமாக இருப்பது, புரியாத புதிர் (மெல்லிசை). விஜய் சேதுபதி நடித்த அந்தப் படம் ஏனோ ரிலீஸ் ஆகாமல் கிடக்கிறது. ஆனால் அதன் மியூசிக் ஆல்பத்தில் உள்ள பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் அட்டகாசம். இன்னும் சொல்வதென்றால், விக்ரம்வேதாவை விட மெல்லிசை பெட்டர். ஒரு புதிய இசை ஆளுமை உருவாகி வருவதாகவே கணிக்கிறேன். விக்ரம்வேதாவை தாங்கிப் பிடிப்பது சாமின் இசை தான். இதற்காகவே தியேட்டருக்குப் போகலாம்.

புஷ்கர் காயத்ரி எப்போதுமே மெயின் ஸ்ட் ரீம் படங்கள் எடுப்பதில்லை. புதிதாக ஏதாவது செய்ய வேண்டும் எனும் ஆர்வத்தை அவர்களது படங்களில் தொடர்ந்து பார்க்கலாம். இந்த படத்தில் தான் அது சரியாக கூடிவந்திருக்கிறது.

வேதாளம் ஒரு கதை சொல்லும். முடிவில் இக்கட்டான ஒரு கேள்வி கேட்கும். சரியாக பதில் சொல்லவில்லையென்றால், விக்ரமாதித்யனின் தலை வெடித்துவிடும். இந்த ஐடியாவை வைத்துக்கொண்டு திரைக்கதையில் புகுந்து விளையாடியிருக்கிறார்கள். இவ்வளவு மெனக்கெடல்களுடன் தமிழ் சினிமாவில் சமீபத்தில் வந்த திரைக்கதை எதுவும் இல்லை.

முதலில் வேதா ஒரு கதை சொல்கிறான். முடிவில் ஒரு கேள்வி கேட்கிறான். ‘செய்தவனைக் கொல்லணுமா? செய்யச் சொன்னவனைக் கொல்லணுமா?’ அதற்கு விக்ரம் ஒரு பதில் சொல்ல, விக்ரமின் நண்பன் கொல்லப்படுகிறான். வேதா கேட்ட கேள்விக்கான அர்த்தமே வேறோ என்று விக்ரமுடன் சேர்ந்து நாமும் மிரண்டு போகிறோம். படத்தின் ஆரம்பக் காட்சிகளில் காமெடியாக வரும் பே-ஆஃப் வசனங்கள், பிற்பாதியில் மெயின் ட்விஸ்ட்டாக ஆசம், ஆசம். கேங்ஸ்டர் மூவிகளில் துரோகத்திற்கு முக்கிய இடம் உண்டு. இதில் யார், யாருக்கு துரோகம் செய்கிறார்கள் என்பதில் காட்டியிருக்கும் ட்விஸ்ட் அருமை.

மணிகண்டனின் வசனங்கள் இயல்பாகவும், புன்னகையை வரவழைப்பதாகவும் இருக்கின்றன. வரலட்சுமி சொல்லும் ‘அக்காங்’கைக்கூட ரசிக்க முடிகிறது.

கறுப்புக்கும், வெள்ளைக்கும் நடுவே நடக்கும் போராட்டத்தில், இரண்டுக்கும் இடையே இருக்கும் கோடு ஒரு கட்டத்தில் அழிவதை ரசிக்கத்தக்க வகையில் சொல்லியிருக்கிறார்கள். நல்லது-கெட்டது பற்றிய பல்வேறு கேள்விகளையும் சிந்தனைகளையும் கேள்விகளையும் எழுப்பியபடியே போகிறது படம். முழுக்க பதிலும் சொல்லாமல், நம்மிடமே கேள்விகளைக் கொடுத்து அனுப்பிவைக்கிறார்கள்.

மாதவனின் இண்ட்ரோ சீன் ஆகிய அந்த என்கவுண்டர் சீனைவிட, விஜய் சேதுபதியின் இண்ட்ரோ சீனுக்கு தியேட்டரே அதிர்கிறது. இத்தனைக்கும் ஆளைக் காட்டுவதே இல்லை. கால்கள், கையில் மசால்வடை, அருமையான ஷாட்ஸ், அட்டகாசமான பிண்ணனி இசையைக் கொண்டு தியேட்டரையே கொண்டாட வைத்திருக்கிறார்கள்.

