திரைக்கதை சூத்திரங்கள் - IV - பகுதி 57

டிஸ்கி: ஜெனர்களில் இன்னும் காமெடி பற்றியும் ஃபேமிலி/செண்டிமெண்ட் பற்றியும் எழுதவேண்டியுள்ளது. சில நண்பர்கள் தொடர் தியரியாகவே (மொக்கையாக??) செல்வதாக கம்ப்ளைண்ட் செய்தார்கள். எனவே பிராக்டிகல்களை கொஞ்சம் பார்த்துவிட்டு, இடையில் அதைப் பற்றி எழுதுகிறேன்.
PART IV - திரைக்கதை ‘எழுதுவது’ எப்படி?

நம் தொடரில் இறுதிப் பாகம் இது. முதல் பாகத்தில் சில அடிப்படை விஷயங்களைப் பார்த்தோம். அடுத்து ப்ளேக் ஸ்னிடரின் பீட் ஷீட் பற்றிப் பார்த்தோம். மூன்றாவது ஜெனர் பற்றிய அடிப்படை விஷயங்களைப் பார்த்தோம். இது களத்தில் இறங்கும் நேரம்.

PART IV-ல் தான் திரைக்கதை எழுதுவது பற்றி பார்க்கப் போகிறோம் என்றால், இதுவரை என்ன செய்துகொண்டிருந்தோம் என்ற கேள்வி வரலாம். ஒருவன் தான் திரைக்கதை எழுத வேண்டும் என்றால், இதுவரை பார்த்த விஷயங்களை அறிந்திருக்க வேண்டும். அடிப்படைகள் (Part-I & III) பற்றியும், வடிவம் (Part-II) பற்றியும் படிப்பறிவு அவசியம். காலேஜில் டிகிரி படிப்பது போன்றது தான் இதுவரை நாம் செய்தது. இப்போது அந்த படிப்பை செயல்படுத்திப் பார்க்கப்போகிறோம். இந்தப் பகுதியில் ஸ்டெப் பை ஸ்டெப்பாக, திரைக்கதை எப்படி எழுத வேண்டும் என்று பார்ப்போம். இதற்கு தனியாக ஒரு நோட் புக்கை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் அல்லது லேப்டாப்பில் தனி ஃபோல்டர் ஓப்பன் செய்துகொள்ளுங்கள். ரெடி, ஸ்டார்ட்!

பகுதி 57 : ஐடியா / கரு - நோட் பண்ணுங்கப்பா, நோட் பண்ணுங்கப்பா!

உங்கள் நோட் புக்கில் அல்லது வேர்டு ஃபைலில் முதலில் நீங்கள் கொடுக்க வேண்டிய தலைப்பு : ஐடியா அல்லது கரு & ஹை கான்செப்ட்


முதலில் பகுதி-2 ல் உள்ள ‘கரு உருவாவது எப்படி?’ என்பதை இன்னொருமுறை வாசித்துக்கொள்ளுங்கள். ஒரு திரைக்கதை ஆசிரியனாக இப்போதிருந்து மிகவு விழிப்புடன் வாழ வேண்டிய நேரம் ஆரம்பம் ஆகிறது. ஐம்புலன்களையும் ஐடியாவிற்காக ஆ-வென பிளந்து வைப்பது அவசியம்.

உங்கள் வாழ்வில் அல்லது தெரிந்தவர்களின் வாழ்வில் நடக்கும் சுவாரஸ்யமான விஷயங்கள், செய்திகளில் அல்லது கதைகளில் வரும் சுவாரஸ்யமான விஷயங்கள் போன்றவற்றை ஒரு மனிதனாக மட்டுமல்லாது ஒரு படைப்பாளியாகவும் அணுக வேண்டும். ஒரு ஆபரேசன் செய்யும் டாக்டர் எப்படி நோயாளியை ஒரு மெசின் போன்று அணுகுகிறாரோ அத்தகைய அணுகுமுறைகூட சில நேரங்களில் தேவைப்படும். ஆனால் டாக்டரின் நோக்கம் மற்றும் அவுட்புட் போன்றே நம்முடையதும் மனிதநேயத்துடன் இருக்க வேண்டியது அவசியம்.

தமிழ் சினிமாவில் முக்கியமான படம், சேது. அந்த கருவினை தன் நண்பனின் வாழ்க்கையில் இருந்து எடுத்தார் பாலா. பாலியல் வறட்சி பற்றிய செல்வராகவனின் படங்கள், பெரும்பாலும் சொந்த அனுபவங்களே. கௌதம் மேனனின் காதல்கதைகள் அவரது சொந்த அனுபவத்தில் இருந்து வந்தவை.(ஒரே காதல் கதை தான்!!) புதுமைப்பித்தனின் சித்தி குறுநாவலைப் படித்த மகேந்திரனுக்கு உதிரிப்பூக்களுக்கான கரு கிடைத்தது. (ஆம், அந்த குறுநாவலுக்கும் படத்துக்கும் ஏகப்பட்ட வித்தியாசங்கள். ஆனாலும் கதை என்று புதுமைப்பித்தன் பெயருக்கு கிரெடிட் கொடுத்தார்).

எனக்குத் தெரிந்த ஒரு வயதான தம்பதி உண்டு. அந்த பாட்டி அல்சைமர் நோயினால் பாதிக்கப்பட்டவர். கடைக்குக் கிளம்பினால், தான் எங்கே போக கிளம்பினோம் என்று பாதி வழியிலேயே மறந்துவிடுவார். தாத்தா தான் அவரை பத்திரமாக பார்த்துக்கொண்டது. பாட்டி இறந்த அதே நாளில், தாத்தாவும் தற்கொலை செய்துகொண்டார். (பார்க்க: ஆத்தாவும் தாத்தாவும்  ). அதே போன்றே தமிழில் புகழ்பெற்ற ஒரு எழுத்தாளர், மனைவி இறந்த ஒரு மாதத்தில் தற்கொலை செய்துகொண்டார். சமீபத்தில் என்னுடைய பாட்டி ஒருவர் இறந்தார். அவரை அடக்கம் செய்துவிட்டு வீட்டிற்கு வந்ததும் தாத்தா சொன்னது ‘அவ்வளவு தான்ப்பா..இனி நம்ம வண்டி ரொம்ப நாள் ஓடாது’. அடுத்த ஏழாவது நாள், அவர் இயற்கை மரணம் அடைந்தார்.

’சமைக்கச் சொல்றான்..வேலைக்குப் போக மாட்டேங்கிறா’ என்றெல்லாம் டைவர்ஸுக்கு ஓடும் காலத்தில், இப்படியும் சில அப்பாவி ஜென்மங்கள். அவர்களை நினைத்து பெருமைப்படும் அதே நேரத்தில், அந்த அன்பு தான் நமக்கு கிடைக்கும் கரு. நான் நோட் செய்துவைத்திருந்தேன், இப்படி:

’ஆத்தாவும் தாத்தாவும் ஜோடி. அவர்களுக்கு ஒரு பையன். ஐ.டி.யில் வேலை செய்யும் அவனுக்கு ஒரு விளையாட்டுக் காதல் கல்யாணம், பிரச்சினையால் டைவர்ஸுக்கு அப்ளை செய்த நிலை. இந்த இரண்டு காதல்களுக்கு இடையே உள்ள வித்தியாசம்..............ஆத்தாவும் தாத்தாவும் சாவதால் வரும் கிளைமாக்ஸ் அதிர்ச்சி, அந்த முதிர்ச்சியற்ற ஜோடிக்கு வாழ்க்கை என்றால் என்ன என்று சொல்லித்தருகிறது.’

இனி இதை எடுக்க முடியாது, ஏனென்றால் மணிரத்னமே ஓகே..கண்மணியில் இந்த மேட்டரை உபயோகித்துவிட்டார். (அதனால் தானே, என் ஐடியாக்களில் இதை மட்டும் வெளியே சொல்கிறேன்!).

இன்னொரு உதாரணம்..

’பத்திரிக்கையாளர்களின் கார் ஆக்சிடெண்ட் ஆகி, ரோட்டில் நின்றது. அப்போது வந்த ஒரு அரசியல் தலைவர் நின்று உதவாமல் வேகமாகச் சென்றுவிட்டார்’ என்பது சமீபத்திய செய்தி. இது மற்றவர்களுக்கு வெறும் செய்தி. ஆனால் நமக்கு..?

ஒரு அரசியல் தலைவர் இரவில் காரில் செல்லும்போது ஒரு ஆக்சிடெண்ட்டைப் பார்க்கிறார். உதவுவதற்காக அருகே செல்கிறார். அந்த இன்சிடெண்ட், அவரது அரசியலுக்கே எமனாக மாறுகிறது.

எப்படி? - தெரியாது..நோட் பண்ணி வைப்பது தான் இப்போதைக்கு நம் வேலை. இது மலரலாம் அல்லது வாடிப் போகலாம்.