சூது கவ்வும் கெட்டப் தான் விஜய் சேதுபதிக்கு. ஆனால் உடல்மொழியில் முற்றிலும் வேறு ஆளைக் கொண்டுவருகிறார். என்ன மனுசன்யா இவரு! படம் முழுக்க விஜய் சேதுபதிக்கு கைதட்டல் விழுந்துகொண்டே இருக்கிறது. எதையும் கேஷுவலாக எடுத்துக்கொண்டு, சீரியஸ் விஷயத்தையும் நக்கலான பேச்சுடன் செய்யும்போது, ரசிக்காமல் வேறு என்ன செய்ய?

மாதவனுக்கு நடிக்க அதிக ஸ்கோப் உள்ள கேரக்டர். ஒரு விறைப்பான & ஜாலியான என்கவுண்டர் போலீஸாக அறிமுகமாகி, விஜய் சேதுபதியால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு, உண்மையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உணர்ந்து என முதிர்ச்சியான நடிப்பில் அசத்தியிருக்கிறார். இறுதிச்சுற்றுக்குப் பிறகு, நடிப்பிலும் படத்தேர்விலும் அதே தரத்தை மெயிண்டெய்ன் செய்வது அழகு.

இன்னொரு ஆரண்ய காண்டம் என்று சிலர் பாராட்டினாலும், படம் அந்த அளவிற்கு இல்லை. ஒரு நல்ல கேங்ஸ்டர் த்ரில்லர் மூவி என்று தான் விக்ரம்வேதாவைக் சொல்ல வேண்டும். படத்தைப் பற்றி பலரும் பாராட்டித் தள்ளிவிட்ட நிலையில், சில உறுத்தல்களை இங்கே பேசுவோம்.

தம்பியும் கங்காவும் கொல்லப்பட்ட பிறகும், வேதா ரொம்ப கேஷுவலாக விஷயங்களை டீல் செய்வது இம்பாக்ட்டை குறைக்கிறது. அதிலும் கங்கா இறந்த இடத்தில் நின்றுகொண்டு காமெடி செய்வதெல்லாம் ரொம்பவே ஓவர். அவருக்கென இருந்த குடும்பமே சிதைக்கப்பட்ட பின்பும், காமெடி செய்வதெல்லாம் கொடூரம். தியேட்டரில் சிரித்தாலும், படத்தின் தரம் குறைந்துவிடுகிறது.

அந்த சேட்டன் என்ன ஆனார், கேரள கேங் என்ன ஆனார்கள் என பதில் சொல்லப்படாத கேள்விகள் அந்தரத்தில் தொங்குகின்றன.

இரண்டாவது கதை சொல்லும்போது, படம் தொய்வடைந்துவிடுகிறது. இண்டர்வெல்லுக்குப் பிறகு தான் வேகமெடுக்கிறது. படத்தின் கதையை நேர்கோட்டில் தொகுத்து, இது தான் நடந்தது என்று சாமானியர்களால் புரிந்துகொள்வது கஷ்டம். நிறைய விஷயங்களை நாமே யூகித்துக்கொள்ளட்டும் என்று விட்டிருக்கிறார்கள். அதனால் தான் அதுவொரு புத்திசாலித்தனமான திரைக்கதை; அதே நேரத்தில் அதுவொரு மைனஸ் பாயிண்டாகவும் ஆகிறது.

ஷ்ரதா, வரலட்சுமி என படத்தில் இரண்டே பெண் கேரக்டர்கள் தான். அவர்களுக்கும் ஸ்கோப் மிகவும் குறைவு. புதுபேட்டை மாதிரி முழுக்க முழுக்க ஆண்களின் உலகைக் காட்டும் வறட்சியான, ராவான கதைக்களம். விஜய் சேதுபதி மட்டுமே எல்லாத் தரப்பு ஆடியன்ஸையும் பேலன்ஸ் செய்கிறார்.

இப்படி சிற்சில குறைகள் இருந்தாலும், இந்த அளவிற்கு தமிழில் ஒரு படம் வருவதும், அதில் முண்ணனி நாயகர்கள் தைரியமாக நடிப்பதும் பெரிய அதிசயம். இது தொடர வேண்டும் என்றால், இந்தப் படத்தின் வெற்றி உதவும். புதுப்பேட்டை, ஆரண்ய காண்டம் படங்களின் தோல்வியால் நாம் இழந்தது அதிகம். விக்ரம்வேதா புதிய தொடக்கமாக இருக்கட்டும்.

படத்தில் பெஸ்ட் சீன் என்றால், கடைசி ஒரு நிமிடம் தான். மூன்றே ஷாட்களுடன் படத்தை முடிக்கும்போது, எழுந்து நின்று கைதட்டினோம். விஜய் சேதுபதி இண்ட்ரோ சீனுக்கும் இந்த கடைசி குறும்புக்குமே படத்தைப் பார்க்கலாம்.