ஆக்சிடெண்ட் ஆனவுடன் உதவுவது போல் ஓடிவந்து திருடும் கும்பல் பற்றி வேறொரு நியூஸ் வந்தது. இதையும் மேலே சொன்ன செய்தியையும் இணைத்தால் :

ஒரு சாமானியனான ஹீரோ (அரசியல்வாதி அல்ல), உதவுவதற்காக ஒரு ஆக்சிடெண்ட் வண்டியை நோக்கிப் போகிறான். அப்போது வில்லன் கும்பலை அவன் எதிர்கொள்ள வேண்டியதாகிறது. அவனது மனிதநேயம், அவன் வாழ்க்கையை புரட்டிப் போடுகிறது. - இப்படியும் மாற்றலாம்.

ஒரு சம்பவம்..அதற்கு சம்பந்தமேயில்லாத மற்றொரு சம்பவம் அல்லது கேரக்டர்கள். இப்படி பல ஆப்சன்களை யோசிக்கும்போது, ஏதோவொன்று சட்டென்று க்ளிக் ஆகும்.
இப்போதைக்கு எழுதி வைக்கவும். அது ஏதோ ஒரு தருணத்தில்,பீறிட்டுக் கிளம்பும். ’இது இத்தனை நாளா தோணலியே’ என்று நமக்கே ஆச்சரியமாக இருக்கும்.

’இது தேறும்’ என்று நீங்கள் நம்புகிற விஷயங்களை தொடர்ந்து எழுதி வைக்கவும். ஒருமுறை நோட் பண்ணிவிட்டாலே, உள்ளே ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். சில மாதங்கள் கழித்துப் பார்க்கும்போது, எவை தேறும் அல்லது தேறாது என்று தெரிந்துவிடும். இதில் வேதனையான விஷயம், அதே கருவினை வேறு யாராவது படமாக எடுத்துவிடலாம். சில பச்சப்புள்ளைகள் ‘அய்யோ..காப்பி..திருட்டு’ என்று அலறுவார்கள். நம்மைப் போன்றே வாழ்க்கையில் கதை தேடும் ஒருவர், அதே கருவினைக் கண்டடைவது ஆச்சரியமும் அல்ல, குற்றமும் அல்ல. (கூப்பிட்டு கதை கேட்டு, ஒன்லைனை மட்டும் திருடுவதோ அல்லது டிவிடி பார்த்து உருவுவதோ இதில் வராது. அது வன்மையாக தண்டிக்கப்படவேண்டிய விஷயங்கள்) கருக்கள் காலாவதியாவது சினிமாவில் சாதாரணம். காதல் கோட்டையை இன்று எடுக்க முடியாது. செல்ஃபோன் இல்லாத காலத்தில் மட்டுமே செல்லுபடியாகும் விஷயம் அது. எனவே சீக்கிரம் இந்த கருக்கள் வளர்கின்றனவா என்று பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

அடுத்த முக்கியமான விஷயம், ஹை கான்செப்ட்.

இதை தமிழில் ‘செம மேட்டர்(!)’ என்று சொல்லலாமா? ஒரு தயாரிப்பாளரோ அல்லது ஹீரோவோ கதை கேட்டதும், உடனே அட்வான்சை நீட்ட வைப்பது, இந்த ஹை கான்செப்ட் தான். தமிழில் எத்தனை ஆயிரம் காதல் படங்கள் வந்துள்ளனவோ தெரியாது. அவற்றின் கதை, இருவர் காதலிக்கிறார்கள்-சேர்கிறார்கள்/பிரிகிறார்கள். இந்த ஒரே கதைக்கு எப்படி இன்னும் தயாரிப்பாளர்கள் ஒத்துக்கொள்கிறார்கள்?

ஆக்சன் படம் என்றால், வில்லன் கெடுதல் செய்கிறான். ஹீரோ வில்லனை அழிக்கிறார் என்பது தான் கதை. ஆனால் இன்னும் நூறு வருடம் ஆனாலும், இதே கதையுடன் படங்கள் வந்து வெற்றிவாகை சூடவே செய்யும். ஏன்? ஒரு பழைய கதையை புதியதாக ஆக்குவது தான் ஹை-கான்செப்ட்.

இரண்டு பேர் காதலிக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டதே இல்லை. ‘பார்க்காமலேயே காதல்’. புதிதாக மாட்டிய செம மேட்டர். காதல் கோட்டை பிச்சுக்கிச்சு!

இரண்டு பேர் காதலிக்கிறார்கள், சேர்கிறார்கள். ஆனால் பெற்றோருக்கு துரோகம் செய்துவிட்டோமோ என்று மனசாட்சி உறுத்த, பிரிகிறார்கள். ‘பெற்றோருக்கு மரியாதை’ தான் இங்கே ஹை கான்செப்ட். காதலுக்கு மரியாதை ஒரு ட்ரெண்ட் செட்டர் ஆனது. பிறகு விதவிதமாக பெற்றோருக்கு மரியாதை செய்து, தமிழ் சினிமா நம்மை கதற வைத்தது.

இரண்டு பேர் காதலிக்கிறார்கள், பிரிகிறார்கள். ஹீரோ கல்யாணம் ஆன ஊர் பெரிய மனிதன், ஹீரோயின் தாழ்ந்த ஜாதி, வெளியூர்ப் பெண். ‘வாழ்க்கையே அமையாத ஒருவருக்கு வந்த காதல்’ தான் இங்கே ஹை கான்செப்ட்.

வில்லன் கெடுதல் செய்கிறான், ஹீரோ தடுத்து நிறுத்துகிறார். பழசு. தீவிரவாதி வில்லன் கெடுதல் செய்கிறான், ராணுவ வீரன் தடுத்து நிறுத்துகிறான். அரதப் பழசு. ஆனால் ‘ஸ்லீப்பர் செல்’ எனும் ஹை கான்செப்ட் சிக்கியதும், படம் தாறுமாறு.

பெரும்பாலான படங்கள் மொக்கையாக இருக்கக் காரணம், ஹை கான்செப்ட்டே இல்லாமல் பழைய கதையையே சொல்வதால் தான். ஹை கான்செப்ட் தான், ஒரு கதையை புதியதாகவும் சுவாரஸ்யமானதாகவும் ஆக்கும். அது இதுவரை சொல்லாத விஷயமாக அல்லது பழைய விஷயத்தையே புதிய கோணத்தில் அணுகியதாக இருக்கும். கேட்டவுடன், ‘செம மேட்டரை பிடிச்சுட்டான்யா’ என்று கதை கேட்டவருக்கு தோன்ற வைக்கும்.

திரைக்கதை எழுத ஆரம்பிக்கும்போது, நமக்கு உள்ள முதல் சவால், ஹை கான்செப்ட் எனப்படும் வித்தியாசமான கான்செப்ட் கிடைப்பது தான்.

சேதுவில் பாண்டி மடம் மேட்டர் நுழைக்கப்பட்டதும். ஒரு காதல் கதை, உணர்ச்சிகரமான காவியமாக ஆகிவிட்டது.
பழி வாங்குதல் கதைகளை நூற்றுக்கணக்கில் பார்த்துவிட்டோம். அதில் ஷார்ட் டெர்ம் மெமரி லாஸ் என்ற ஹை கான்செப்ட் சேர்ந்ததும், கஜினி (மெமண்டோ) எனும் செம த்ரில்லர் மூவி கிடைத்தது.

எல்லாப் படங்களிலுமே வித்தியாசமான கான்செப்ட் (என்று படக்குழு நம்பும்) ஒரு விஷயம் இருந்தே தீரும். இல்லையென்றால், கதை அரதப்பழசாகத் தெரியும்.
எனவே கான்செப்ட் பிடிப்பது ஒரு சவால். அது சிக்கிவிட்டால், அதைச் சுற்றி கேரக்டர்களையும் சம்பவங்களையும் அடுக்கிவிட முடியும். ஒரு நல்ல திரைக்கதை ஆரம்பிக்கும் புள்ளியே இது தான்.

மாசு(!) படத்திற்கும், அதன் ஒரிஜினல் படங்களாக சொல்லப்பட்ட படத்திற்கும் ஆதிமூலம், சிக்ஸ்த் சென்ஸ் படம் தான். ’இறந்தவர்கள் கண்ணுக்குத் தெரிந்தால்..ஹீரோவின் உதவியை அவர்கள் நாடினால்?’ எனும் புதுமையான பேய் கான்செப்ட்டுடன் வந்து, சிக்ஸ்த் சென்ஸ் பட்டையைக் கிளப்பியது.