டிக்கெட் விலையைப் பற்றி யோசிக்காமல்..........கண்டிப்பாகப் பார்க்க வேண்டிய படம்.
மேலும் வாசிக்க... "விக்ரம் வேதா - திரை விமர்சனம்"
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

0 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.

Wednesday, June 21, 2017

லென்ஸ் - ஒலக சினிமா அலசல்

இந்த வருடம் பரபரப்பாக பேசப்பட்டு, அதிக எதிர்ப்பார்ப்பை ஏற்படுத்திய படம். ஆனால் இந்த வருடம் என்னை அதிகம் ஏமாற்றிய படம் இது தான். போலி உலக சினிமாக்கள் என்று ஒருவகை உண்டு. மிகவும் அக்கறையோடு எடுக்கப்பட்ட படம் எனும் மேல்மட்ட தோற்றத்துடன், கொஞ்சம் உலுப்பினால் வெளிறிப்போகும் கலைப்படைப்புகள் இங்கே நிறைய உண்டு. ஒரு பெரிய குடும்பத்தையே காப்பாற்றும் பெண்ணின் கண்ணீர்க்கதை என்று 1970களில் வந்த ஒலக சினிமாக்களை இதற்கு உதாரணமாகக் கொள்ளலாம். இந்த மாதிரிப் படங்களை குறை சொல்ல யாரும் துணியமாட்டார்கள் என்பது பெரிய அட்வாண்டேஜ்.

இந்த படத்தின் பிரச்சினை என்னவென்று பேசவேண்டும் என்றால், கதையை விலாவரியாக இங்கே சொல்லியாக வேண்டும். ஸ்பாய்லர் அலர்ட்!

படத்தின் கதை என்ன?

ஹீரோ-ஹீரோயினின் முதலிரவுக் காட்சியை ஒருவன் ரகசியமாகப் படம் பிடித்துவிடுகிறான். அந்த பென் ட்ரைவ் வில்லன்/செகண்ட் ஹீரோ(?)வுக்கு கிடைக்க, இண்டர்நெட்டில் அப்லோட் செய்துவிடுகிறான். எல்லோருக்கும் விஷயம் தெரிந்து, ஹீரோயின் தற்கொலை செய்துகொள்கிறாள்.

ஹீரோ நெட்டில் அப்லோட் செய்தவன் யார் என்று பல ஆராய்ச்சிகள் செய்து, ஒரு முகமூடி அணிந்த பெண்ணின் வெட்சாட் மூலம் செகண்ட் ஹீரோவை கண்டுபிடிக்கிறான். அந்த முகமூடிப் பெண்ணின் கணவன் தான் தான் என்று ஹீரோ, செகண்ட் ஹீரோவிடம் சாட்டுக்கு வருகிறான். அவன் பின்னால் கட்டிலில் அந்த முகமூடிப்பெண் மயங்கிக்கிடக்கிறாள். செகண்ட் ஹீரோ கண்முன்பே அந்த பெண்ணின் ஆடைகளை எல்லாம் ஹீரோ துகிலுரிகிறான். இறுதியாக அந்த முகமூடியைக் கழட்டுகிறான்..அய்யோ, அது முகமூடிப்பெண் அல்ல..செகண்ட் ஹீரோவின் மனைவி!

செகண்ட் ஹீரோ மனைவியை விட்டுவிடும்படி கெஞ்ச, ஹீரோ தன் முன்கதையைச் சொல்லி செகண்ட் ஹீரோவின் தப்பை உணரச்செய்கிறான். அவளை விட்டுவிட வேண்டும் என்றால் தான் தற்கொலை செய்து இறப்பதை பார்க்க வேண்டும் என்று சொல்லி, தற்கொலை செய்துகொள்கிறான்..சுபம்! (செகண்ட் ஹீரோவுக்குத் தெரியாத முக்கிய பின்குறிப்பு & நீதி: ஹீரோ நல்லவர்..துகிலுரியப்பட்டது செகண்ட் ஹீரோவின் மனைவி அல்ல, அந்த முகமூடிப்பெண் தான்..அவள் ஒரு கால்கேர்ள்..அவளை அம்மணம் ஆக்கலாம்..தப்பில்லை!)