ஆனால் இத்தகைய படங்கள் ஓடுவதற்குக் காரணம், கான்செப்ட் மட்டுமே அல்ல. அந்த கான்செப்ட்டை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்கிறோம் என்பதில்தான் இருக்கிறது மேட்டர். கஜினி ஓடியதற்கும், தாண்டவன் ஃப்ளாப் ஆனதிற்கும் அது தான் காரணம்.

ஹை கான்செப்ட் என்பது நல்ல ஒரு செட்டப்பைக் கொடுக்கும். அதை அடுத்து சுவராஸ்யமாக ஆக்குவது, கதை சொல்லும் விதமும் கதையின் முடிவும் தான். நான் சிகப்பு மனிதன், தாண்டவம், மாஸ் போன்றவை நல்ல ஹை கான்செப்ட் இருந்தும், தோல்வியடைந்த படங்கள். எனவே ஹை கான்செப்ட் சிக்கியதும், ரிலாக்ஸ் ஆகிவிடாதீர்கள்.

ஹை கான்செப்ட் என்பது நீங்கள் கதை எழுத ஆரம்பிக்க, கிடைக்கும் க்ரீன் சிக்னல். அவ்வளவு தான். அது இல்லாமல் நகரக்கூடாது. என்னிடம் யாராவது ‘பாஸ், என்கிட்டே ஒரு ஸ்க்ரிப்ட்/கதை இருக்கிறது’என்று சொன்னால், அதில் நான் முதலில் தேடுவது இந்த ஹை கான்செப்ட்டைத் தான். அது இல்லாமல், சுவாரஸ்யமான திரைக்கதை இல்லை.

எனவே தேடுங்கள்..கருவினையும், ஹை கான்செப்ட்டையும் வாழ்க்கையிலும் செய்திகளிலும் தேடுங்கள். அது சிக்கி விட்டதென்றால், அந்த கரு அடுத்த கட்டமான ’கதை’யை நோக்கி, நகரலாம்.

கரு மற்றும் ஹை கான்செப்ட் என குறைந்தது பத்து விஷயங்களையாவது கையில் வைத்திருக்க வேண்டும். இப்போது எழுத ஆரம்பியுங்கள்.

(தொடரும்)

மேலும் வாசிக்க... "திரைக்கதை சூத்திரங்கள் - IV - பகுதி 57"

புலி - திரை விமர்சனம்

அதாகப்பட்டது..:
இரண்டாம் புலிகேசி தவிர்த்து வேறு ஒரு ஹிட் கொடுக்காத இயக்குநர் சிம்புதேவன். இருந்தும், விஜய் போன்ற பெரிய ஸ்டார் கால்ஷீட் கொடுக்கிறார் என்றால் கண்டிப்பாக இந்தப் படம் விஷேசமாகத்தான் இருக்க வேண்டும். ஒரு ஓப்பனிங் சாங், நாலு குத்துப்பாட்டு, அஞ்சு பஞ்ச் டயலாக் என்ற தனது கம்ஃபோர்ட் ஜோனை விட்டு வெளியே வந்து, விஜய் ஒரு ஃபேண்டஸி படத்தில் நடிக்கிறார் என்றால் கேட்கவா வேண்டும்? பக்கத்து ஸ்டேட் ஆட்கள்கூட ‘புலி ரிலீஸாமே?’என்று கேட்டபோது, கொஞ்சம் பெருமையாகவே இருந்தது. ஸ்ரீதேவி, ஸ்ருதி, ஹன்சிகா,சுதீப்,நட்டி என டீம் ஆட்கள் பெயரும் எதிர்பார்ப்பை எகிற வைத்தது. ஆனால்.....!

ஒரு ஊர்ல :
ஒரு முன்னாள் ஹீரோயின் நாட்டை ஆட்சி செய்துகொண்டு இருக்கிறார். அவரைச் சுற்றி இருக்கும் கூட்டம், நாட்டையே குட்டிச்சுவராக்குகிறது. ஆனாலும் ஆட்சி செய்பவருக்கு அது தெரிவதேயில்லை.

மக்களைப் போலவே விஜய்யையும் அதிகாரக்கூட்டம் சீண்டுகிறது. விஜய் புத்திசாலியல்லவா, தொப்பென்று ‘என்னை மன்னிச்சிருங்க..என்று காலில் விழுந்துவிடுகிறார். ஆனாலும் ரசிகர்களிடம் ‘புலி பதுங்குவது பாய்வதற்குத்தான்’ என்று சொல்கிறார்.

- சரிய்யா, அதெல்லாம் இருக்கட்டும். கதையைச் சொல்லச் சொன்னால், ஏன்யா நக்கீரன் மாதிரி எழுதறேன்னு கேட்கறீங்களா? அய்யா, படத்தோட கதையே இது தானுங்க. கடைசியில் அம்மாவிடம்..ச்சே..ஸ்ரீதேவியிடம் இருந்து தானே ஆட்சிப்பொறுப்பை ஏற்று, மக்களைக் காப்பாற்றுகிறார். ‘தளபதி’யும் கெட்டவர் என்று பேலன்ஸ் வேறு.

ரஜினிகூட மன்னன் படத்தில் சண்டி ராணியே என்று ஒரு பாட்டோடு முடித்துக்கொள்வார், படையப்பாவில் திமிர் பிடித்த பெண் என்று மட்டுமே காட்டினார். விஜய்க்கு உண்மையில் துணிச்சல் அதிகம் தான். விட்டு விலாசியிருக்கிறார். ’உனக்குத் தான் நாட்டுல என்ன நடக்குது, கூட இருக்கிறவன் என்ன செய்யிறான்னு தெரியலையே..மந்திரிச்சுவிட்ட கோழி மாதிரி அலையறியே..பேசாமல் ஆட்சியை என்னிடம் கொடு’ என்று ரவுண்டு கட்டுகிறார். அப்புறம் வீடு தேடி ரெய்டு வராமல், அவார்டா வரும்?

உரிச்சா:
புலிகேசி தவிர்த்து மற்ற சிம்புதேவன் படங்கள் எல்லாமே அரைவேக்காடு தான். நல்ல ஒரு ஃபேண்டஸி கதையும் சில அட்டகாசமான சீன்களும் கிடைத்துவிட்டால், போதும் என்று ஷுட்டிங் கிளம்பிவிடுவார். இங்கேயும் ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது, ஃபேண்டஸி அம்சங்கள் நிறைந்த கதை தான். ஆனால் அதற்கு வைத்திருக்கும் சீன்கள் தான் கொடுமை.

ஒரு பெரிய ஹீரோ..அவருக்கு ஒரு ஓப்பனிங் சீன். வில்லன் ஆட்களை அடிக்க ஓடிவருகிறார்..தியேட்டரில் விசில்..ஓடிவந்தவர், அடியாள் காலில் விழுகிறார். காமெடியாம்! ஜில்லாவில்கூட தெறி மாஸாக இண்ட்ரோ சீன் இருக்கும். முதல் சீனிலேயே மைல்டாக டவுட் வந்துவிட்டது. அடுத்து ஸ்ருதியுடன் காதல் சீன்கள். ஆஹா..இப்படி ஒரு செத்த காதலை எங்கேயும் பார்க்கமுடியாது. சீன்களும் வசனங்களும் பொறுமையைச் சோதிக்கின்றன. ஸ்ருதியை வில்லன்கள் கடத்திக்கொண்டு போய்விடுகிறார்கள். இது தான் கதையின் முக்கியமான சீன். ஆனால், அதைக்கூட காட்சியாகக் காட்டாமல் வசனத்திலேயே சொல்கிறார்கள்.

கடத்தப்பட்ட ஹீரோயினை மீட்க, ஹீரோ மேற்கொள்ளும் பயணம் தான் படத்தோட ப்ளாட்டே..அப்போ கடத்தற சீனும், அது ஹீரோவுக்கு தர்ற வலியும் எப்படி நமக்கு உறைக்கணும்? காமெடியன்ஸ் வந்து ‘அண்ணே...ஸ்ருதியை தூக்கிட்டாங்க’என்று ஒப்பிக்கிறார்கள். (ஒருவேளை இங்கே அந்த சீன் கட்டா?)

இப்படி முதல் அரைமணி(!) நேரத்தை பொறுத்துக்கொண்டால், ஒரு அழகான ‘குழந்தைகளுக்கான’ உலகம் விரிகிறது. சித்திரக்குள்ளர்கள், பெரிய பேசும் ஆமை, பேசும் பறவைகள், கரும்சிறுத்தையுடன் சண்டை(!) என்று அம்புலிமாமா கதைகள் போன்று அந்த பயணம் விரிகிறது. அதில் வரும் ஜோக்குகளுக்கு பெரிதாக சிரிப்பு வரவில்லையென்றாலும், தவளையை நக்கும் சீனுக்கு தியேட்டரில் செம வரவேற்பு. உண்மையில் குழந்தைகள் இந்த பகுதியை நன்றாகவே செஞ்சாய் செய்கிறார்கள். ஒரு அனிமேசன் படம் பார்த்தமாதிரி ஃபீலிங் அவர்களுக்கு வந்துவிடுகிறது. ஃபேண்டஸி கதை என்பதால், லாஜிக்கும் பிரச்சினை இல்லை. ஓரளவு நன்றாகவே போகிறது.