1980களில் அறிஞர் எஸ்.ஏ.சி.அவர்களின் படங்கள் ஏகப் பிரபலம். முதல் காட்சியில் ஹீரோவின் தங்கையையோ, பாட்டியையோ நான்கு வில்லன்கள் ரேப் செய்துவிடுவார்கள். ஹீரோ ஒவ்வொரு வில்லனாகத் தேடிச் சென்று, கொன்று பழிவாங்குவார். அந்த படங்கள் லென்ஸை விட பெட்டர் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

லென்ஸ் படக்கதையைச் சுருக்கி, எஸ்.ஏ.சி. ஃபில்டரில் வைத்துப் பார்த்தால்....

ஹீரோவின் மனைவியை வில்லன் ரேப் செய்துவிடுகிறான்.

ஹீரோ வில்லனைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கிறான். வில்லனின் மனைவியை வில்லனின் கண்முன்னாலேயே ரேப் செய்கிறான்..வில்லன் துடித்து, தன் தவறை உணர்கிறான்...சுபம்!

மாபெரும் புரட்சிக்கதை தான் இது!

 சில பம்மாத்து வேலைகள் மூலம் லென்ஸ் திரைப்படம் பார்ப்போரை நல்ல படம் என்று நம்ப வைக்கிறது.

1. ஹீரோவை வில்லன் போல் அறிமுகம் செய்கிறது. வில்லனை ஹீரோ போல் அறிமுகம் செய்கிறது. இந்த ட்விஸ்ட் என்னையும் சேர்த்து பலருக்கும் பிடித்திருக்கிறது. ஸ்க்ரிப்ட்டில் உருப்படியான விஷயம் இது.

2. பெண்களின் வீடியோக்களை நெட்டில் அப்லோடு செய்யும் கயவர்களை கண்டிப்பதாக பாவனை செய்கிறது.

3. ஹீரோ-வில்லன் - மோதலுக்கான காரணம் மூன்றும் தான் ஆக்சன்/த்ரில்லர் படங்களின் திரைக்கதைக்கு அடிப்படை. இதில் ஹீரோ கேரக்டர்(சாட்டில் வரும் சைக்கோ), வில்லன் கேரக்டர்(வெட்சாட் வேந்தன்), மோதலுக்கான காரணம் (நெட்டில் அப்லோட் செய்யப்படும் அப்பாவி பெண்களின் வீடியோக்கள்) மூன்றையும் புதிதாகச் சொன்னால் போதும்..பார்ப்பவன் அசந்துவிடுவான்.

லென்ஸ் ஒரு த்ரில்லர் என்று மட்டும் சொல்லியிருந்தால் நமக்குப் பிரச்சினை இல்லை. சர்வதேச விருது பெற்ற சர்வரோக நிவாரணி என்றபின், துகிலுரிவது நம் கடமையாகிறது. இந்த படத்தின் முக்கியப் பிரச்சினையைப் பற்றிப் பேசுவோம்.

எல்லா நாட்டிலும் ஆண்பிள்ளைகளிடம் ‘பெண் என்பவள் வெறும் உடல் அல்ல..அதுவும் உணர்ச்சிகள் & புத்தி நிறைந்த மனித ஜென்மம்’ என்று சொல்லித்தர முயற்சிகள் நடக்கின்றன. இந்தியாவில் தான் பெண்களிடமே ‘நீ வெறும் உடம்பு அல்ல’ என்று புரிய வைக்க போராட வேண்டியுள்ளது. இடுப்பு தெரிந்துவிட்டாலோ, க்ளிவேஜ் தெரிந்துவிட்டாலோ உலகம் அழிந்துவிடாது, உடையை சரிசெய்தால் போதும் என்று இன்னும் எடுத்துச் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. தன்னை உடலாக மட்டுமே உணரும் பெரும் சிக்கலில் நம் பெண்கள் சிக்கியிருக்கிறார்கள்.

தெரியாமல் க்ளிவேஜ் தெரிய உட்கார்ந்திருக்கும் அலுவலகத் தோழியிடம் அதைச் சுட்டிக்காட்டவே பயமாக இருக்கிறது. சொன்னால் மிகப்பெரிய அவமானம் நடந்துவிட்டதாக புண்பட்டுப் போய்விடுகிறார்கள். பத்து நாட்களுக்கு தூங்க மாட்டார்கள், சிரிக்க மாட்டார்கள். சமீபத்தில் தீபிகா படுகொனே ஒரு பத்திரிக்கையிடமே ‘ஆமாய்யா...நான் ஒரு பொம்பளை..எனக்கு முலை இருக்கத்தான் செய்யும். அது வெளில தெரியத்தான் செய்யும். அதுல உனக்கென்ன பிரசிச்னை?’என்று தைரியமாக கேட்டிருந்தார். அந்த அளவிற்கு இல்லையென்றாலும், முப்பது நொடிக்கு ஒருதரம் முந்தானையை சரிசெய்யும் பரிதாபத்துக்குரிய அனிச்சைச்செயலைக்கூட பலரால் விட முடிவதில்லை.