அப்படி போகலாமா? தப்பில்லையா? இப்போது விஜய்க்கு எப்போதும் இருக்கும் டைம் டூ ஓடு..ச்சே’டைம் டூ லீட்...நெக்ஸ்ட் சி.எம்’ ஆசை தன் வேலையைக் காட்ட ஆரம்பிக்கிறது. மக்களுக்கு நல்லது செய்யணும்..கஷ்டப்படற மக்களுக்கு உதவணும்...மக்கள்லாம் ‘உன்னை மாதிரி ஒருத்தனைத் தான்யா தேடிக்கிட்டிருந்தேன்’ன்னு சொல்லணும்..அதுக்கு ஏத்தமாதிரி சீன்ஸ் வர ஆரம்பிக்கிறது. ‘கொடூர ராணி..பாதுகாப்பு நிறைந்த தேசம்..ராணியை ஆட்டுவிக்கும் தளபதி’ என்று கதைக்குள் மட்டுமே படம் நகர்ந்திருந்தால் பிரச்சினை இல்லை. ரஜினி ஸ்டைலில் பாலிடிக்ஸ் பஞ்ச்களை தூவி, நம்மை பஞ்சராக்குகிறார்கள்.

இப்போது தான் லிங்காவை ‘நீங்க பல வருசமா எங்களுக்காக தியாகம் பண்ணிட்டீங்க..போதும்’ன்னு அனுப்பி வச்சிருக்கோம். அதே ரஜினி ஸ்டைல்ல, அப்பா தியாகி-மகன் ஜாலி என்று ஃப்ளாஷ்பேக்கில் அப்பா விஜய்யை இறக்குகிறார்கள். நம் தலையில் இடி விழுகிறது. ஸ்ரீதேவி வேறு க்ளோசப்பில் வந்து மிரட்ட, என்ன தான் ஸ்ருதியும் ஹன்சியும் குலுக்கினாலும் நம்மால் நிமிர்ந்து உட்காரவே முடியவில்லை..செத்தாண்டா சேகர் தான்!

விஜய் மாதிரி ஒரு ஆக்சன் ஹீரோ, இப்படி ஒரு ஃபேண்டஸி கதையில் நடிக்க வந்தது பெரிய விஷயம். அதை சிம்புதேவன் சரியாகப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம். விஜய்யும் பாலிடிக்ஸ் பாசத்தை மறந்துவிட்டு நடித்திருக்கலாம்...க்கலாம்..லாம்..ம்.

படத்தை உட்கார முடியாத அளவிற்கு மொக்கை என்று சொல்ல முடியாது. ஆர்ட், ஒளிப்பதிவு, விஜய், ஹன்சிகா, சுதீப் என்று பல நல்ல விஷயங்கள் படத்தில் இருக்கின்றன. ஆனால் பரிமாறியதில் தான் பிரச்சினை!


விஜய்:
வழக்கம்போல் யூத்தாக, எனர்ஜியுடன் வருகிறார். அதிமுக-திமுக-விஜய் மூவருக்கும் ஒரு ஒற்றுமை உண்டு. மக்கள் ஒரு வெற்றியைக் கொடுத்தால், தாங்களே அதை கெடுத்துக்கொண்டு தோல்வியை வாங்கியே தீர்வார்கள். எப்போதெல்லாம் காதலுக்கு மரியாதை, கில்லி, துப்பாக்கி என்று நல்ல படங்கள் கொடுக்கிறாரோ, அப்போதெல்லாம் அரசியல் ஆசை துளிர்விட்டு நெஞ்சினிலே, சுறா, தலைவா என்று அணுகுண்டுகளை இறக்கிவிடுவார். நிஜத்தில் மட்டும் அரசியல் செய்துகொண்டு, சினிமாவில் இந்த வேலையை அவர் விடுவது அவருக்கும் நல்லது, நமக்கும் நல்லது. ‘பதவி எனக்கு முக்கியமில்லை..உங்க சந்தோசம் தான் முக்கியம்’ என்று பேசும்போது தியேட்டரில் சிரிக்கிறார்கள். இது எம்.ஜி.ஆர் காலமல்ல சாரே!

ஸ்ருதி:
கவர்ச்சியை எப்போதாவது காட்டணும் அம்மணி..மரணப் படுக்கையில் கிடந்தாலும் கவர்ச்சியாத்தான் படுப்பேன்னு அடம்பிடிக்கிறது என்ன வகை கலைச்சேவையோ? ஏம்ப்பா, இந்த புள்ளைக்காகவா ஒருத்தரை பொடதில அடிச்சீங்க? அட, கூறுகெட்ட கூவைகளா!

ஹன்சிகா:
படத்தில் வேடப்பொருத்தம் கச்சிதமாக அமைந்திருப்பது இளவரசியாக வரும் இவருக்குத்தான். விஜய்யை காதலிக்கிறார், இரண்டு பாட்டுக்கு ஆடுகிறார். கிளைமாக்ஸில் அந்த லவ் என்ன ஆச்சு என்றே டைரக்டர் கவலைப்படவில்லை. அதுசரி, அவர் நம்மளைப் பற்றியே கவலைப்படலியே!

ஸ்ரீதேவி:
ஏன்யா, பெட்ரோமாக்ஸ் லைட்டே தான் வேணுமா? கோடிக்கணக்கில் சம்பளம் கொடுத்து கூட்டிவரும் அளவுக்கு ஒர்த் இல்லையே. ஒரு இஞ்சுக்கு மேக்கப் போட்டும், பயங்கரமா இருக்கிறார். இதில் க்ளோசப்பில் வில்லி சிரிப்பு வேறு..உங்களுக்கு வேணும்னா வாழ்வே மாயம், குரு படத்து சிடிகளை தர்றேன்யா..பழைய நினைப்புல கூட்டிட்டு வந்து, எங்களைக் கொல்லாதீங்க.

பாசிடிவ் பாயிண்ட்ஸ்:

- குழந்தைகளுக்கான படமே இப்போதெல்லாம் வருவதில்லை. அப்படியிருக்கும்போது, விஜய் மாதிரி ஹீரோவின் படம் குழந்தைகளைக் கவரும் வகையில் வருவது பாராட்டுக்குரியது. ஸ்ருதியின் ஆபாசத்தையும், கை/கழுத்தை வெட்டும் வன்முறையையும் தவிர்த்தால் இது ஒரு நல்ல, குழந்தைகளுக்கான மூவி.
- கலர்ஃபுல்லாக எப்போதும் ஸ்கீரினை வைத்திருக்கும் நட்டுவின் ஒளிப்பதிவு
- சிம்புதேவனின் ஸ்பெஷல்களில் ஒன்றான, நல்ல ஆர்ட் டைரக்சன்
- நெருப்பில் இருந்து விஜய் மீளும் சீன் + அந்த ட்விஸ்ட்
- ஃபேண்டஸியான கதையும் காட்சிகளும்..அந்த பயணத்தில் வரும் எல்லாமே கலக்கல்
- பாடல்கள்

நெகடிவ் பாயிண்ட்ஸ்:
- முதல் அரைமணிநேரம்
- விஜய்யின் அரசியல் பஞ்ச்களும், சீன்களும்
- ஸ்ருதியின் முகம் சுளிக்க வைக்கும் கவர்ச்சி
- அந்த அப்பா கெட்டப்
- 'பாகுபலி வேறு..புலி வேறு. இரண்டையும் ஒப்பிடாதீர்கள்’என்று சிம்புதேவன் கடந்த ஒரு மாதமாக சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். ’அவர் சொல்வதும் சரி தானே..பாகுபலி பட்ஜெட் பெரியது. எனவே கிராபிக்ஸில் அதே தரத்தை எதிர்பார்க்கக்கூடாது’ என்று நாமும் நினைத்திருந்தோம். ஆனால் சிம்புதேவன் புலம்பியது கிராபிக்ஸுக்காக அல்ல என்று இன்று தான் புரிந்தது.

ஹீரோவுக்கு அப்பா-மகன் என்று இரட்டை வேடம். அப்பா மக்களுக்காக நல்லது செய்து, மக்கள் மனதில் இடம்பிடித்து செத்துப்போகிறார். பிறகு மகன் கேரக்டர் அதே இடத்திற்கு வருகிறார். - இது பாகுபலி, புலி இரண்டிலும் பொதுவான அம்சம்.

பாகுபலியில் மகனது முகமும் அப்பா முகம் போலவே இருப்பதால், அந்த நாட்டில் இருக்கும் படைவீரன், கூலிக்காரன் முதல் மன்னன்/வில்லன் வரை அனைவரும் அடையாளம் கண்டுகொள்கிறார்கள்.

புலியில்.....? நாட்டுல ஒருத்தனுக்கும் ‘அடையாளம்’ தெரியலை..ஸ்ரீதேவிக்கு ’அப்பா விஜய்’ பிரதர். கூடப்பிறந்த மூஞ்சிகூடவா அந்த மூதேவி ராணிக்கு மறந்து போகும்? இல்லே, அந்த வில்லன் என்ன கேணயா? அவன் தான் அப்பனைக் கொன்னது. அவன் முன்னாடி அதே மூஞ்சி வந்து நிக்குது..ங்கொய்யால, இரண்டு மூஞ்சிக்கும் இடையில ஆறு வித்தியாசம்கூட கிடையாதேய்யா!

இப்போ புரியுதா, சிம்புதேவன் ஏன் நம்ம கால்ல விழாத குறையா பாகுபலியோட கம்பேர் பண்ணாதீங்கன்னு கெஞ்சுனாருன்னு!

பார்க்கலாமா?:

குழந்தைகளும் விஜய் ரசிகர்களும் பார்க்கலாம்.

மேலும் வாசிக்க... "புலி - திரை விமர்சனம்"

Movies to Learn Series (ஃபேஸ்புக்கில் எழுதும் தொடர்)

Movies to Learn Series -1:

சினிமா விமர்சகனாக இருப்பதன் சாபக்கேடு, ஒரு படத்தை முழுக்க லயித்துப் பார்க்கமுடியாமல் போவது. படம் ஓடும்போதே, மனம் குறிப்புகளை எடுக்கத் துவங்கியிருக்கும். இதற்கு முன் வந்த இதே நடிகர்/இயக்குநரின் படம், இதே போன்ற கதை/காட்சிகள் வந்த படங்கள், பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் படத்தில் வரும் நல்ல/மோசமான காட்சிகள் மற்றும் வசனங்கள் என பல விஷயங்கள் உள்ளே ஓடிக்கொண்டே இருக்கும்.

படம் முடிந்தபிறகு தான் விமர்சனம் பற்றி யோசிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தாலும், கொஞ்சம் உருப்படியாக விமர்சனம் எழுத வேண்டும் என்றால், இதைச் செய்து தான் ஆகவேண்டும்.

முன்பு ஆங்கிலப்படங்களுக்கும் இதைச் செய்துகொண்டிருந்தேன். இந்தப் பிரச்சினையில் இருந்து என்னை உலுக்கி, வெளியே போட்ட படம் Amores Perros. விமர்சனம் எழுத வேண்டும் என்று பார்க்க ஆரம்பித்து, ’ஐயா..என்னை மன்னித்துவிடுங்கள்’ என்று காலில் விழ வைத்த படம். அதன்பின் இன்றுவரை அந்தப் படம் பற்றி ஒன்றுமே எழுதவில்லை. அந்தப் படத்திற்கு மரியாதை செய்ய, அதைவிட நல்லவழி எனக்குத் தெரியவில்லை.

அதிலிருந்து, பிறமொழிப்படங்களை முதன்முறை பார்க்கும்போது ‘சும்மா’ பார்ப்பது என்று வழக்கப்படுத்திக்கொண்டேன். விமர்சனம் என்று எதையாவது கிறுக்குகிறேன் என்றால், அது இரண்டாவது முறையாகப் பார்த்தபிறகு தான். ஹிட்ச்காக் படங்கள் என்றால் 3-4முறை பார்த்தபிறகே எழுதுவது பற்றி யோசிப்பது!

ஆனாலும் Amores Perros போன்ற படங்களைப் பற்றி, முடிந்தவரை ஒன்றும் எழுதுவதில்லை. கமர்சியல் / தமிழ்ப்படங்களைப் பற்றி எழுதிவிட்டு, நல்லபடங்களை உங்களுக்கு சொல்லாமலே போகிறோமே எனும் உறுத்தல் எப்போதும் உண்டு. இதைத் தீர்க்க இப்போது ஒரு எளியவழியை கண்டுபிடித்துவிட்டேன். அந்த படங்களின் அறிமுகம் ”மட்டும்” இங்கே அவ்வப்போது போடுகின்றேன்.

இவை பொழுதுபோக்குப் படங்கள் அல்ல. நல்ல சினிமா பார்க்க வேண்டும் என்று ஆர்வம் உள்ளவர்களும் ’ஆன்லைன்’ திரைப்பட மாணவர்களும் தேடிப் பார்த்துக்கொள்ளவும். முதலில், Michelangelo Antonioni-வின் Blow Up(1966).

ஒரு ஃபோட்டோகிராபர் பார்க்கில் ஒரு ஜோடியை ஃபோட்டோ எடுக்கிறான். அந்த ஃபோட்டோக்களை டெவலப் செய்து பார்க்கும்போது, சம்திங் இஸ் ராங்....அந்த ஃபோட்டோக்களை ஆராயும்போது, ஒரு கொலைக்கான சாட்சியமாக அவை மாறுகின்றன. A thriller ended like a melodrama with unbelievable touch.

-----------------------------------------

Movies to Learn Series - 2:
 
தைரியம், தில்லு, எதையும் தாங்கும் உறுதி இருக்கிறவர்களுக்கு மட்டும் இந்தப் படம்...Bitter Moon (1992)

சைக்காலஜிக்கலா உங்களை இந்தப் படம் பாதிக்கலாம், ஜாக்கிரதை.

ஒன்லைன் என்னன்னா.....

ஒரு கப்பல் பயணத்தில் ஹீரோ செமயான ஃபிகர் ஒன்னைப் பார்க்கிறான். அதை உஷார் பண்ணலாம்ன்னு நினைக்கும்போது, ஒரு பக்கவாதம் வந்த ஆசாமி, குறுக்கே வர்றார்.

‘தம்பீ, நாந்தான் அவ புருசன்..நீ நினைக்கிறது நியாயம் தான்(!). ஆனால் அதுக்கு முன்ன என் கதையைக் கேளு..முழுசாக் கதை கேட்டால், அவ உனக்குத்தான்’-ன்னு ஒரு டீல் போடுறாரு.

என்னடா இது, கதை கேட்டா கட்டை கிடைக்குமான்னு ஹீரோவும் நாமும் கதை கேட்க ஆரம்பிக்கிறோம்.

அந்தக் கதை ஹீரோவை மட்டுமில்லை, நம்மையும் உலுக்கிப் போடுது...வேண்டாம், வேண்டாம்ன்னு ஹீரோவும் நாமும் கதறினாலும், கதை தொடர்கிறது...............!!

If you understand the movie, it's a world cinema.
Otherwise, it's an erotic movie.

Both way, you are benefited.
smile emoticon


‪#‎MoviestoLearn‬
------------------------------------
 
Movies to Learn-3:
 
நிலப்புரபுத்துவ காலகட்டத்தில் ஒவ்வொரு ஜாதிக்கும் ஒரு வேலை என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்தியா மட்டுமல்லாது, ஆப்பிரிக்கா, ஜப்பான் என உலகத்தின் பல பகுதிகளிலும் இது வழக்கத்தில் இருந்தது. மன்னராட்சியும் அதைத் தொடர்ந்த காலனி ஆட்சியும் முடிவுற்றபோது, புதிய ஜனநாயகம் மலர்ந்தது. வேலைவாய்ப்பு என்பது ஜாதிக்கு அப்பாற்பட்டதாக ஆனது. எனவே ஜாதிப்புத்தி என்பதும் மெல்ல பொருளிழந்து போனது.

மாறிவிட்ட காலத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல், பழங்கால பெருமை/ சிறுமையிலேயே தங்கிவிட்ட மனங்கள் பல இங்குண்டு. இனி அவற்றுக்கு எவ்விதப் பொருளில்லை.

அவற்றைக் கைவிட்டு, புதிய காலகட்டத்திற்கு ஏற்ப நகர்வது காலத்தின் கட்டாயம்.

இதைப் பற்றிப் பேசிய படங்களில் இரு படங்கள் உலக அளவில் முக்கியமானவை. ஒன்று, Seven Samurai. இரண்டாவது தேவர் மகன். தொழில் சார்ந்த வாழ்க்கை முறையை உடைத்துக்கொண்டு, மனித இனம் மேலே எழ வேண்டிய அவசியம் பற்றி இருபடங்களும் பேசின. செவன் சாமுராயை விட, தேவர் மகன் வெளிப்படையாகவே இவ்விஷயத்தை விவாதித்தது.

அப்புறம் ஏன் தேவர் ஜாதிவெறிப் படம் என்று சிலரால் தேவர் மகன் திட்டப்படுகிறது என்கிறீர்களா? ஏனென்றால்...........

செவன் சாமுராயும் அப்படித்தான் சிலரால் திட்டப்பட்டது. தனது சாமுராய் ஜாதிப்பெருமையைக் காட்ட, அகிரா குரோசோவா இப்படத்தை எடுத்ததாக குற்றச்சாட்டு எழுந்தது.

ஆனால் கால ஓட்டத்தில் அப்படம், தனக்கான மரியாதையைப் பெற்று சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்தது.

இந்தப் படங்களில் பேசப்படும் விஷயம், ஏதோ ஒரு ஜாதிக்கானது இல்லை. ஒவ்வொரு ஜாதிக்காரனும் தேவையற்ற ஜாதியின் பிடியில் இருந்து விடுபடுவது பற்றி இவை பேசுகின்றன. அது புரிந்தால், இவை ஏன் உலக சினிமாக்கள் என்பதும் புரிந்துவிடும்.

திரைக்கதை, ஒளிப்பதிவு, எடிட்டிங் ஆகிய மூன்றையும் கற்றுத்தேர, இந்தப் படங்கள் உதவும்.

‪#‎MoviestoLearn‬
--------------------------------------------------
 
Movies to Learn - 4:

திரைக்கதை பற்றி கற்றுக்கொள்வதற்கு இருக்கும் ஒரு வழி, ஒரே கதையை இருவேறு திரைக்கதையாசிரியர்கள் எப்படி அணுகியிருக்கிறார்கள் என்று ஸ்டடி செய்வது.

Patricia Highsmith என்பவர் 1955ல் எழுதிய நாவல் The Talented Mr. Ripley.

இது 1960ல் Purple Noon (French Title :Plein Soleil) என்ற ஃப்ரெஞ்ச் படமாக வந்து சூப்பர் ஹிட் ஆனது. அட்டகாசமான த்ரில்லர் படம் அது.

மீண்டும் அதே கதை, 1999-ல் The Talented Mr. Ripley எனும் நாவலின் பெயரிலேயே வெளியானது. இது ஒரு சைக்காலஜிக்கல் த்ரில்லர்.

முதல் படம் மிகவும் சிம்பிளான, நேரடியான த்ரில்லர். ஆனால் இரண்டாவது கொஞ்சம் சிக்கலானது. சில சைக்காலஜிக்கல் விஷயங்களையும் சேர்த்திருப்பார்கள். கொஞ்சம் அடர்த்தியான படம் இது.

இரண்டையும் ஒரே நேரத்தில் பார்க்கும்படி சிபாரிசு செய்கிறேன்.

கதை….

நாவலின் நாயகன் ஒரு அனாதை, வாழ வழி தேடி அலைபவன். அதே நேரத்தில் போர்ஜரி, கோல்மால் வேலைகள் செய்வதில் வல்லவன்.

அந்த ஊர் பணக்காரருக்கு ஒரு பிரச்சினை. அவரது மகன் அவரிடம் கோபித்துக்கொண்டு, வேறு ஊரில் வாழ்கிறான். அவரது பணத்தை மட்டும் மாதாமாதம் பெற்றுக்கொண்டு, காதலியுடன் வாழ்க்கையை எஞ்சாய் பண்ணுகிறான். அவனைத் திருத்தி, தந்தையிடமே கொண்டுவந்து சேர்க்க வேண்டும்.

ரிப்ளே அந்த வேலையை ஏற்கிறான். இதைச் செய்தால் ரிப்ளேக்கு 5000 டாலர்கள் கிடைக்கும். எனவே ரிப்ளேயைப் பொறுத்தவரை இது அவனுக்கு வாழ்வா, சாவா பிரச்சினை.

எனவே ரிப்ளே, அந்த மகனுக்கு கொடுப்பது இரண்டே ஆப்சன் தான். ஒன்று, அவன் திரும்பி வரவேண்டும். அல்லது……………………………..!

‪#‎MoviestoLearn‬

மேலும் வாசிக்க... "Movies to Learn Series (ஃபேஸ்புக்கில் எழுதும் தொடர்)"

திரைக்கதை சூத்திரங்கள் - II - பகுதி 56

காதல் ஜெனர் - இன்னும் கொஞ்சம்

சென்ற பதிவில் காதல் என்றால் என்ன எனும் கேள்விக்கு கிடைக்கும் பதில்களை எல்லாம் பார்த்தோம். மற்ற ஜெனர்களைப் போல் அல்லாமல் காதல் ஜெனரில் வந்த

படங்களை வகைப்படுத்துவது கொஞ்சம் கஷ்டம் தான். இருப்பினும் சில வகைகளை இங்கே பார்ப்போம்.

தேவதாஸ்:

நெஞ்சை உருக வைக்கும் சோக காவியங்களுக்கு எல்லாம் இது தான் ஆரம்பம். வாழ்க்கையை சந்தோசமாக கொண்டாடும் ஒரு இளைஞனின் வாழ்வில் காதல் வந்தால்...’ என்பது தான் ஒன்லைன். பெரும்பாலும் சோகமுடிவு. மிகவும் சீரியஸான காதல் வகை இது. ‘நீ இல்லை என்றால் உயிர் வாழ மாட்டேன்’ எனும் நிலைக்கு ஒரு மனிதனைத் தள்ளுவது இவ்வகைக் காதல். 

தேவதாஸ்(1953) எனும் திரைப்படம் தான் இவ்வகைக் காதலுக்கு முன்னோடி.  இதையே வசந்தமாளிகையும், வாழ்வே மாயமும் வெவ்வேறு முறைகளில் சொல்லின. ஒரு வசதி படைத்த இளைஞன் - அவன் வாழ்வில் குறுக்கே வரும் ஒரு பெண் -  இருவருக்கும் மலரும் காதல் - ஆனாலும் ஒரு தடைக்கல் (ஈகோ/நோய்)-காதலை மறைக்க வேண்டிய கட்டாயம் - கிளைமாக்ஸ் பிரிவு அல்லது சேர்தல். இந்த ஐந்து  புள்ளிகளை வைத்துக்கொண்டு, விதவிதமான கோலங்களைப் போட முடியும். வசந்தமாளிகையில் தாயன்பு கிடைக்காத ஹீரோ எனும் பின்கதையை வைத்திருந்தார்கள்.

இதயம், பருத்திவீரன் போன்ற படங்களிலும் தேவதாஸின் கூறுகளைப் பார்க்க முடியும். ’காதல் மட்டும் வராமல் இருந்திருந்தால், இந்த ஹீரோக்களின் வாழ்க்கை எவ்வித சிக்கலும் இல்லாமல் போயிருக்குமோ?’என்ற எண்ணத்தையும் கொடுப்பவை தேவதாஸ் டைப் கதைகள். :)

கண்டதும் காதல்:

காதல் உண்டாக காரணம் ஏதுமின்றி, பார்த்ததும் காதலில் விழும் ஹீரோக்களைக் கொண்டவை இவ்வகைப் படங்கள். பொதுவாக ரொமாண்டிக் காமெடி போன்று லைட்டான சப்ஜெக்ட் படங்களாக இவை இருக்கும். அன்பே வா, அலை பாயுதே, விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா என இளைஞர்களை அப்படியே பிரதிபலிப்பவை  இவ்வகைக் காதல் படங்கள்.

ஹீரோ, ஹீரோயினைப் பார்ப்பது - அவள் யார் என்று கண்டுபிடிப்பது-அவளை நெருங்குவது-காதல் மலர்வது வரை முதல்பாதியாகவும், காதலில்/காதலுக்கு வரும் பிரச்சினை - பிரிவு-மீண்டும் சேர்தல்/பிரிதல் என்பது இரண்டாம் பகுதியாகவும் கதை சொல்லப்படும்.

முக்கோணக் காதல் கதைகள்:

ஒரு ஹீரோ & இரண்டு ஹீரோயின்கள் அல்லது ஒரு ஹீரோயின் & இரண்டு ஹீரோக்கள் எனும் முக்கோணத்தில் சிக்கும் கதைகள் இவை. மின்னலே, மௌனராகம், நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம், கல்யாணப் பரிசு போன்றவை மிகச்சிறந்த உதாரணங்கள். இரண்டு ஹீரோக்கள் இருந்தாலும், ஆடியன்ஸை ஏதேனும் ஒரு ஹீரோவுடன் மட்டுமே ஐடெண்டிஃபை செய்ய வைப்பது இவ்வகைப் படங்களில் முக்கியம். இதில் கோட்டைவிட்ட படங்கள் எல்லாம் அடிவாங்கியிருக்கின்றன.

பழைய காதல் அல்லது புதிதாக நடக்கப்போகும் திருமண ஏற்பாடுகள் தான் இதில் வில்லன். எல்லோரும் நல்லவர்களே எனும் விக்ரமன் பாணி அப்ரோச் இவ்வகைக் கதைகளில் உத்தமம். வாழ்க்கை போகிற போக்கில் உண்டாக்கும் சூழ்நிலைகள் தான் நமக்கு நிஜவாழ்வில் வில்லனாக இருக்கின்றன. அதை அப்படியே பிரதிபலித்தால், வெற்றி நிச்சயம்.

பக்குவப்பட்ட காதல்கள்:

கண்டதும் காதல், பின்னாலேயே சுற்றுவது போன்ற அச்சுப்பிச்சுத்தனங்கள் இல்லாமல் உருவாகும் காதல்கள் இந்தவகையில் வரும்.  முதல் மரியாதை, மூன்றாம் பிறை, காதல் கோட்டை போன்ற படங்களை இதற்கு

உதாரணமாகக் கொள்ளலாம். காதல் வரும் முறையும், காதலர்கள் அதைக் கையாளும் விதமும் இங்கே முக்கியமான விஷயங்கள்.

காதலுக்கு எதிரான படங்கள்:

காதல் தான் வாழ்க்கையில் முக்கியமான அம்சம், காதல் இல்லையேல் வாழ்க்கையில்லை என்றெல்லாம் மற்ற வகைகள் ஜல்லியடிக்கும்போது, அதற்கு மாறுபட்டு வரும் படங்கள் இவை. காதலை வைத்தே காதல்

முக்கிமல்ல என்று கருத்து சொல்பவை இந்தப் படங்கள்.

பன்னீர் புஷ்பங்கள் படத்தினை இவ்வகைப் படங்களின் முன்னோடி எனலாம். இனக்கவர்ச்சியில் மயங்கி, வாழ்க்கையைத் தொலைக்காதீர் என்று சொன்னது அந்தப் படம். சமீபத்தில் வந்த காதல் திரைப்படத்தை, பன்னீர் புஷ்பங்களின் தொடர்ச்சியாக , அலைகள் ஓய்வதில்லை படத்தின் கிளைமாக்ஸில் ஆரம்பிக்கும் படம் என்று சொல்லலாம். (அலைகள் ஓய்வதில்லையும் ஹிட்..காதலும் ஹிட். இது தான் சினிமாவின் பவர்!)

அந்த 7 நாட்கள், ஆட்டோகிராஃப் போன்ற படங்களும் காதலை வாழ்க்கையின் எபிசோடுகளில் ஒன்றாகக் காட்டின. இந்த வரிசையில் காதலுக்கு மரியாதை படமும் முக்கியமானது. காதலை விட பெற்றோரே முக்கியம் என காதல் ஜோடி பிரிய, பெற்றோர் அதனாலேயே சேர்த்துவைக்க, தமிழ் சினிமா திடீரென பற்றிக்கொண்டது. அடுத்த 2-3 வருடங்களுக்கு விதவிதமாக, காதலை தியாகம் செய்து ஜெயித்தார்கள்.

நாம் முன்பே சொன்னபடி சென்ற பகுதியில் உள்ள ஒவ்வொரு வரியையும் எடுத்துக்கொண்டு, புதிய வகை காதல் படத்தைக் கொடுத்துவிடமுடியும். கடந்த இரண்டு பகுதிகளில் பார்த்தவை மட்டுமல்லாது, கீழ்க்கண்ட விஷயங்களையும் கவனத்தில் வைக்கவும்:

- ஹீரோ அல்லது ஹீரோயினுக்கு காதல் ஏன் தேவை என்று ஒரு காரணம் இருந்தால், ஆடியன்ஸ்  மனதில் அந்த கேரக்டருடன் ஒன்ற முடியும். உதாரணம், அமர்க்களம், முதல் மரியாதை, வசந்தமாளிகை

- மோதலுக்குப் பின் காதல் என்பது சலிக்காத செட்டப். இருவர் பார்த்தார்கள், காதலிக்க ஆரம்பித்தார்கள் என்பதில் முரண்பாடு இல்லை. எனவே சுவாரஸ்யமும் இல்லை. முதலில் முட்டிக்கொள்ள வேண்டும். அதன்பிறகு, அதைத் தாண்டி எப்படி காதல் மலர்கிறது என்பது தான் விஷேசம். உதாரணம், துப்பாக்கி.

- காதல் மலர்ந்தபின், காதலுக்கு வரும் பிரச்சினை என்ன என்பதில் தான் நம் க்ரியேட்டிவிட்டியைக் காட்ட முடியும். குஷி, சேது போன்ற படங்கள் புதுமையானவையாகத் தெரியக் காரணம்,அது தான்.

-காதல் படங்களில், குறைந்த பட்சம் முதல்பாதியில் ரொமான்டிக் காமெடி வருவது நன்றாக எடுபடும்.

- வன்முறையையும் கொடூரமான வில்லனையும் காதல் கதைகளில் தவிர்க்க வேண்டும்.  ஃபீல் குட் படமாகவே கொண்டு செல்வது தான் இதில் முக்கியம். (டிராஜடிக்கு மட்டும் இதில் விதிவிலக்கு)

காமெடி ஜெனர் பற்றி, அடுத்த பகுதியில் பார்ப்போம்.

ஃபேஸ்புக்கில் எழுதியது :

திரைக்கதையில் முக்கியமான விஷயம், நகைச்சுவை. நகைச்சுவை என்பது சிரிப்பதற்கு மட்டும் தான் பயன்படுவதாக நினைக்கிறீர்களா? உண்மை அதுவல்ல.

ஹிட்ச்காக் ஒருமுறை சொன்னார் ‘தியேட்டருக்கு வரும் கூட்டம், படம் ஆரம்பிக்கும்போது தனித்தனி ஆளாகத்தான் இருக்கும். அவர்களை ஒரே நபராக சேர்க்க வேண்டுமென்றால், அதற்கான எளிய வழி நகைச்சுவை தான். சோகமோ அல்லது கோபமோ ஒரே தாக்கத்தை எல்லோருக்கும் ஏற்படுத்தாது (படத்தின் ஆரம்பத்தில்). ஆனால் சிரிப்புக்கு அந்த சக்தி உண்டு. தியேட்டர் குலுங்கிச் சிரித்துவிட்டது என்றால், அனைவரும் ஒரே புள்ளியில் கூடிவிட்டார்கள் என்று தான் அர்த்தம். அதன்பின் விரும்பிய திசைக்கு அவர்களை இழுத்துவிடலாம்’.

Plant & Pay-off எனப்படும் நமது ‘நட்டு வச்ச ரோஜா செடி’ விஷயத்தில் மிகவும் கைகொடுக்கும் விஷயம், நகைச்சுவை. உதாரணமாக, கலகலப்பு படத்தில் ஹீரோவின் நாய், எதை தூக்கிப்போட்டாலும் கவ்விக்கொண்டுவந்துவிடும். இதை சாதாரண ஜோக்காக ஆரம்பத்தில் காட்டியிருப்பார்கள். பின்னர் ஹீரோ போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டரிடம் மாட்டும்போது, அந்த நாய் தான் கவ்விக் காப்பாற்றும்.

நகைச்சுவையால் வரும் இன்னொரு நன்மை, எங்காவது லாஜிக் இடித்தால் ஆபத்பாந்தவனாக இது காப்பாற்றும். அதாவது நேராகச் சொன்னால் ஆடியன்ஸ் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள் எனும் விஷயத்தைக்க்கூட, அவர்கள் சிரிக்கும்போது செய்தால் கண்டுகொள்ளமாட்டார்கள். உதாரணம், ஓகே கண்மணி. பிரகாஷ்ராஜ் போன்ற ஒரு கேரக்டர், கண்டிப்பாக லிவிங் டுகெதரை தன் வீட்டில் அனுமதிக்காது. இந்த ஜோடி கதைப்படி அவர் வீட்டில் தங்க வேண்டும். எப்படிச் செய்யப் போகிறார் மணி என்று படம் பார்க்கும்போது யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். அங்கே பிரகாஷ்ராஜின் மனைவி ஒரு டயலாக் சொல்கிறார் ‘அவர் கொஞ்சம் ஓல்டு டைப்..லெஃப்ட்ல இண்டிகேட்டர் போட்டுட்டு, ஜன்னல் வழியே கையையும் காட்டிட்டுத் தான் வண்டியைத் திருப்புவார்’ என்று. தியேட்டரே சிரித்துக்கொண்டிருந்தபோது, அந்த ஜோடி உள்ளே நுழைந்துவிட்டது. மேட்டர் ஓவர்!!

எனவே திரைக்கதையில் நகைச்சுவைக்காட்சி என்பது சிரிக்க வைக்க மட்டும் தான் என்று எளிதாக எடுத்துக்கொண்டு விடாதீர்கள். அது அதையும் தாண்டிப் புனிதமானது!

 (தொடரும்)

மேலும் வாசிக்க... "திரைக்கதை சூத்திரங்கள் - II - பகுதி 56"

யட்சன் - திரை விமர்சனம்

அதாகப்பட்டது..:

ஆரம்பம் படத்திற்குப் பிறகு விஷ்ணுவர்த்தனனின் இயக்கம் + தயாரிப்பில், ஆர்யா-கிருஷ்ணா நடிப்பில் இன்று வெளிவந்திருக்கும் படம் யட்சன். ஆனந்த விகடனில் சுபா எழுதிய தொடர்கதைக்கு திரைவடிவம் கொடுத்திருக்கிறார்கள். நாவலை படமாக்குவது என்பது தமிழில் ரிஸ்க்கான விஷயம். இங்கே என்ன ஆனதென்று பார்ப்போம்.

ஒரு ஊர்ல :
நடிகன்  ஆக வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் சென்னை வரும் கிருஷ்ணா, ஹீரோவாகும் முயற்சியில் இறங்குகிறார். தூத்துக்குடியில் ஒரு கொலை செய்துவிட்டு சென்னை வரும் ஆர்யா, இன்னொரு கொலை செய்யும் வேலையில் இறங்குகிறார். ஆனால் விதி ஆர்யாவை ஹீரோவாகவும்,  கிருஷ்ணாவை கொலை காரணாகவும் ஆக்குகிறது. ஏன், எதற்கு, எப்படி என்பதே கதை!

உரிச்சா:
ஹீரோயினுக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் பவர் இருக்கிறது. யார் கையையாவது அவர் தொட்டால், அவர்களுக்கு வரப்போகும் ஆபத்து அவருக்கு தெரிந்துவிடும். இதற்கான ஓப்பனிங் சீனுடன் படம் தடால் என ஆரம்பிக்கிறது. மிகவும் சீரியஸான படம் போல் ஆரம்பித்தாலும், தூத்துக்குடியில் ஆர்யாவும் பழனியில் கிருஷ்ணாவும் அறிமுகம் ஆனதும் படம் ஜாலி மூடுக்கு வந்துவிடுகிறது.

இருவரும் சென்னை வருவதற்கான சம்பவங்கள் நடக்க ஆரம்பிக்கின்றன. நாவல் போன்றே ஒரு சீன் ஆர்யா, ஒரு சீன் கிருஷ்ணா என இருவரது லைஃபும் சொல்லப்படுகின்றன. இருவரும் சென்னை வரும்வரை கொஞ்சம் ஸ்லோவாக போகும் படம், அதன்பின் விறிவிறுப்பாகச் செல்கிறது. கிருஷ்ணா நடிகர் ஆக எடுக்கும் முயற்சிகளை விட, ஆர்யா மலேசியா தப்பிச் செல்ல முயல்வதும் ஹீரோயினைக் கொல்ல திட்டமிடுவதும் சுவார்ஸ்யமாக இருக்கிறது.

ஹீரோயினுக்கு இருக்கும் பவர், வில்லனுக்கு தொல்லை ஆகிவிட்டதால், ஆர்யா மூலம் ஹீரோயினைக் கொல்ல திட்டமிடுகிறார். அதற்கு மீடியேட்டராக தம்பி ராமையா. ஹீரோயினின் ஒருதலைக் காதலனாக பாலாஜி என கலகலப்புக்கு பஞ்சமில்லாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். சீரியஸான ஆக்சன் படம் ஆவதற்கான எல்லா வாய்ப்புகளும் இருந்தும், காமெடி ஆக்சன் படமாக கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

ஆர்யாவை ஹீரோவாக்கும் டைரக்டராக எஸ்.ஜே.சூர்யா, காமெடி டான் ஆக பொன் வண்ணன் என வருகின்ற கேரக்டர்கள் எல்லாம் சிரிக்க வைக்கின்றன. அதிலும் ஏன் வாத்தியார் ஒருவரை பொன்வண்ணன் ஆட்கள் கடத்துகிறார்கள் என்பது அல்டிமேட் காமெடி. இடைவேளையின்போது ஆள் மாறாட்டம் நடந்துவிட, அதன்பிறகு வரும் காட்சிகள் ஜாலியாக நகர்கின்றன. கிருஷ்ணாவை விட ஆர்யா, ‘அறிந்தும் அறியாமலும்’ ஸ்டைலில்  கலக்கியிருக்கிறார்.

வில்லன் யாரை வேண்டுமானும் கொல்வது, போலீஸ் சுதந்திரமாக வில்லனுக்கு உதவுவது, அரசியலுக்கு வர க்ளீன் இமேஜ் வேண்டும் என்று வில்லன் போராடுவது, ஆர்யா நடிக்க வந்தும் தூத்துக்குடி போலீஸ் அவரை விட்டுவைப்பது என லாஜிக் பல இடங்களில் உதைத்தாலும், ‘இது சீரியஸ் மூவி இல்லை பாஸ்’ எனும் டிஸ்கி காட்சிக்கு காட்சி தெரிவதால், படம் தப்பிக்கிறது.

ஆர்யா:
அதே அலட்டல் இல்லாத நடிப்பு...அல்லது நடிப்பே இல்லாத நடிப்பு என்றும் சொல்லலாம். கேஷுவலாக செய்திருக்கிறார். பொன்.வண்ணன் குரூப் மத்தியில் ஹீரோயினுக்கு புரபோஸ் பண்ணுவது, தம்பி ராமையாவை டீல் பண்ணுவது போன்ற சீன்களில் கலக்கியிருக்கிறார். ஏனோ லவ் சீன்ஸில் தான் எமோசன்ஸ் குறைவாக இருக்கிறது.

கிருஷ்ணா:
ஓவர் ஆக்டிங்கிற்குப் புகழ் பெற்ற கிருஷ்ணா, இதில் கொஞ்சம் அடக்கி வாசித்திருக்கிறார். ஆனாலும் அந்த நடிப்பு தான் இன்னும் கைவரமாட்டேன் என்கிறது. ஆர்யாவுக்கு ஈகுவலான கேரக்டர். ஏறக்குறைய சரிசமமான சீன்கள். இருந்தும், ஆர்யா தான் நம் மனதில் நிற்கிறார்.

தீபா சன்னதி & ஸ்வாதி:
என்னைப் போல் ஒருவனில் அறிமுகமான தீபா தான் மெயின் ஹீரோயின். ஸ்பெஷல் பவர் கொண்டவராக, நர்ஸாக வருகிறார். கதையே இவரை மையமாக வைத்துத்தான் என்பதால், நடிக்க ஸ்கோப் உள்ள கேரக்டர். நன்றாகவே செய்திருக்கிறார்.

ஸ்வாதி..ஏறக்குறைய பத்து வருடம் முன்பு தாவணியில் வந்த சுப்ரமணியபுரம் ஹிட் ஆகியிருக்கலாம். அதற்காக இப்போதும் தாவணி கட்டி வருவது, ரொம்ப தப்பு மேடம். ‘இன்னுமா கோலம் போட்டுக்கிட்டு இருக்கிறா’ எனும் வடிவேலு காமெடி தான் நினைவுக்கு வருகிறது!


பாசிடிவ் பாயிண்ட்ஸ்:

- சுவார்ஸ்யமான திரைக்கதை
- ஜாலியாகவே படத்தைக் கொண்டு சென்றிருப்பது
- ஆர்யா
- ஓம் பிரகாஷின் கேமிரா..அதிலும் இருமுறை வரும் கடற்கரை ஷாட், அட்டகாசம்.
- ஹீரோயினின் ஸ்பெஷல் பவருக்குள் டீப்பாக போனால், லாஜிக் கண்டபடி உதைக்கும் என்பதால் அதையும் கேஷுவலாகவே டீல் பண்ணியிருப்பது
- அந்த டபுள் வில்லன் ட்விஸ்ட்..செம!
- தம்பி ராமையா, பாலாஜி, அழகம்பெருமாள் என எல்லோருமே கலகலப்பை தக்க வைப்பது.

நெகடிவ் பாயிண்ட்ஸ்:
- பாடல்கள்..யுவன் + விஷ்ணுவர்த்தன் என்றால் பாடல்கள் எப்படி இருக்கும்! இப்போது...ஹூம்!
- எல்லோருமே கொலையை சாதா தோசை ரேஞ்சுக்கு டீல் பண்ணும் லாஜிக்
- வில்லனாக நடித்திருப்பவருக்கு கேரக்டருக்கு ஏற்ற கெத்து இல்லை. நம் ஆள் யாரோ தான் டப்பிங் கொடுத்திருக்கிறார்கள். அந்த வாய்ஸ் மட்டும் கலக்கல்.


பார்க்கலாமா?

டைம் பாஸ் மூவி...பார்க்கலாம்.

மேலும் வாசிக்க... "யட்சன் - திரை விமர்சனம்"