விஷுவல் இலக்கியங்களாகிய உலக சினிமாக்களின் கடமை, பெண்களை அவர்களின் உடலில் இருந்து விடுதலை செய்வதாகவே இருக்க வேண்டும். சமீபத்தில் நிசப்தம் எனும் கொரியக் காப்பி படம் வந்தது. பாலியல் கொடுமைக்கு ஆளான பெண்குழந்தையை அவள் குடும்பம் எப்படி நார்மல் லைஃபுக்கு கொண்டுவருகிறது என்பது தான் முழுப்படமுமே. சமீபத்தில் வந்த நல்ல படம் அது. பிரச்சினையை ஊறுகாயாகத் தொட்டுக்கொண்டு, பழி வாங்கலில் இறங்காத நேர்மையான கதை அது. அந்த பெண் குழந்தையின் நார்மல் லைஃப், அந்த சம்பவத்தால் அது சிதைவது, மொத்த குடும்பமும் மீண்டும் அவளை மீட்டு, மீண்டும் குழந்தையாக ஆக்க போராடுவது என்று ஒரு வாழ்க்கையை சித்தரித்தது நிசப்தம்.

ஒரு பெண்ணுக்கு பாலியல் துன்புறுத்தல் நிகழ்ந்துவிட்டால் பெண்ணோ, குடும்பமோ தற்கொலை செய்வதை இன்னும் எவ்வளவு காலத்திற்கு யதார்த்தமான விஷயமாகக் காட்டப்போகிறோம்? அவள் அதிலிருந்து மீள்வதைப் பற்றிப் பேசுவது தான் நேர்மையான படைப்பாக இருக்க முடியும்.

இதே படத்தில் ஒரு கால் கேர்ள் கேரக்டர் வருகிறது. அவரின் முகத்தைக்கூட இயக்குநர் காட்டுவதில்லை. செகண்ட் ஹீரோவின் மனைவியை அம்மணமாக்குவதாகச் சொல்லி, இவரின் உடைகளை ஹீரோ முழுக்க கழட்டுகிறார். அதற்காக அவர் அழுவதில்லை, தற்கொலை செய்வதில்லை. ஹீரோவின் பழி வாங்கலுக்கு அவர் முழுமையாக ஒத்துழைக்கிறார். ஆடையின்றி இந்த இரு ஆண்களின் முன் நின்றபின்பும், அவரால் இயல்பாக வாழ முடிவதைப் பார்த்தபின்னும், முட்டாள்களான இரு ஆண்களுக்கும் எதுவும் உறைப்பதில்லை. மனைவியை பார்த்துவிட்டார்களே என்று ஒரு லூசு புலம்புகிறது, மனைவி வீடியோவை ரிலீஸ் செய்துவிடாதே என்று இரண்டாவது லூசு கதறுகிறது. அந்த கால்கேர்ள் கேரக்டர் இவர்களைப் பார்த்து எதால் சிரித்திருக்கும் என்று யோசிக்கிறேன்.

ஆனாலும் இதுவெல்லாம் புரியாமல், மிகவும் சின்ஸியராகவே இயக்குநர் ஜெயப்ரகாஷ் இந்த படத்தை எடுத்திருக்கிறார். அந்த சின்சியாரியையும், அவரின் நடிப்பு & ஆனந்த் சாமியின் நடிப்பையும் பாராட்டவே செய்ய வேண்டும். மேலும், ஆபாச கதைக்களம் என்றாலும் ஆபாசக் காட்சிகளை தவிர்த்திருப்பது நல்ல விஷயம்.

சில நண்பர்கள் இதுவொரு உலக சினிமா என்றும் அவசியம் நான் இதைப் பார்க்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தார்கள். வெற்றிமாறன் ரிலீஸ் என்றதும் இன்னும் கொஞ்சம் நம்பினேன். பார்த்தால் இதுவொரு நவீன எஸ்.ஏ.சி. படம் என்பதைத் தாண்டி, சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லாத காலி பெருங்காய டப்பா!
மேலும் வாசிக்க... "லென்ஸ் - ஒலக சினிமா அலசல்"
மறுமொழிப்பெட்டி:
தமிழிலும் மறுமொழியிடலாம்
Loading...

0 comments:

Post a Comment

தங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி.